Crighton CR700W: 220 άλογα από 690 κυβικά και 129,5 κιλά! [VIDEO]

MotoGP αναλογία κιλών και ίππων και εξωφρενική τιμή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/11/2021

Τα νούμερα της CR700W την καθιστούν την superbike με την καλύτερη αναλογία κιλών ανά ίππων στον κόσμο, καθώς ζυγίζει στεγνή 129,5 κιλά με μόλις τα 43 από αυτά να ανήκουν στον Wankel κινητήρα της που αποδίδει 220 άλογα από 690 κυβικά. Αυτό σημαίνει πως η Ειδική Ισχύς, (HP/L) είναι 319 άλογα και η αναλογία είναι 1.68 άλογα για κάθε κιλό

Ακόμη πιο σημαντικό όμως, είναι πως η μοτοσυκλέτα αυτή αποδίδει 14,5Kg.m ροπής στις 9.500 στροφές, δηλαδή η ροπή της είναι αντίστοιχη μιας Hayabusa! Αυτός είναι και ο λόγος που ο Mason Law, πρωταθλητής British Supersport 2020 περιγράφει την οδήγησή της σαν μία εξωπραγματική εμπειρία, σαν να επιταχύνεις με F-35 στον διάδρομο απογείωσης αεροπλανοφόρου. Που σημαίνει πως η ευθεία σου τελειώνει πολύ γρήγορα. Μιλά για ωμή δύναμη σε αναλογία κιλών και ίππων που συγκρίνεται μόνο με MotoGP αλλά συνοδευόμενη από κουβάδες ροπής.

Αν όλα αυτά ήταν ένα σχέδιο σε χαρτί, ή renderings από κάποια start-up εταιρεία δεν θα είχαμε ποτέ ασχοληθεί γράφοντας δικές μας γραμμές κειμένου. Είναι βέβαιο πως κάθε ανόητο ψηφιακό σχέδιο που κατά καιρούς παρουσιάζεται από καλλιτέχνες χωρίς καμία μηχανολογική ακρίβεια μπορεί να μαζέψει αρκετά κλίκ για να δικαιολογεί από κάποιους μία δημοσίευση αλλά δεν θα ασχολούμασταν ποτέ με κάτι τέτοιο. Η CR700W αποτελεί μία τελείως διαφορετική περίπτωση, βλέπετε το όνομα Crighton μπορεί οι περισσότεροι Άγγλοι να το ξέρουν από τις τέχνες, υπάρχει και τέτοιο θέατρο κάπου εκεί, αλλά στον κόσμο της μοτοσυκλέτας είναι το επίθετο ενός σπουδαίου μηχανικού, ενός ανθρώπου στην τρίτη πλέον ηλικία που η CR700W είναι η κληρονομιά που θα αφήσει στην Γη.

Crighton Main Promo from Phinsys on Vimeo.

 

Ένας θρύλος για τους Άγγλους μοτοσυκλετιστές αλλά και γενικά για την μοτοσυκλέτα, ο Brian Crighton είναι ο μηχανικός με αγωνιστική εμπειρία που είναι εξ ολοκλήρου υπεύθυνος για την αγωνιστική πορεία της Norton κατά την ταραχώδη περίοδο της εταιρείας την δεκαετία του ’80 και μετά. Ο Brian, όπως και πολλοί εκείνη την εποχή, ήταν ένας αγωνιζόμενος μηχανικός, έχοντας τρεις τίτλους στα 50 κυβικά, μία σημαντική τότε κατηγορία, και πατέρας των αγωνιστικών Norton με κινητήρα Wankel.

Ξεκίνησε να δουλεύει στο συνεργείο της Norton και μέσα σε ένα χρόνο πήγε στο R&D όπου αμέσως κατάλαβε πως ο Wankel αερόψυκτος των 588 κυβικών είχε πολλά περιθώρια εξέλιξης. Αυτό όμως δεν το άκουσε κανείς σε μία εταιρεία με δυσκίνητα στελέχη, με κρίσεις εγωισμού και σε ένα τοξικό περιβάλλον εργασίας που γινόταν δυσκολότερο από το γεγονός πως το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Norton είχε ήδη διασπαστεί σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη και πρακτικά δεν υπήρχε πλέον εταιρική ταυτότητα. Ο Brian επέμεινε όμως και έδωσε τα πάντα στην Norton, την καλύτερη ώρα της ζωής του δηλαδή, δουλεύοντας βράδια εκτός ωραρίου για να φτιάξει μία νέα έκδοση του κινητήρα που απέδωσε 120 άλογα από 85 που είχε τότε. Όταν έσπασε τα 200χαω μαζί της, κατάφερε να κάνει και τους υπόλοιπους στην εταιρεία να ακολουθήσουν το δικό του όραμα, και έτσι η Norton επέστρεφε στους αγώνες αποκλειστικά εξαιτίας του. Η ιστορία από εκεί και πέρα γίνεται περίπλοκη και το θέμα μας εδώ είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε την CR700W και η CR700W αυτή καθ’ αυτή.

Η πορεία αυτής της, μόνο για πίστα, Superbike ξεκίνησε μέσα από την Norton το 2009 και το 2013 συνέχισε στην εταιρεία Crighton Motorcycles, και τώρα έχουμε την τελευταία και πλέον εξελιγμένη έκδοσή της με έναν κινητήρα που το σύστημα ψύξης του περιμένει έγκριση πατέντας και τα καυσαέρια επιταχύνουν την τροφοδοσία αέρα, σαν turbo δηλαδή αλλά όλα αυτά χωρίς πρόσθετα κινούμενα μέρη. Ο Brian εξέλιξε αυτό τον κινητήρα παρέα με τον κατά πολύ νεότερο αλλά εξίσου άξιο αρχιμηχανικό, Shamoon Qurashi και την κατασκευή έχει αναλάβει η Rotron, μία εταιρεία που βασίζει την κερδοφορία της στην κατασκευή Wankel κινητήρων για αεροσκάφη, σκάφη και drone. Ο Brian έχει ισχυρούς δεσμούς με ρόλο συμβούλου στην Rotron και έτσι δεν είναι τυχαίο πως εκείνοι θα κατασκευάσουν και τον κινητήρα της Crighton Motorcycles, η οποία μάλιστα συστεγάζεται με την Rotron. Αγγλικό σχέδιο και αγγλική κατασκευή σε περιορισμένο αριθμό με εξωτικά υλικά και λύσεις που έχουν κατατεθεί πατέντες, μην περιμένετε λοιπόν μία λογική τιμή, αν και τα περίπου 90.000 Ευρώ που θα κοστίζει κάθε μία από τις 25 που θα κατασκευαστούν δεν πρέπει να θεωρούνται τρελό ποσό για την συγκεκριμένη περίπτωση και μπροστά σε άλλες εξωτικές αντίστοιχες μοτοσυκλέτες, όπως η Superleggera, βρίσκονται εντός πλαισίων.

Ο κινητήρας είναι φτιαγμένος από χυτό αλουμίνιο LM24 και έχει επίστρωση από μολυβδαίνιου και nikasil με τον στρόφαλο να είναι φτιαγμένος από ατσάλινο EN36 κράμα ατσαλιού που έχει υποστεί ψύξη σε χαμηλές θερμοκρασίες κατά την τελική του μορφή. Ωστόσο το σημείο που πονά κάθε τέτοιος κινητήρας, η εξασφάλιση της στεγανότητάς του, είναι και ένα από τα σημεία που ο Brian είναι ιδιαίτερα περήφανος και εγγυάται την μακροζωία του με αγωνιστικά πάντα δεδομένα. Το υλικό σφράγισης είναι με βάση το νιτρίδιο του πυριτίου, κεραμική σιλικόνη δύο συστατικών που αποτελεί την τελευταία λέξη της τεχνολογίας υλικών στην μηχανολογία. Πρόκειται για υλικό που ο Brian πολύ θα ήθελε να έχει τριάντα χρόνια πριν στην διάθεσή του.

Το άλλο ασθενές σημείο ενός περιστροφικού κινητήρα είναι το κιβώτιό του, κάτι που ο Brian επίσης γνωρίζει πολύ καλά και για αυτό έχει φτιάξει μία bespoke μετάδοση με κιβώτιο τύπου κασέτας και μεγάλο πάχος γραναζιών που είναι επίσης dog-ring, ασφαλίζουν λοιπόν στην θέση τους με ακρίβεια. Την εξέλιξη του κιβωτίου την ανέλαβε η Nova Transmissions και έχει συμπεριλάβει ένα πρόσθετο γρανάζι στην πρωτεύουσα μετάδοση ώστε το κιβώτιο να περιστρέφεται αντίθετα με την φορά του κινητήρα χρησιμοποιώντας την αδράνεια για να φορτιστεί περισσότερο ο εμπρός τροχός, πράγμα σημαντικό στην επιτάχυνση αλλά και στην είσοδο των στροφών.

Μία από τις πιο σημαντικές προσθήκες που έχει κάνει ο Brian στην αγωνιστική χρήση του κινητήρα αυτής της διάταξης, είναι να χρησιμοποιήσει τα καυσαέρια για να επιταχύνει την τροφοδοσία του χωρίς όμως να χρησιμοποιεί κινούμενα μέρη, απλά με την δημιουργία υποπίεσης όπως φαίνεται στην φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο. Επίσης την κατοχύρωση πατέντας περιμένει ο Brian για το σύστημα ψύξης που κι αυτό δεν χρησιμοποιεί κινούμενα μέρη, όσο ψύχει τους ρότορες εσωτερικά τροφοδοτώντας το ψυκτικό υγρό σε διόδους μέσα στον στρόφαλο με την περιστροφική κίνηση να αναλαμβάνει και την κίνηση του υγρού.

Συνολικά τα κινούμενα μέρη του κινητήρα είναι μόλις τρία(!) και χωρίς το κιβώτιο ζυγίζει 24 κιλά, 43 με το κιβώτιο και τον μονόδρομο συμπλέκτη! Κάθε ρότορας παράγει δύναμη για 200 μοίρες σε κάθε περιστροφή και συνολικά ο κινητήρας είναι μήκους μόλις 340mm και 240mm σε διάμετρο πράγμα που τον καθιστά μικρότερο και από δίχρονο.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι στερούνται αισθητικής αλλά η αισθητική είναι κάτι το περιττό σε superbike με αποκλειστική χρήση σε πίστα. Κατασκευάζονται από κράμα αλουμινίου 7000 και είναι μεταβλητής γεωμετρίας για να μπορεί κάθε αναβάτης να τα προσαρμόσει στις δικές του ιδιαιτερότητες, αλλά και στις ιδιαιτερότητες κάθε πίστας ακόμη. Το περιμετρικό πλαίσιο έχει πάντως αυτή την μορφή γιατί ταυτόχρονα είναι και ρεζερβουάρ λαδιού. Οι τροχοί είναι Carbon, τα φρένα της Brembo και οι αναρτήσεις της Ohlins ή της Bitubu, αναλόγως τι θα επιλέξει ο ιδιοκτήτης.

Ο CEO της Rotron αναφέρει κάτι σημαντικό, πως ο συγκεκριμένος κινητήρας μπορεί να βγάλει ολόκληρη αγωνιστική σεζόν πριν χρειαστεί οποιονδήποτε έλεγχο, πόσο μάλλον ανακατασκευή, και δεν υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα για κάτι τέτοιο. Θα ήθελαν να δουν την μοτοσυκλέτα τους σε πρωτάθλημα που να επιτρέπουν οι κανονισμοί την χρήση της…

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.