Cruise control με κάμερες από την Kawasaki!

Μια εναλλακτική προσέγγιση αντί για ραντάρ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/1/2020

Όπως δείχνουν τα πράγματα, το επόμενο τεχνολογικό trend στις μοτοσυκλέτες θα αφορά το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο cruise control σε πραγματικό χρόνο, μέσω χρήσης ραντάρ που θα είναι εγκατεστημένα πάνω τους. Είχαμε γράψει άλλωστε πριν από λίγο καιρό, για το σύστημα που ετοιμάζει η Bosch, το οποίο φαίνεται πως το δοκιμάζουν οι Ducati, KTM και Kawasaki. Οι πατέντες όμως που κατέθεσαν πρόσφατα οι "πράσινοι", μαρτυρούν πως στο Akashi δουλεύουν και πάνω σε ένα εναλλακτικό σύστημα που χρησιμοποιεί κάμερες αντί για ραντάρ.

Η τεχνολογία της αυτόματης προσαρμογής του cruise control, είναι κάτι ευρέως διαδεδομένο στα αυτοκίνητα, όπου με την βοήθεια των ραντάρ ρυθμίζεται ανάλογα η ταχύτητα ώστε το αυτοκίνητο να ακολουθεί τον ρυθμό της κίνησης του δρόμου. Τα ραντάρ έδωσαν επίσης την δυνατότητα για συστήματα προειδοποίησης και φρεναρισμάτων κινδύνου, αλλά όπως φαίνεται δεν έχουν πεισθεί όλα τα εργοστάσια πως τα ραντάρ αποτελούν πανάκεια. Μερικοί κατασκευαστές, όπως η Subaru για παράδειγμα, χρησιμοποιούν κάμερες αντί για ραντάρ, κάτι που αποφάσισε να δοκιμάσει και η Kawasaki, όπως δείχνουν οι συγκεκριμένες πατέντες.

Η κάθε μέθοδος έχει τα δικά της μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα, καθώς, για παράδειγμα, τα ραντάρ είναι ιδιαίτερα χρήσιμα σε συνθήκες πολύ χαμηλού φωτισμού, όπως είναι το σκοτάδι, η ομίχλη και η πυκνή βροχόπτωση. Από την άλλη, οι κάμερες σε συνδυασμό με το κατάλληλο πρόγραμμα αναγνωρίζουν καλύτερα τις διαφορές μεταξύ των οχημάτων, όπως και την λωρίδα που χρησιμοποιούν τα προπορευόμενα οχήματα, ενώ αντιδρούν επίσης γρηγορότερα από τα ραντάρ. Ξανά στο παράδειγμα της Subaru, το σύστημα "Eyesight" (όπως το ονομάζει) αντιλαμβάνεται πότε ανάβουν τα φώτα στοπ του προπορευόμενου οχήματος, προειδοποιώντας τον οδηγό πριν αρχίσει να κόβει ταχύτητα. Για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά το σύστημα, χρειάζονται δύο κάμερες τοποθετημένες σε σταθερή απόσταση μεταξύ τους, για να δημιουργήσουν μια στερεοσκοπική εικόνα. Όπως ακριβώς δουλεύει ο εγκέφαλος με τα δύο μάτια, για να μπορέσει να υπολογίσει τις αποστάσεις, έτσι δουλεύουν και οι δύο στερεοσκοπικές κάμερες για να μεταφέρουν δεδομένα στην κεντρική μονάδα σχετικά με την απόσταση. Αυτό ακριβώς κάνει και το σύστημα της Kawasaki.

Οι πατέντες της εταιρείας δείχνουν πως έχει σχεδιαστεί να τοποθετηθούν οι δύο κάμερες πάνω στο φαίρινγκ. Στο σχέδιο απεικονίζεται μια μοτοσυκλέτα με cornering lights στο φαίρινγκ, όπως έχει το H2SX-SE, με τις κάμερες να είναι τοποθετημένες πίσω από τα ίδια κρύσταλλα. Σε αντίθεση με τα ραντάρ, που πρέπει να τοποθετηθούν ακριβώς στο ρύγχος χωρίς να υπάρχει κάποιο εμπόδιο μπροστά, οι κάμερες μπορούν να τοποθετηθούν στο πλάι και να είναι λειτουργικές. Αυτός ο σχεδιασμός ταιριάζει απόλυτα στην Kawasaki, καθώς η τοποθέτηση των φωτιστικών σωμάτων στο συγκεκριμένο σημείο είναι σήμα κατατεθέν για το εργοστάσιο εδώ και δεκαετίες. Από το ZZ-R μέχρι τα υφιστάμενα Ninja 1000SX και H2SX, η παράδοση των φλας που είναι ενσωματωμένα στο φαίρινγκ συνεχίζεται κανονικά.

Η πατέντα της Kawasaki δείχνει επίσης ότι οι κάμερες θα μπορούσαν να συνδυαστούν και με ένα ραντάρ –όπως αυτό από το σύστημα της Bosch- στο μούτρο της μοτοσυκλέτας, συνδυάζοντας τα οφέλη και από τις δύο τεχνολογίες. Οι νέες πατέντες δείχνουν την τοποθέτησή του και πάνω σε ένα μεγάλο adventure (το Versys), σε μια μάλλον επίφοβη θέση, πάνω στις προστατευτικές χούφτες.

Οι πιο πολλές, πάντως, πιθανότητες είναι να δούμε να μπαίνει το σύστημα με τις κάμερες νωρίτερα στην παραγωγή, από αυτό με τα ραντάρ. Η Ducati έχει ήδη δεσμευτεί για ένα μοντέλο με ραντάρ στο εξοπλισμό του την φετινή χρονιά, που κατά μεγάλη βεβαιότητα θα είναι το Multistrada V4, ενώ και η ΚΤΜ δοκιμάζει το σύστημα της Bosch πάνω σε ένα απόλυτα φουτουριστικό Super Adventure.

 

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.