Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

H Bajaj αλλάζει την Α2 γκάμα της ΚΤΜ

Στη νέα εποχή της ΚΤΜ υπό την ιδιοκτησία της Bajaj αναμένεται νέα δικύλινδρη πλατφόρμα προδιαγραφών Α2 και μετάλλαξη των 390.
ktm 390 adventure r
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/2/2026

Ένας επώδυνος κύκλος έκλεισε για την ΚΤΜ με το λυκαυγές της νέας χρονιάς, καθώς ολοκληρώθηκε η μετάβασή της στην ιδιοκτησία της Bajaj Auto και πλέον περιμένουμε να δούμε πώς αυτή η νέα δομή θα λειτουργήσει για την ΚΤΜ, τι θα αλλάξει στη γκάμα της.

Στην Ινδία η Bajaj φέρεται να εξελίσσει έναν νέο δικύλινδρο σε σειρά κινητήρα με χωρητικότητα κάτω των 500 cc ο οποίος προορίζεται να γεμίσει το κενό μεταξύ των οικογενειών 390 και 690, δηλαδή θέλει να πρωταγωνιστήσει στο Α2 φάσμα της αγοράς.

Σύμφωνα με έγκυρα ινδικά δημοσιεύματα, πρόκειται για έναν κινητήρα που είναι ήδη υπό εξέλιξη από τη Bajaj στην Ινδία και θα κατασκευαστεί από το υπερσύγχρονο εργοστάσιό της στην πόλη Chakan.

ktm 490 adventure

Ταυτόχρονα όμως θυμόμαστε τα πρωτότυπα 490 που δοκίμαζε η ΚΤΜ το περασμένο Καλοκαίρι στην Ευρώπη. Είδαμε Adventure, είδαμε Duke, είδαμε και RC (όχι το κινέζικο RC 450, άλλη ιστορία αυτή που δεν μας αφορά εδώ στην Ευρώπη) με αυτόν τον δικύλινδρο 490 κινητήρα και το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για το ίδιο πακέτο που εξελίσσει η Bajaj.

Ξεκάθαρη απάντηση δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή, καθώς αυτό είναι ένα project που έτρεχε προ της απόκτησης ΚΤΜ από τη Bajaj, οπότε όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά: μπορεί να είναι το ίδιο, μα εξίσου εύκολα μπορεί η Bajaj να το έβαλε στην άκρη προκειμένου να εξελίξει το δικό της. Οι πληροφορίες που μας έρχονται από την Ινδία προκρίνουν το δεύτερο ενδεχόμενο.

ktm 490 duke

Θυμίζουμε πως τυχόν συσχετισμοί με τον δικύλινδρο 450 της CFMOTO δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα των 490 και το έχουμε ξεκαθαρίσει πέραν κάθε αμφιβολίας εδώ και καιρό.

Όσον αφορά στο μέλλον των 390 της ΚΤΜ, το επικρατέστερο σενάριο μιλά για υποκυβισμό τους στη γειτονιά των 350 cc προκειμένου να προσαρμοστούν στα νέα φορολογικά δεδομένα που έχουν τεθεί σε ισχύ στην Ινδία εδώ και μερικούς μήνες.

Πρωταρχικός στόχος τους θα είναι η αχανής ινδική αγορά, όπου ο ανταγωνισμός είναι ήδη καυτός και δυσκολεύει διαρκώς, με τη Royal Enfield να κυριαρχεί με τα δικά της 350, με τους υπόλοιπους Ινδούς κατασκευαστές αλλά και το Honda CB350, τα 400άρια της Triumph και το 440 της Harley-Davidson.

Η ΚΤΜ έχει ήδη δυνατή θέση στην αγορά αυτή και μια νέα σειρά 350, ενδεχομένως με πιο χαμηλές τιμές, μπορεί να κάνει τη διαφορά χωρίς να χάσει την επαφή με τις δυτικές αγορές όπου το δυνατό όνομα, τα επώνυμα περιφερειακά και μια απόδοση της τάξης των 40 ίππων θα την κρατούν μέσα στο A2 παιχνίδι.

ktm 390 duke

Η δε νέα δικύλινδρη γκάμα θα μπορεί να παίξει επίσης σε δύο ταμπλό: από τη μια θα είναι η πραγματική διαδοχή των 390 στις δυτικές αγορές, από την άλλη θα εκμεταλλευτεί την ανάπτυξη των ασιατικών αγορών - και κυρίως της Ινδίας - όπου η αναδυόμενη μεσαία αστική τάξη, τροφοδοτούμενη από την καλπάζουσα ανάπτυξη της ινδικής οικονομίας, αρχίζει δειλά-δειλά να ζητά το κάτι παραπάνω.

Έτσι η ΚΤΜ θα έχει ουσιαστικά δύο σειρές μοντέλων στο πλαίσιο των προδιαγραφών Α2, τα μονοκύλινδρα 350 που θα ενισχύσουν τη θέση τους στις ασιατικές αγορές και τα δικύλινδρα (αγνώστου προς το παρόν κυβισμού) που θα αναβαθμίσουν τη γκάμα της εταιρείας αντικαθιστώντας τα σημερινά 390.

Αυτές οι αλλαγές δεν αφορούν το άμεσο μέλλον, δεν είναι δηλαδή κάτι που θα δούμε απαραιτήτως στη γκάμα του 2027, αλλά είναι πιθανό να τα δούμε με ορίζοντα το 2028. Άλλωστε η αναβάθμιση των 390 με τον νέο κινητήρα των 399 cc είναι πολύ πρόσφατη για την “κάψουν” τόσο νωρίς οι Ινδοί και φυσικά ο,τιδήποτε καινούργιο εξελίσσεται αυτή τη στιγμή θέλει τον χρόνο του μέχρι να ωριμάσει σε μοντέλο παραγωγής.

Ετικέτες