Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

ΕΛ.ΑΣ: 30η εβδομάδα δράσης “Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους” με 800 παραβάσεις

Σημειώνεται σημαντικότατη μείωση στους αναβάτες χωρίς κράνος
elas
Από το

motomag

28/1/2026

Συνεχίστηκε για μία ακόμη εβδομάδα η δράση “Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους” της αστυνομίας με σημαντική μείωση στα περιστατικά αναβατών που πιάστηκαν να οδηγούν χωρίς κράνος.

Ειδικότερα, το διάστημα 19/01/2026-25/01/2026 πραγματοποιήθηκαν 13.720 έλεγχοι, με 812 παραβάσεις και είναι σημαντικό να αναφέρουμε για να έχουμε κι ένα μέτρο σύγκρισης πως τις πρώτες αρκετές εβδομάδες των ελέγχων οι παραβάσεις ήταν περίπου 3.000 κάθε εβδομάδα. Αυτό σίγουρα σημαίνει μία μεγάλη πρόοδο και δείχνει ξεκάθαρα πως η πολιτεία είχε επιτρέψει το φαινόμενο αυτό και πως έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε για να κυκλοφορούμε ΟΛΟΙ με κράνος.

Ενδεικτικά, μεταξύ των παραβάσεων, οι 572 αφορούσαν αναβάτες δίκυκλων (από τους οποίους 31 διανομείς), 89 συνεπιβάτες δίκυκλων και 151 οδηγούς Ε.Π.Η.Ο..

Πιο αναλυτικά, ανά περιφέρεια, βεβαιώθηκαν οι παρακάτω παραβάσεις:

  • 397 στην Αττική,
  • 79 στη Θεσσαλονίκη,
  • 62 στα Ιόνια Νησιά,
  • 58 στην Κρήτη,
  • 57 στην Πελοπόννησο,
  • 42 στη Δυτική Ελλάδα,
  • 36 στη Θεσσαλία,
  • 18 στο Νότιο Αιγαίο,
  • 18 στη Στερεά Ελλάδα,
  • 15 στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη,
  • 12 στην Κεντρική Μακεδονία,
  • 10 στο Βόρειο Αιγαίο,
  • 8 στην Ήπειρο και
  • 1 στη Δυτική Μακεδονία.

Οι ποινές για τη μη χρήση κράνους έχουν αυστηροποιηθεί βάση του νέου ΚΟΚ και πιο συγκεκριμένα είναι:

-350 ευρώ πρόστιμο και αφαίρεση της άδειας ικανότητας οδήγησης για 30ημέρες για τον αναβάτη δικύκλων (Οι ίδιες κυρώσεις ισχύουν και για τον αναβάτη που δεν μεριμνά για την ασφάλεια του συνεπιβάτη).

-350 ευρώ πρόστιμο για τον συνεπιβάτη δικύκλων.

-30 ευρώ πρόστιμο για τον οδηγό Ε.Π.Η.Ο.

Υπενθυμίζεται ότι στις περιπτώσεις υποτροπής, οι ποινές αυξάνονται σημαντικά.