DNA DRR-022: Έρχεται στην EICMA νέα πρωτότυπη μοτοσυκλέτα από τους Έλληνες που σχεδιάζουν και κατασκευάζουν!

Λειτουργικό πρωτότυπο προς απόδειξη κατασκευαστικής δεινότητας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/10/2022

Το τελευταίο διάστημα η DNA προετοιμάζει το κοινό της μέσα από τους λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα που διατηρεί, για τον ερχομό ακόμη μίας πρωτοποριακής μοτοσυκλέτας, της DRR-022! Έχουν προηγηθεί άλλες δύο DCR μοτοσυκλέτες, η DCR-017 και η DCR-018, με τους αριθμούς να υποδηλώνουν και την χρονιά που παρουσιάστηκαν στην EICMA.

Διότι οι άνθρωποι πίσω από την εταιρεία που κατασκευάζει στην Ελλάδα και πουλά σε όλο τον κόσμο τα καλύτερα φίλτρα μοτοσυκλέτας, σχεδιάζουν και υλοποιούν τα πρωτότυπα DCR για να τραβήξουν το βλέμμα στην EICMA!

Καθώς η DNA High Performance Filters είναι μία εταιρεία με αντιπροσώπους σε όλη την υδρόγειο, η φυσική τους παρουσία στην EICMA, την μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς τους. Κι όχι μόνο της EICMA, για παράδειγμα η DNA είναι βασικός χορηγός του Petrucci στο MotoAmerica το πρωτάθλημα των ΗΠΑ, ακριβώς γιατί έχει παρουσία και εκεί. Ο Ντίνος Νικολαΐδης, ιδρυτής της DNA, κατασκεύαζε πρωτότυπες μοτοσυκλέτες, αγωνιστικές και μη, πολύ πριν φτιάξει την DNA High Performance Filter με τον υιό Μάριο να ακολουθεί τα βήματα και να ανοίγει τον δικό του δρόμο. Το 2017 πάτησαν πάνω σε αυτή την εμπειρία και στο πάθος λοιπόν για να συνδυάσουν δύο ξεχωριστά πράγματα που συχνά στην DNA μπλέκονται μεταξύ τους, την δουλειά και την ευχαρίστηση: Το πρόβλημα που είχαν να λύσουν ποια μοτοσυκλέτα να βάλουν στο περίπτερό τους για να τραβήξουν τα βλέμματα και του γενικού κοινού και όχι μόνο του εμπορικού κόσμου. Σε μία τεράστια Έκθεση όπως ήταν η EICMA το 2017 που μία ημέρα δεν φτάνει για τα δεις όλα, το ευρύτερο κοινό μπορεί να μην σταματούσε για αρκετό χρόνο μπροστά στο περίπτερο της DNA, ώστε να αντιληφθεί τι ακριβώς είναι αυτό που αντικρύζει, ανακαλύπτοντας και με το μάτι ακόμη, τι είναι αυτό που κάνει τα ελληνικά φίλτρα τα καλύτερα του κόσμου.

Για να καλύψουν αυτή την ανάγκη στράφηκαν λοιπόν στο δικό τους πάθος και αποφάσισαν πως η καλύτερη μοτοσυκλέτα που θα μπορούσαν να έχουν στο περίπτερο για να κάνουν τα μάτια να εστιάσουν, θα ήταν εκείνη που θα έφτιαχναν με τα χέρια τους. Έτσι γεννήθηκε η DCR-017! Ένα KTM RC8R που άλλαξε και χτίστηκε από την αρχή γύρω από το ολότελα ξεχωριστό και απολύτως ιδιαίτερα φίλτρο αέρα MK3 της DNA. Με βάρος 0,87 κιλά ανά ίππο το DCR-017 δεν ήταν ένα απλό στατικό μοντέλο για να τραβήξει απλά τα βλέμματα, αλλά ένα άκρως λειτουργικό πρωτότυπο που όταν το οδηγήσαμε μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε πως το παρατσούκλι “The Brain Eraser” που είχαν γράψει επάνω της, ήταν απολύτως σωστό. Οδηγώντας την ξεχνούσες όλα όσα ήξερες και ανακάλυπτες από την αρχή, ιδιαίτερα όταν το φίλτρο αυτό πήγαινε να ρουφήξει εσένα τον ίδιο και να σε κολλήσει πάνω στο περιμετρικό ρεζερβουάρ-πλαίσιο φτιαγμένο σε CNC.

Η DCR-017:

 

DNA: DCR-017 - Ο γενετικός κώδικας της τέχνης

Ευτυχώς εκείνη η πρώτη DCR, η DCR-017 κάλυψε πλήρως το τεράστιο κόστος κατασκευής της, τόσο στην EICMA που πολύ-φωτογραφήθηκε από τον κόσμο, τα ξένα περιοδικά και τους δημοσιογράφους, αλλά και εσωτερικά στην χώρα μας που έγινε θέμα μέχρι και στον γενικού ενδιαφέροντος Τύπου. Όχι παντού με τον τρόπο που της άρμοζε, διότι όσοι δεν ασχολούνταν, δεν ήξεραν πως η Ελλάδα φτιάχνει τα καλύτερα φίλτρα αέρα στον κόσμο και είναι εξαγωγική δύναμη σε αυτό τον τομέα, νόμιζαν πως πατέρας και γιος έχουν φτιάξει μία μοτοσυκλέτα με στόχο την περιορισμένη παραγωγή. Που είναι και το τελευταίο πράγμα που απασχολεί τον Ντίνο και τον Μάριο, όχι γιατί δεν μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο, αλλά γιατί έχουν ήδη κάτι πολύ μεγαλύτερο που απαιτεί όλο τους τον χρόνο, την ίδια την DNA δηλαδή.

Η DCR-018:

Για την επόμενη EICMA ο πήχης ήταν ήδη πολύ ψηλά, έπρεπε να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, αλλά προφανώς δεν αυτός ο βαθμός δυσκολίας δεν τους ήταν κάτι νέο. Και κάπως έτσι η DCR-018 πέρασε στο επόμενο στάδιο: Κράτησε μόνο τον κινητήρα ενός BMW R9T και τίποτα περισσότερο, βασικά λιγότερο διότι και εκεί υπήρχαν τεράστιες διαφορές.

Τεράστιες εισαγωγές οδηγούσαν σε διάφανα φιλτροκούτια που αναδείκνυαν τον λόγο δημιουργίας της μοτοσυκλέτας, αλλά και την νοοτροπία του σχεδιασμού της και το DCR-018 που απαίτησε ακόμη περισσότερη δουλειά, είχε ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία. Αναδείκνυε την κατασκευαστική δεινότητα της DNA για πολύ καιρό μετά την EICMA, φιλοξενήθηκε σε μεγάλα μοτοσυκλετιστικά περιοδικά, ταξίδεψε σε ένα σωρό Σαλόνια και εκδηλώσεις και πολύ-φωτογραφήθικε, έχοντας στο επίκεντρο τα φίλτρα της DNA εξυπηρετώντας τον στόχο.

DNA DCR-018: Αποκάλυψη τώρα! EICMA 2018 - Το κεντρί της σφίγγας

παραλαμβάνοντας βραβείο Bike of the Future για την DCR-018 σε διαγωνισμό της Michelin!

Καθώς έχουμε οδηγήσει όλες τις DCR έως τώρα, όπως και κάθε δημιούργημα της φοβερής ομάδας, η παραπάνω ιστορία έχει πολύ πιο αναλυτικά και πολύ παραστατικά ξεδιπλωθεί τόσο στην έντυπη έκδοση, όσο και στο motomag.gr, στους λογαριασμούς μας στα κοινωνικά δίκτυα, τα έχετε ζήσει τέλος πάντων μαζί μας και σας είναι γνωστά. Περισσότερο έπρεπε να θυμίσουμε τι σημαίνει DCR, τώρα που βλέπουμε πως έρχεται η DRR-022 αλλά και να προλάβουμε τυχόν δημοσιεύματα του γενικού Τύπου που ποιος ξέρει τι μπορεί να καταλάβουν όταν την δουν ξαφνικά.

Με δεδομένο πως κάθε επόμενο βήμα των DCR είναι κι ένα τεράστιο άλμα εμπρός, το μόνο που μπορεί να φανταστεί κανείς εύκολα για την DRR-022 είναι πως θα πρέπει να υπερβαίνει τις υπόλοιπες. Στην φωτογραφία φαίνεται ένα δικό τους τελείως πλαίσιο εξαιρετικά minimal που κάλλιστα θα μπορούσε να αφορά αγωνιστική μοτοσυκλέτα ενώ οι έδρες εμπρός αφήνουν την φαντασία να οργιάσει για το ποια λύση έχουν σκεφτεί. Βέβαια η μικρή αλλαγή ονόματος είναι το πρώτο που πρέπει να μας βάζει σε υποψίες διότι οι προηγούμενες δημιουργίες τους ήταν DCR, Café Racer δηλαδή, ενώ τώρα το όνομα έχει γίνει DRR, οπότε το “Racing” πρέπει να θεωρείται δεδομένο!

Μήπως υπάρχει σύνδεση και με το project Talos που είχαμε φιλοξενήσει παλαιότερα στο MOTO;

Τα τελευταία τρία χρόνια έχει γίνει μέρος της ομάδας της DNA και ο μηχανολόγος Αλέξανδρος Μαΐδης που οι πιστοί αναγνώστες του MOTO μπορεί να τον θυμούνται από το Project Talos της Alex’s Works. Ο νεαρός Αλέξανδρος ήταν τότε ακόμη σπουδαστής μηχανολογίας με πτυχιακή εργασία την κατασκευή από το μηδέν, μίας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας! Βασιζόμενος σε ένα δίχρονο κινητήρα Yamaha TZR 250 3MA προχώρησε με εξαιρετικά ριζοσπαστικές λύσεις για το Project Talos, όπως το εμπρός σύστημα τύπου Ηossack  -ή αλλιώς double wishbone ή duolever, ενώ για την πίσω ανάρτηση είχε κατασκευάσει full floater στήριξη του αμορτισέρ που η συμπίεσή του γινόταν επίσης μέσω μοχλισμού προοδευτικής σκληρότητας. Η ενσωμάτωση του νεαρού μηχανολόγου στην μόνη ελληνική ομάδα που κάνει τέτοια εγχειρήματα παραμένοντας εντός χώρας, είναι η προσωποποίηση του «κύλισε ο τέντζερης», οπότε το λογικό που μπορεί κανείς να υποθέσει, είναι πως η νέα μοτοσυκλέτα της DNA θα προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση.

Θυμηθείτε το Project Talos - by Alex’s Works

Είμαστε βέβαιοι πως η DRR-022 θα είναι άλλο ένα άλμα εμπρός, ενδεχομένως τόσο μεγάλο που να μιλάμε για πρωτότυπο που θα μπορούσε να κάνει την δική του πορεία. Ωστόσο ο στόχος είναι και πάλι συγκεκριμένος: Να δημιουργήσει ντόρο και να συγκεντρώσει τα βλέμματα στο περίπτερο της DNA, που σημαίνει πως είτε θα έχει υλοποιηθεί γύρω από το φίλτρο, είτε θα έχουν βρει τρόπο να είναι απρόσκοπτη η οπτική πρόσβαση προς αυτό!

Μείνετε συντονισμένοι, γιατί η αποκάλυψη της DRR-022 θα είναι ένα από τα πιο σημαντικά της φετινής EICMA!

 

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.