Δοκιμή: Παντελόνι PMJ New Rider

Προστασία με στιλ!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/5/2021

Ποιος είπε ότι το να φοράς, όχι απλώς τον απαραίτητο, αλλά και τον καλύτερο με τις υψηλότερες προδιαγραφές προστατευτικό εξοπλισμό, σε βγάζει αυτομάτως από την λίστα των… στιλάτων αναβατών; Ποιος θεωρεί ότι ο μοτοσυκλετιστικός εξοπλισμός του περιορίζει τις ενδυματολογικές επιλογές για την καθημερινή μετακίνηση και τις βόλτες του;

Και στις δύο περιπτώσεις, όποιο κι αν είναι αυτό το υποθετικό-ρητορικό πρόσωπο, είναι εντελώς λάθος! Το έχουμε πει και το λέμε εδώ και χρόνια παρουσιάζοντας αμέτρητα παραδείγματα, αλλά το πιο πρόσφατο, το νέο jean παντελόνι PMJ New Rider Twaron Single Layer, είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό.

Το συγκεκριμένο παντελόνι είναι επίσης και η πιο πρόσφατη προσθήκη στον εξοπλισμό μας, παίρνοντας μάλιστα το "βάπτισμα του πυρός" σε δύσκολες συνθήκες, καθώς το φορέσαμε στην παρουσίαση των νέων ελαστικών της Bridgestone T32, με 800 χιλιόμετρα οδήγησης σε δύο μέρες, με τα μισά από αυτά σχεδόν υπό βροχή και κρύο!

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τόσο ιδιαίτερο το συγκεκριμένο παντελόνι της ιταλικής PMJ; Αρχικά πρόκειται για μια καινοτόμα τεχνολογία κατασκευής, η οποία πραγματικά αποτελεί επανάσταση στον τομέα των casual μοτοσυκλετιστικών παντελονιών. Ο λόγος για την τεχνολογία που ονομάζεται single-layer και αλλάζει τα δεδομένα σε ό,τι αφορά την παραδοσιακή χρήση του αραμιδίου σε συνδυασμό με το denim. Εδώ να σημειώσουμε ότι η PMJ κατασκευάζει jeans για πολλές μεγάλες φίρμες στο χώρο της ένδυσης κι αυτό έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην εφαρμογή και την γραμμή των δικών της προϊόντων, όπως θα δούμε παρακάτω.

Οι προδιαγραφές και τα στάνταρ για την κατασκευή του συγκεκριμένου παντελονιού τέθηκαν από το ίδιο το εργοστάσιο πολύ ψηλά από την αρχή, καθώς το ζητούμενο ήταν ένα jean παντελόνι κατασκευασμένο ως single layer, με την πλέξη δηλαδή του αραμιδίου με το denim σε όλη την επιφάνεια (T-Tex) και όχι ως ενισχυτική στρώση σε επιλεγμένα σημεία, το οποίο θα μπορεί να φορεθεί όπως ένα κανονικό jean. Θα έπρεπε επίσης να προσφέρει αντίσταση κατά της τριβής σε επίπεδα αντίστοιχα με το δέρμα και ταυτόχρονα να διατηρηθεί το κόστος χαμηλό. Επιπλέον απαραίτητη προϋπόθεση η ευκολία στο πλύσιμο και με slim εφαρμογή, αλλά να μπορεί να φορεθεί πάνω από μια street μπότα! Φυσικά, οι υποδοχές για προστασίες σε γοφούς και γόνατα, ήταν εκ των ων ουκ άνευ.

Οι δοκιμές για την αντοχή του δέρματος που έγιναν σε ειδικά μηχανήματα με το πρωτόκολλο ΕΝ 13595, έδειξαν μια αντοχή στην τριβή της τάξης των 2,1 δευτερολέπτων, ενώ η πιστοποίηση του jean σύμφωνα με τον κανονισμό 17092-4 CE της Ε.Ε. ήταν επιπέδου Α.

Κι αν όλα αυτά στα χαρτιά ακούγονται εντυπωσιακά, στην πράξη το αποτέλεσμα είναι ακόμη καλύτερο! To πρώτο πράγμα που διαπιστώσαμε, έχοντας και την εμπειρία από αντίστοιχα μοτοσυκλετιστικά jean, είναι το πόσο μαλακό και ελαφρύ ήταν το ύφασμα, σε σχέση με αντίστοιχα παντελόνια άλλων εταιρειών, που χωρίς υπερβολή είχαν το σχεδόν διπλάσιο βάρος. Η γραμμή του PMJ New Rider είναι slim (και όχι skinny) ενώ είναι και ελαστικό, γεγονός που βοηθά στο να φορεθεί πάνω από μια street ή και touring μπότα, όπως αυτή που φορούσαμε στην παρουσίαση των ελαστικών της Bridgestone. Η γραμμή του δεν ξεχωρίζει σε τίποτα από αυτή ενός συμβατικού jean, χωρίς εξωτερικές ραφές, ενώ και η εφαρμογή είναι εξόχως άνετη με το νούμερο της μέσης να ανταποκρίνεται ακριβώς στα αντίστοιχα των απλών casual jeans.

Το μικρότερο βάρος και όγκος έχει και ευεργετική επίδραση στην θερμοκρασία που "ανεβάζεις" φορώντας το, κάτι που είχαμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε στην διαδρομή από το Λάτιο μέχρι την Τοσκάνη όπου αλλάξαμε τουλάχιστον δέκα φορές εποχές… Από καλοκαίρι μέχρι χειμώνα σε μερικά μόλις χιλιόμετρα, με το παντελόνι της PMJ να επιδεικνύει μέχρι και… ισοθερμικές ιδιότητες. Μόνο στα πολύ κρύα ορεινά περάσματα μπορούσα να αισθανθώ την πτώση της εξωτερικής θερμοκρασίας που έφτανε μέχρι και τους 10 βαθμούς, χωρίς όμως ποτέ να νιώσω την ανάγκη να βάλω και ένα ισοθερμικό από μέσα. Αντίστοιχα, στα πιο ζεστά μέρη και σε συνδυασμό με μοτοσυκλέτες που εξέπεμπαν αρκετή θερμότητα από τον κινητήρα τους, τα πόδια μου δεν θύμιζαν μπριζολάκια σε μπάρμπεκιου, με τις "μονωτικές" ικανότητες του παντελονιού να παίρνουν άριστα.

Στο πλύσιμο η συμπεριφορά του υφάσματος είναι αυτό που περιμένεις από ένα ποιοτικό jean, χωρίς να υπάρχει συρρίκνωση ή απώλεια χρώματος, ενώ δεν χρειάζεται και πρακτικά καθόλου σιδέρωμα, γεγονός που σίγουρα θα ενδιαφέρει όσους ή όσες έχουν αναλάβει τον τομέα "μπουγάδα" στο σπίτι…

Σε όλα τα παραπάνω, προσθέστε και το πολύ καλό επίπεδο τιμής στα 149 ευρώ, που σε σχέση με την κατηγορία είναι σε ένα άκρως ανταγωνιστικό πλαίσιο, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην ουσία μιλάμε για ένα τεχνικό ρούχο μοτοσυκλέτας.

Τα παντελόνια της PMJ μπορείτε να τα βρείτε στην Moto Fashion, Καλλιρρόης 27, Νέος Κόσμος, τηλ. 210-8547681-2

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες