Ducati e rossa monoposto Concept

Πώς θα έπρεπε να είναι μια ηλεκτρική Ducati!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/9/2019

Στο πρόσφατο παρελθόν γράφαμε για την συνεργασία της Ducati με την κινέζικη Vmoto. Η Ducati αντί να εξελίξει μόνη της αρχικά ένα ηλεκτρικό σκούτερ και μετέπειτα μια μοτοσυκλέτα, δανειζόμενη τεχνογνωσία απ’ τον ιδιοκτήτη της, την Audi, αποφάσισε να επιλέξει μια λιγότερο κοστοβόρα λύση για το πρώτο της βήμα στα ηλεκτρικά οχήματα μέσω της συνεργασίας της με την Vmoto. Σχετικά με το επόμενο στάδιο, την παραγωγή δηλαδή μια ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας δεν έχουν παρουσιαστεί ακόμη επίσημα σχέδια απ’ το εργοστάσιο στο Borgo Panigale. Ωστόσο, ο Romain Gauvin, που εργάζεται ως προϊστάμενος στο τμήμα σχεδιασμού της Citroen, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα δικό του concept μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας που θα μπορούσε να ήταν της Ducati. Ο ίδιος μάλιστα τη "βάφτισε" Ducati e rossa monoposto.

Στόχος του Gauvin, ήταν να σχεδιάσει μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που να είναι ποθητή και αποδεκτή από όσο το δυνατόν περισσότερους αναβάτες παγκοσμίως. Ένα αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Γι' αυτό το λόγο άντλησε την έμπνευσή του για το σχεδιασμό της από τις μοτοσυκλέτες της Ducati αλλά και από παλαιότερα αυτοκίνητα της Formula1 με τις ευμεγέθεις καμπύλες. Επίσης, θέλοντας να συνδυάσει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας με εξωτικά υλικά, ο ηλεκτρικός κινητήρας αγκαλιάζεται από ένα carbon πλαίσιο που συνεργάζεται με ένα μονόμπρατσο ψαλίδι του ίδιου υλικού. Το πιρούνι απ’ την άλλη δεν είναι κατασκευασμένο από ίνες ανθρακονήματος, όμως τα καπάκια που το καλύπτουν είναι και δίνουν μια πιο ενιαία αίσθηση στο σύνολο. Η επιλογή των υλικών αλλά και των χρωμάτων –κυρίως του red fluid- ήταν εσκεμμένη, διότι ο σχεδιαστής πιστεύει πως αυτά τα στοιχεία εντυπωσιάζουν και προκαλούν αυθόρμητα τον ενθουσιασμό των αναβατών.

Το σύνολο που προέκυψε χαρακτηρίζεται από πληθωρικές καμπύλες, καθώς ο Gauvin δεν προσπάθησε να τις κρύψει –κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα άσχημο αποτέλεσμα- αλλά να τις αναδείξει. Τα φώτα εννοείται πως είναι τεχνολογίας LED, με τον μπροστά προβολέα να θυμίζει εισαγωγή αέρα από μοτοσυκλέτες MotoGP και ο σχεδιασμός είναι άκρως μινιμαλιστικός, αφήνοντας μόνο τα απαραίτητα να εξέχουν απ’ τη μοτοσυκλέτα. Η θέση οδήγησης δείχνει αρκετά σπορ, αλλά δεν είναι τόσο απόλυτη. Αυτό οφείλεται στα clip-ons που δένουν στο πιρούνι πάνω από την πάνω πλάκα του και όχι από κάτω όπως συνηθίζεται στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες. Τα μαρσπιέ απ’ την άλλη έχουν εμφυτευμένη στο DNA τους πιο έντονα την αγωνιστική φιλοσοφία, καθώς είναι τοποθετημένα αρκετά πίσω και ψηλά, επιτρέποντας μεγαλύτερο όριο κλίσης μέχρι να έρθουν σε επαφή με την άσφαλτο.

Ο Romain Gauvin, σχεδίασε μια μοτοσυκλέτα που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε το ρόλο της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati, όταν η εταιρεία αποφασίσει να προχωρήσει σε ένα τέτοιο βήμα. Γεμάτη καμπύλες, με μονόμπρατσο ψαλίδι, που αφήνει σε κοινή θέα τη πίσω ζάντα να τη χαζεύεις με τις ώρες και ένα κατακόκκινο χρώμα, στοιχεία που κάνουν το concept του Gauvin να "φωνάζει" Ducati… αν και θυμίζει αρκετά τη C-01 της Lotus. Ελπίζουμε πως όταν έρθει η ώρα της Ducati να δημιουργήσει μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα να μην ακολουθήσει τη "φτηνή" μέθοδο, όπως έκανε με το σκούτερ της αλλά να παρουσιάσει κάτι παρόμοιο όπως το concept του Gauvin.

Ο Barry Sheene εισήχθη επίσημα στο Hall of Fame των MotoGP

Το μετάλλιο παρέλαβε ο γιος του, Freddie Sheene
Sheene
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/8/2026

Ο Barry Sheene γίνεται ένας από τους πρώτους αναβάτες που εντάσσονται στο νέο MotoGP Hall of Fame, μια αναγνώριση που ξεκίνησε το 2025 για τους κορυφαίους της ιστορίας του θεσμού.

Λίγες ημέρες πριν από το Grand Prix Μεγάλης Βρετανίας στο Silverstone, τα MotoGP τίμησαν ένα από τους σπουδαίους αναβάτες της ιστορίας τους. Ο Barry Sheene εισήχθη επίσημα στο MotoGP Hall of Fame, σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο του Λονδίνου.

Ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κορυφαίας κατηγορίας αγώνων μοτοσυκλέτας, το 1976 και το 1977, αποτελεί μία εμβληματική προσωπικότητα των αγώνων μοτοσυκλέτας. Εκτός από τις επιτυχίες του στην πίστα, ξεχώρισε για τον έντονο χαρακτήρα και τη δημοτικότητά του, όντας σύμβολο μιας πιο "ανέμελης" εποχής, κάτι ίσως πιο κοντά σε rockstar παρά στους σημερινούς υπεραθλητές-ρομπότ, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στην προβολή και διάδοση του αθλήματος διεθνώς.

Sheene

Ο Sheene ανέβηκε στο βάθρο ήδη από τον πρώτο του αγώνα στα 125 κυβικά. το 1971, ενώ έκανε το ίδιο και στο ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία το 1974. Την πρώτη του νίκη πέτυχε στο ολλανδικό TT του 1975, ενώ συνολικά κατέγραψε 19 νίκες και 40 βάθρα στην κορυφαία κατηγορία μέσα σε εννέα πλήρεις αγωνιστικές σεζόν.

Sheene

Έμεινε στην ιστορία για τις μεγάλες μονομαχίες του με τον Kenny Roberts στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το 1982 διεκδικούσε τον τρίτο του παγκόσμιο τίτλο, έχοντας πέντε βάθρα στους επτά πρώτους αγώνες, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός στις δοκιμές του βρετανικού Grand Prix στο Silverstone έβαλε τέλος στις ελπίδες του. Παρ' όλα αυτά επέστρεψε στην ενεργό δράση και συνέχισε να αγωνίζεται για δύο ακόμη χρόνια, με τελευταίο του βάθρο την τρίτη θέση, στο βρεγμένο Kyalami το 1984.

Αν και ο Barry Sheene έφυγε από τη ζωή το 2003, στην τελετή στο Λονδίνο παρευρέθηκε ο γιος του, Freddie Sheene, ο οποίος παρέλαβε το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame από τον CEO του MotoGP Group, Carmelo Ezpeleta.

Sheene

Το MotoGP Hall of Fame θεσπίστηκε το 2025 και αποτελεί μία επιπλέον διάκριση για αναβάτες που έχουν κατακτήσει τίτλους στην κορυφαία κατηγορία ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες σε Grand Prix MotoGP, τιμώντας τους κορυφαίους στην ιστορία του θεσμού.