Ducati - Γιορτάζει τα 20 χρόνια Multistrada

Με μία προσωρινή μίνι-έκθεση στο Μουσείο της
Ducati Multistrada 20 years
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/9/2023

Το Multistrada κλείνει το 2023, τα 20 χρόνια από το ντεμπούτο του στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, αλλάζοντας τα δεδομένα του τουρισμού με μοτοσυκλέτα, αλλά και αποτελώντας ένα από τα best-selling μοντέλα του Borgo Panigale μέχρι σήμερα.

Για να γιορτάσει την 20η επέτειο του Multistrada, η Ducati έχει στήσει μία προσωρινή έκθεση με τίτλο "Multistrada 20th - Twenty Years of Evolutionary Exploration" στο Μουσείο της, στο Borgo Panigale. Εκεί οι φαν της εταιρείας θα μπορούν να θαυμάσουν από κοντά το πρώτο μοντέλο της ιστορίας του Multistrada (1000 DS) αλλά και του τελευταίου (Multistrada V4 Rally), και να δουν ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για την ιστορία του Multistrada. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς θα κλείσετε μία θέση και για την επίσκεψή σας στο Μουσείο μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ, ενώ περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του Multistrada θα βρείτε ΕΔΩ.

Η πρώτη γενιά των Multistrada, όνομα που στα ιταλικά σημαίνει πολλοί δρόμοι” -στην ουσία “για κάθε είδους δρόμο”-, παρουσιάστηκε το 2003 ως Multistrada 1000DS, ακροβατώντας ανάμεσα στην ασφάλτινη και την On-Off κατηγορία. Ήταν η πρώτη μεγάλη adventure μοτοσυκλέτα που στόχευε στο “τέσσερα σε ένα”, ήτοι καθημερινή συμβίωση μέσα στην πόλη, γρήγορη οδήγηση στους επαρχιακούς, ταξίδια, και λίγο χώμα.

Έφερε τον ίδιο αερόψυκτο δικύλινδρο V-90ο με 2 ΕΕΚ και 2 βαλβίδες ανά κύλινδρο των 992 κυβικών, που χρησιμοποιούσε το supersport μοντέλο της εταιρείας, 1000SS (1000DS σε άλλες χώρες), έχοντας ωστόσο διαφορετικές ρυθμίσεις στον ψεκασμό, προκειμένου η απόδοσή του να ταιριάζει με το πεδίο χρήσης της νέας μοτοσυκλέτας. Έτσι, η μέγιστη ιπποδύναμη έφτανε τους 84 ίππους στις 8.000 στροφές και τα 8,5 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 5.000 στροφές.

4 γενιές Multistrada

Έκτοτε, το Multistrada μετρά τέσσερις γενιές, με κάθε μία να χαρακτηρίζεται από την αύξηση του κυβισμού από τα 1000, στα 1.100, στα 1.200 κ.εκ., και η τελευταία της V2 εποχής, στα 1.260 κυβικά, ενώ ταυτόχρονα προστέθηκαν και επιλογές στα μεσαία κυβικά ξεκινώντας από τα 620 και φτάνοντας μέχρι τα 950, πάντα με V2 κινητήρα, και διαφορετικές εκδόσεις εξοπλισμού.

Σημαντικός σταθμός για το Multistrada αποτελεί το 2010, όταν το ολοκαίνουργιο τότε 1.200S, είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιεί διαφορετικά Riding Modes, για τη ρύθμιση της απόκρισης του κινητήρα, ανάλογα την περίσταση. Είναι η χρονιά που το Multistrada ανανεώνεται ριζικά και μας φέρνει το σύστημα “Skyhook”, δηλαδή τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις που πρώτο αυτό εφάρμοσε. Από τότε, το Multistrada αποτελεί έναν από τους “πρεσβευτές” της χρήσης ηλεκτρονικών βοηθημάτων στις μοτοσυκλέτες τους, με τους υπόλοιπους κατασκευαστές να ακολουθούν, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.

 

Ducati Multistrada V4

Περνάνε δέκα χρόνια όπου η εξέλιξη χαρακτηρίζεται από γεωμετρική πρόοδο και φτάνουμε στο 2020, όπου το Multistrada περνά στην τέταρτη γενιά του και την V4 εποχή, ενώ το δεσμοδρομικό σύστημα λειτουργίας των βαλβίδων μας αποχαιρετά. Έτσι, το Multistrada γίνεται V4, με τον κινητήρα να προέρχεται από τη superbike μοτοσυκλέτα της Ducati, την Panigale V4, η οποία είχε παρουσιαστεί ένα χρόνο πριν, το 2019.

Ο ολοκαίνουργιος Granturismo των 1.158 κυβικών αλλάζει τα δεδομένα ως προς την απόδοση, ζυγίζοντας ταυτόχρονα σχεδόν όσο και ένας δικύλινδρος στα ίδια κυβικά, σταματώντας την ζυγαριά στα 66,7 κιλά. Η μέγιστη απόδοσή του φτάνει τους 170 (!) ίππους στις 10.500 στροφές με τη ροπή να αγγίζει τα 12,7 χιλιογραμμόμετρα στις 8.750 στροφές.

Οι αλλαγές δεν σταμάτησαν στον κινητήρα, καθώς ήταν η πρώτη φορά που η Ducati κατασκεύασε η ίδια το πλαίσιο για το Multistrada V4. Μέχρι τότε, το εργοστάσιο του Borgo Panigale σχεδίαζε ναι μεν τα πλαίσια για τα Multistrada, όμως αυτά ερχόντουσαν έτοιμα για τοποθέτηση από εξωτερικό προμηθευτή. Το ψαλίδι έγινε πλέον συμβατικό, αντί για το μονόμπρατσο που είχε μέχρι τότε, για να μπορείς να βάλεις και τροχούς με ακτίνες, για τις χωμάτινες εξορμήσεις ενώ στα τέλη του 2021 ήρθε η έκδοση Pikes Peak με 17 ιντσών μπροστινό τροχό αλλά και μονόμπρατσο ψαλίδι. Τέλος, το Multistrada V4 είναι το πρώτο της σειράς στο οποίο έγιναν δοκιμές πτώσης, και σχεδιάστηκε με γνώμονα το κόστος αποκατάστασης αλλά και το κόστος χρήσης.

Ducati Multistrada story

Το τελευταίο, αυτό της χρήσης, είναι που οδήγησε την Ducati στην κατάργηση του δεσμοδρομικού συστήματος. Έτσι, η εταιρεία κατάφερε να ορίσει διαστήματα σέρβις που μέχρι στιγμής δεν έχει καμία άλλη μοτοσυκλέτα που πωλείται αυτή τη στιγμή, με τις αλλαγές λαδιών να γίνονται κάθε 15.000 χιλιόμετρα και ο έλεγχος των βαλβίδων κάθε 60.000! Όλα τα Multistrada που βγαίνουν από την γραμμή παραγωγής έχουν 4 χρόνια εγγύησης, χάρη στο πακέτο “4ever Ducati”, δείχνοντας πόσο σίγουρο είναι το εργοστάσιο για την αξιοπιστία του συγκεκριμένου μοντέλου.

Στον τομέα των ηλεκτρονικών, η λίστα είναι τεράστια, όμως αυτό που ξεχώρισε το 2020 στο V4 ήταν η χρήση ραντάρ. Με την τεχνολογία αυτή, το cruise control μπόρεσε να αποκτήσει adaptive λειτουργία, που σημαίνει ότι ρυθμίζει μόνο του την ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο, κρατώντας σταθερή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα. Ταυτόχρονα, το σύστημα Blind Spot Detection σε ενημερώνει για το τι γίνεται πίσω σου, προσθέτοντας πόντους στην ασφάλεια και κάνοντας ακόμη πιο ξεκούραστα τα ταξίδια πολλών χιλιομέτρων.

Το Multistrada V4 θα βρεθεί και φέτος ανάμεσα στα μοντέλα που θα παρουσιαστούν στην Ducati World Premiere 2024, που όπως κάθε χρόνο γίνεται διαδικτυακά, με διάρκεια από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 7 Νοεμβρίου. Πιθανολογούμε ότι μιλάνε για την έκδοση Grand Tour, για την οποία σας είχαμε γράψει πριν λίγους μήνες.

Ετικέτες

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.