Ducati: Η διαδικασία εξέλιξης από τα σκίτσα στην παραγωγή

Ο Alessandro Valia δοκιμαστής της Ducati αποκαλύπτει το ρόλο του

Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/10/2020

Βλέπουμε στις κατασκοπικές φωτογραφίες τους δοκιμαστές να οδηγούν τα πρωτότυπα των νέων μοντέλων, όμως σπάνια γνωρίζουμε με ακρίβεια τα στάδια εξέλιξης που ακολουθεί η κάθε εταιρεία μέχρι τι στιγμή που μια νέα μοτοσυκλέτα φτάσει στο τελικό στάδιο παραγωγής. Φως σε αυτή τη διαδικασία ρίχνει ο δοκιμαστής της Ducati για τα μοντέλα δρόμου, κύριος Alessandro Valia στην πρόσφατη συνέντευξή του στο RobbReport. “Όλα ξεκινούν με την συζήτηση της ιδέας. Αφού καταλήξουμε στα χαρακτηριστικά που θέλουμε να έχει το νέο μοντέλο, ακολουθούν τα σχέδια. Σε αυτό το στάδιο σχεδιασμού αποφασίζουμε την εμφάνιση, την εργονομία και τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά. Μετά ακολουθεί η κατασκευή των πρωτότυπων χρησιμοποιώντας εξαρτήματα από ήδη υπάρχοντα μοντέλα, π.χ. σέλα από Monster και τιμόνι από Multistrada και αρχίζουμε να δουλεύουμε τις λεπτομέρειες της εργονομίας της θέσης οδήγησης, τη θέση του κινητήρα στο πλαίσιο και όλα τα χαρακτηριστικά της γεωμετρίας του πλαισίου. Αυτά καθορίζουν τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Μετά τις πρώτες δοκιμές που κάνω, ακολουθούν τεστ και από άλλους δοκιμαστές με διαφορετικό οδηγικό επίπεδο, γούστα και σωματότυπο. Σε αυτό το στάδιο βλέπουμε αν η δική μου αρχική άποψη ήταν σωστή και τι είδους αλλαγές πρέπει να γίνουν. Δεν είναι εύκολο να τους ικανοποιήσεις όλα τα γούστα, αλλά προσπαθούμε να έχουμε όσο πιο άνετες θέσεις οδήγησης γίνεται για όλους. Πάρε για παράδειγμα την Panigale V4, που νομίζω ότι είναι από τις πιο άνετες superbike γιατί δεν βάλαμε τα μαρσπιέ υπερβολικά κοντά στη σέλα. Πλέον έχουμε και τη ρύθμιση των ηλεκτρονικών. Στο Multistrada για παράδειγμα έχουμε ημί-ενεργητικές αναρτήσεις που αλλάζουν γρήγορα τις αποσβέσεις τους, ενώ στην Panigale έχουμε τις νέες “event-base” αναρτήσεις που λειτουργούν με βάση την επιτάχυνση, το φρενάρισμα, την κλίση. Είναι δηλαδή διαφορετικής φιλοσοφίας. Με την τεχνολογία των IMU έχουμε τεράστιο εύρος πληροφοριών που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Η εμφάνιση των IMU άλλαξε εντελώς το σκηνικό”.

Η Ducati χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις του Nardo στη νότια Ιταλία, όπου γίνονται τα τελευταία στάδια της εξέλιξης. Πέρα από την hi-speed κυκλική διαδρομή, υπάρχουν εγκαταστάσεις όπου γίνονται δοκιμές αντοχής των μηχανικών μερών σε συνθήκες υψηλής καταπόνησης, όπως η λειτουργία της μοτοσυκλέτας για πολλές ώρες σε θάλαμο με θερμοκρασίες κάτω του μηδέν και άνω των 50⁰C.

https://bit.ly/MOTO_675

Επικαιρότητα

BOAK: Νέα αποζημίωση στην κοινοπραξία ΑΚΤΩΡ – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ

Καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις οδηγούν σε νέα οικονομική επιβάρυνση του Δημοσίου

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/10/2025

Μετά την πρόσφατη αποζημίωση των 21 εκατ. ευρώ για το τμήμα Νεάπολη–Άγιος Νικόλαος, ο ανάδοχος (ΑΚΤΩΡ – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) του έργου Χερσόνησος–Νεάπολη ζητά πλέον 124 εκατ. ευρώ, επικαλούμενος καθυστερήσεις λόγω έλλειψης ωριμότητας των απαλλοτριώσεων

Η υπόθεση αφορά το τμήμα του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) από Χερσόνησο έως Νεάπολη, που υλοποιείται από την κοινοπραξία ΑΚΤΩΡ – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Το έργο, μήκους 22,44 χιλιομέτρων, λαμβάνει παράταση 16,3 μηνών καθώς οι καθυστερήσεις στην παράδοση των απαλλοτριωμένων χώρων εμπόδισαν την πρόοδο των εργασιών.

Η αρχική ημερομηνία ολοκλήρωσης, του κυβερνητικά πολυδιαφημισμένου έργου, είχε οριστεί για τις 21 Απριλίου 2027, ωστόσο, όπως σημειώνεται στην απόφαση του Υπουργείου Υποδομών, “δεν διαπιστώθηκαν εργασίες που θα μπορούσε να εκτελέσει ο ανάδοχος για να περιορίσει τις καθυστερήσεις”, αναλαμβάνοντας εμμέσως την ευθύνη. Έτσι, το υπουργείο αποδέχτηκε το δικαίωμα του αναδόχου να ζητήσει αποζημίωση, το ακριβές ύψος της οποίας παραμένει άγνωστο, καθώς “θα οριστικοποιηθεί μετά την υποβολή όλων των απαιτούμενων δικαιολογητικών και την εξέτασή τους από την Αναθέτουσα Αρχή”.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει το υψηλό κόστος που προκαλούν οι ελλείψεις ωριμότητας στα μεγάλα έργα υποδομής. Οι καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις, που δεν αποτελούν ευθύνη του αναδόχου, μεταφράζονται σε σημαντικές αποζημιώσεις προς τις εταιρείες, τις οποίες τελικά επωμίζεται το Δημόσιο.

Το έργο Χερσόνησος–Νεάπολη περιλαμβάνει:

22,44 χλμ. αυτοκινητόδρομου με πλάτος οδοστρώματος 21,5 μ.
9,65 χλμ. παράπλευρου και κάθετου δικτύου
12 γέφυρες μονού κλάδου (1,7 χλμ.)
5 σήραγγες συνολικού μήκους 6,75 χλμ.
5 ανισόπεδους κόμβους

Το τμήμα αυτό αποτελεί το δεύτερο εργοτάξιο του ΒΟΑΚ που έχει ξεκινήσει κατασκευές, μετά το Νεάπολη–Άγιος Νικόλαος, όπου οι εργασίες προχωρούν. Το έργο των 14,5 χιλιομέτρων, με κόστος 186 εκατ. ευρώ, υλοποιείται επίσης από την ΤΕΡΝΑ και την ΑΚΤΩΡ και έχει ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης.

Η νέα διεκδίκηση των 124 εκατ. ευρώ επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της επαρκούς προετοιμασίας των μεγάλων έργων πριν από τη δημοπράτησή τους, ένα θέμα που, όπως φαίνεται, κοστίζει ακριβά στην πολιτεία και κατ’ επέκταση στους πολίτες.