Ducati Panigale V4S: Του έφυγε ο πίσω τροχός εν κινήσει [video]

Σύμπτωση, αστοχία υλικού και κατασκευαστικό λάθος
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/12/2019

Ιταλός αναβάτης είχε ένα τρομακτικό ατύχημα, όταν έχασε τον πίσω τροχό σε αυτοκινητόδρομο, όπως φαίνεται στο video λίγο πιο κάτω. 

Μια πανάκριβη Ducati Panigele V4S που βρίσκεται ξάπλα στο δρόμο και της έχει κοπεί o πίσω τροχός, είναι από μόνο του ένα κάλο θέμα για να προκαλέσεις το ενδιαφέρον του κόσμου και μαζί να ανοίξει ένας τεράστιος κύκλος “γνωματεύσεων εξ αποστάσεως”. Ένας κύκλος απόψεων που δεν κλείνει ποτέ, αφού μετά από λίγο θα εμφανιστεί κάποιος που θα ξεκινάει την κουβέντα από την αρχή, αδιαφορώντας αν αυτό που λέει έχει ήδη γραφτεί άλλες πέντε φορές και έχει απαντηθεί άλλες τόσες. Αυτό συμβαίνει διαρκώς στο διαδίκτυο, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι ακόμα πιο ενδιαφέροντα, καθώς μιλάμε για ακριβή εξωτική μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί να αγοράσει η πλειοψηφία, άρα ενεργοποιούνται τα “ταξικά” αντανακλαστικά του κοινού. Επίσης μιλάμε για Ιταλική μοτοσυκλέτα που είναι “κόκκινο πανί” για όσους έχουν ιαπωνικές μοτοσυκλέτες.

το ευτύχημα είναι πως, όπως φαίνεται από το video, δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας για τον αναβάτη:

Κι αν αυτά δεν αρκούν για να ξεσπάσει ένα mini διαδικτυακός πόλεμος, τότε το γεγονός πως η Ducati έχει ήδη κάνει στο παρελθόν μία ανάκληση (NHTSA Recall 16V370000 στις 26 Μαΐου του 2016 για κακή τοποθέτηση του πίσω τροχού στον άξονα του μονόμπρατσου) σίγουρα θα εμπλέξει στην κουβέντα και τις “ανεξάρτητες φωνές” του διαδικτύου. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να βγάλουμε μια άκρη. Όλα ξεκίνησαν όταν σε προσωπική σελίδα ιταλού στο facebook αναρτήθηκαν οι φωτογραφίες που βλέπετε εδώ και ένα βίντεο. Στις φωτογραφίες φαίνεται πως ο άξονας του μονόμπρατσου ψαλιδιού έχει κοπεί στο σημείο που τελειώσει το ρουλεμάν του πίσω τροχού. Γιατί να κοπεί ένας τόσο μεγάλης διαμέτρου άξονας; Σίγουρα όλοι μας έχουμε μια γρήγορη απάντηση να δώσουμε και μάλιστα μπορούμε να την συνοδεύσουμε με ποσοστά. “Δίνω 80% πιθανότητες πως είχε σφίξει λάθος τη ζάντα όταν άλλαξε το πίσω λάστιχο” θα πει ο ένας. “Έμενα ένας φίλος μου το έπαθε από χαλασμένο ρουλεμάν” θα πει ο άλλος και όλοι θα υποστηρίζουν τη μία και μόνη αλήθεια… την δική τους! Εμείς από την μεριά μας ως δημοσιογράφοι είμαστε υποχρεωμένοι να προβάλουμε το γεγονός, το οποίο μπορεί όντως να οδηγήσει τη Ducati σε επίσημη ανάκληση, όπως είχαμε κάνει στην περίπτωση των KTM 1290 Adventure και BMW R1200GS  (πληρώνοντας το τίμημα αρχικά, αλλά εν συνεχεία δικαιωθήκαμε). Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, ώστε να μην γινόμαστε το “όχημα”, όποιου έχει κάνει κακή χρήση ή συντήρηση της μοτοσυκλέτας του, με σκοπό να διεκδικήσει τη δωρεάν επισκευή ή αντικατάστασή της.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση λοιπόν, υπάρχουν πολλά περισσότερα σενάρια για τα αίτια που προκάλεσαν το κόψιμο του άξονα. Μέσα σε αυτά είναι τόσο η κατάσταση ή αν θέλέτε η ποιότητα του ρουλεμάν. Στα μονόμπρατσα ψαλίδια το ρουλεμάν του πίσω τροχού δέχεται ισχυρές καταπονήσεις και απαιτεί τακτικό έλεγχο και αντικατάσταση. Μη γνωρίζοντας πόσα χιλιόμετρα έχει κάνει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα και μη γνωρίζοντας αν είχε ελεγχθεί το ρουλεμάν όπως ορίζει ο κατασκευαστής, είναι δύσκολο να απορρίψεις αυτά τα σενάρια. Ούτε φυσικά γνωρίζουμε αν στο παρελθόν η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είχε πέσει (μία ή περισσότερες φορές) και είχε υποστεί κάποια ζημιά στο επίμαχο σημείο.     

Ο εργαστηριακός έλεγχος θα μπορούσε να αποκαλύψει πολλά, όπως έχουμε δει να συμβαίνει στο R&D της Akrapovic, και την φέρνουμε ως παράδειγμα γιατί διαθέτει ένα από τα καλύτερα διαγωστικά κέντρα, όπως διαπιστώσαμε οι ίδιοι μόλις λίγους μήνες πριν. Εργαστηριακός έλεγχος από φωτογραφία βέβαια δεν γίνεται...

Παρακολουθούμε το θέμα και στην πρώτη εξέλιξη ενημερώνουμε με update...

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.