Ducati Superquadro Mono - Ο νέος μονοκύλινδρος βασιλιάς με Desmo και 77,5 hp

Απόδοση που εκτινάσσεται στους 85 hp με αγωνιστική εξάτμιση!
Ducati Superquadro Mono
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/10/2023

Αν μέχρι σήμερα το Pierer Group έπαιζε χωρίς αντίπαλο στους μονοκύλινδρους κινητήρες υψηλής απόδοσης, με τον κινητήρα των 692,7 κ.εκ. και των 73,75 hp, πλέον η κορυφή αλλάζει χέρια -τουλάχιστον μέχρι την ανακοίνωση της απόδοσης των αυστριακών μοντέλων του 24-, με τον μονοκύλινδρο Superquadro Mono των 659 κ.εκ. και των 77,5 hp της Ducati να παίρνει αυτός τα σκήπτρα.

Η Ducati επιστρέφει στην παραγωγή ενός μονοκύλινδρου κινητήρα, 30 χρόνια μετά το θρυλικό Supermono 550. Ο Superquadro Mono προέρχεται από τη δικύλινδρη μονάδα Superquadro 1285 της Panigale 1299, από την οποία κληρονομεί το έμβολο με διάμετρο 116 mm, τον θάλαμο καύσης, τις βαλβίδες εισαγωγής τιτανίου διαμέτρου 46,8 mm, τις χαλύβδινες βαλβίδες εξαγωγής 38,2 mm, και το δεσμοδρομικό σύστημα στις βαλβίδες.

Η ονομασία Superquadro προέρχεται από την ακραία αναλογία μεταξύ διαμέτρου και διαδρομής, η οποία επιτρέπει, χάρη στην πολύ μικρή διαδρομή, να επιτευχθούν ταχύτητες περιστροφής παραπλήσιες με εκείνες αγωνιστικών κινητήρων. Στον Superquadro Mono η αναλογία αυτή είναι ίση με 1,86 και είναι η πιο ακραία στην κατηγορία χάρη στην διαδρομή των μόλις 62,4 mm. Η ρεκόρ διάμετρος των 116 mm επιτρέπει την υιοθέτηση βαλβίδων μεγάλης διαμέτρου προς όφελος των επιδόσεων, κάτι που ωστόσο δεν θα ήταν εφικτό χωρίς το δεσμοδρομικό σύστημα. Το Desmo επιτρέπει την υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν τα ελατήρια βαλβίδων, με ακραία χαρακτηριστικά όσον αφορά στο lift των βαλβίδων. Με αυτόν τον τρόπο, το Desmo συμβάλλει σημαντικά τόσο στην απόδοση όσο και στη δυνατότητα επίτευξης πολύ υψηλών στροφών.

 

Ducati Superquadro Mono

Χάρη σε αυτές τις λύσεις, ο Superquadro Mono αποδίδει μέγιστη ισχύ 77,5 ίππων στις 9.750 σ.α.λ. και είναι ικανός να φτάσει τις 10.250 σ.α.λ. (στην πρώτη μόνο σχέση ο κόφτης επεμβαίνεις τις 10.000 σ.α.λ.), τιμές που δεν έχουν επιτευχθεί ποτέ στο παρελθόν από μονοκύλινδρο κινητήρα δρόμου. Η ροπή, της οποίας η μέγιστη τιμή είναι 6,4 kgm στις 8.000 σ.α.λ., κατανέμεται σε όλο το εύρος στροφών, με αποτέλεσμα τη γραμμική και εκμεταλλεύσιμη παροχή ισχύος. Και όλα αυτά με σεβασμό στα όρια Euro 5. Σε αγωνιστική διαμόρφωση με εξάτμιση Termignoni, αυτός ο μονοκύλινδρος κινητήρας είναι σε θέση να φτάσει την απίστευτη μέγιστη τιμή ισχύος των 85 ίππων στις 9.500 στροφές ανά λεπτό!

Ο Superquadro Mono θα χρησιμοποιείται επίσης σε μοτοσικλέτες για κατόχους άδειας οδήγησης A2 σε μια έκδοση με διαφορετικές ρυθμίσεις.

Τεχνικές λύσεις και κορυφαία υλικά για επιδόσεις και χαμηλό βάρο

Ducati Superquadro Mono

Το έμβολο με διάμετρο 116 mm αποτελεί απόλυτο ρεκόρ για μονοκύλινδρο κινητήρα παραγωγής. αγωνιστικής καταγωγής, χαρακτηρίζεται από μια διάταξη "box in box" όπως τα έμβολα της Panigale V4 R, συνδυάζοντας ακαμψία και αντοχή, μειώνοντας τις επιφάνειες ώθησης με απώτερο στόχο τον περιορισμό των τριβών. Για τον ίδιο λόγο, ο πείρος του εμβόλου είναι εξοπλισμένος με επιφανειακή επίστρωση Diamond Like Carbon (DLC), την ίδια επεξεργασία που χρησιμοποιήθηκε για τη φούστα” του εμβόλου της Panigale V4 R. Η σχέση συμπίεσης είναι ίση με 13,1:1.

Όπως και στον κινητήρα Desmosedici MotoGP, τα κοκοράκια του Desmo διαθέτουν επίσης επιφανειακή επίστρωση DLC (Diamond Like Carbon) για τη μείωση των τριβών και την αύξηση της αντοχής στην κόπωση. Ο έλεγχος του Desmo γίνεται μέσω ενός μικτού "αθόρυβου" συστήματος γραναζιών/αλυσίδας.

Η τροφοδοσία καυσίμου προέρχεται από ένα ενιαίο σώμα ψεκασμού οβάλ διατομής με διάμετρο 62 mm, με ένα μπεκ ελεγχόμενο από σύστημα ride-by-wire που προσφέρει τρεις διαφορετικές λειτουργίες ισχύος -High, Medium, Low.

Ducati Superquadro Mono

Τα χυτά κάρτερ του κινητήρα ενσωματώνουν το χιτώνιο της υγρόψυξης γύρω από τον κύλινδρο, κατασκευασμένο όπως και στην 1299 Superleggera από αλουμίνιο και όχι από χάλυβα, με πλεονεκτήματα όσον αφορά το βάρος και την ψύξη λόγω της λεπτότητας των τοιχωμάτων. Αυτή η λύση επιτρέπει επίσης την απευθείας στερέωση της κεφαλής στον στροφαλοθάλαμο, επιτυγχάνοντας έναν πολύ πιο συμπαγή κινητήρα με την ίδια ακαμψία. Ο συμπλέκτης, ο εναλλάκτης και τα καλύμματα της κεφαλής κατασκευάζονται με χύτευση κράματος μαγνησίου, και πάλι για να μειωθεί το βάρος του κινητήρα στο ελάχιστο, εξασφαλίζοντας παράλληλα υψηλή μηχανική αντοχή.

Ο στροφαλοφόρος άξονας είναι ασύμμετρος και τοποθετείται σε διαφορετικά κύρια ρουλεμάν. Ο έλεγχος των κραδασμών του κινητήρα εξασφαλίζεται με την παρουσία δύο αντικραδασμικών αξόνων (ένας μπροστινός και ένας πίσω) που είναι τοποθετημένοι σε ρουλεμάν στο εσωτερικό του στροφαλοθάλαμου και ελέγχονται από γρανάζια. Οι αντίθετα κινούμενοι άξονες ελέγχουν επίσης τις αντλίες νερού και λαδιού.

Ducati Superquadro Mono

Η διάταξη των δύο αντικραδασμικών αξόνων, τοποθετημένων στο πλάι του στροφαλοφόρου άξονα, επιτρέπει την πλήρη εξισορρόπηση των δυνάμεων αδράνειας πρώτης τάξης χωρίς την εισαγωγή περαιτέρω ανεπιθύμητων δυνάμεων ή ροπών. Χάρη σε αυτή τη λύση, ο κινητήρας είναι ικανός να λειτουργεί σε πολύ υψηλές ταχύτητες, διατηρώντας παράλληλα ένα επίπεδο κραδασμών συγκρίσιμο με αυτό ενός V-twin 90°! Ο Superquadro Mono διαθέτει δυο αντλίες λαδιού, μια αντλία παροχής που εξασφαλίζει την αποτελεσματική λίπανση του κινητήρα και μια αντλία ανάκτησης. Η μετάδοση βασίζεται σε ένα κιβώτιο ταχυτήτων έξι σχέσεων με αγωνιστικές σχέσεις που προέρχονται από την εμπειρία που αποκτήθηκε με την Panigale V4. Η πρώτη ταχύτητα είναι μακριά για να επιτρέπει τη χρήση της σε αργές στροφές, αξιοποιώντας τη μέγιστη διαθέσιμη ώθηση. Ο υδραυλικός συμπλέκτης βρίσκεται σε μπάνιο λαδιού, ενώ είναι περιορισμένης ολίσθησης με υποβοήθηση, και έχει εξελιχθεί ώστε να βοηθά τον αναβάτη στην είσοδο των στροφών με πλαγιολίσθηση. Το κιβώτιο ταχυτήτων μπορεί να εξοπλιστεί με Ducati Quick Shift (DQS) Up & Down

Ο κινητήρας Superquadro Mono θα εξοπλίσει τη μοτοσυκλέτα που θα πρωταγωνιστήσει στο πέμπτο επεισόδιο του Ducati World Première 2024 "Live. Play. Ride." την Πέμπτη 2 Νοεμβρίου στις 4.00 μ.μ. CET στο Ducati.com και στο κανάλι της Ducati στο YouTube, μοτοσυκλέτα που αναμένουμε να δούμε σε ποια κατηγορία θα πρωταγωνιστήσει, αν και πιστεύουμε πως θα παρουσιαστεί σε δύο εκδόσεις, τόσο Supermoto όσο και On-Off, ενώ δεν ξέρουμε αν αυτές θα βγουν μαζί ή διαδοχικά στην παραγωγή.

Κύρια τεχνικά στοιχεία του Superquadro Mono

  • Μονοκύλινδρος κάθετος κινητήρας 659 cc
  • Διάμετρος x διαδρομή 116 x 62,4 mm
  • Αναλογία συμπίεσης 13,1:1
  • Μέγιστη ισχύς 57 kW (77,5 hp) στις 9.750 rpm - 85 hp στις 9.500 rpm με αγωνιστική εξάτμιση Termignoni
  • Μέγιστη ροπή 63 Nm (6,4 Kgm) στις 8.050 σ.α.λ. - 6,8 Kgm με αγωνιστική εξάτμιση Termignoni
  • Αλουμινένιος κύλινδρος
  • Euro 5+
  • Δεσμοδρομικός έλεγχος βαλβίδων με αλυσίδα γραναζιών με διπλό επικεφαλής εκκεντροφόρο, 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο. Βαλβίδες εισαγωγής τιτανίου 46,8 mm, βαλβίδες εξαγωγής 38,2 mm.
  • Ασύμμετρος στροφαλοφόρος άξονας με κύρια ρουλεμάν διαφορετικής διαμέτρου
  • Διπλός αντικραδασμικός άξονας με λειτουργία ελέγχου των αντλιών νερού και λαδιού
  • Υγρός πολύδισκος συμπλέκτης περιορισμένης ολίσθησης με υποβοήθηση
  • Λίπανση ημι-ξηρού κάρτερ με αντλία παροχής και αντλία ανάκτησης
  • Τροφοδοσία καυσίμου μέσω σώματος γκαζιού 62 mm
  • Εξατάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων με δυνατότητα τοποθέτησης Ducati Quick Shift (DQS) Up & Down
  • Αλλαγή λαδιού στα 15.000 χλμ.
  • Έλεγχος και ενδεχόμενη ρύθμιση του διάκενου των βαλβίδων στα 30.000 χλμ

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.