“Έφυγε” o Claudio Castiglioni

Από το

Μαύρο Σκύλο

5/9/2011

O Claudio Castiglioni, πρόεδρος της MV Agusta Spa, ένας άνθρωπος που έχει επηρεάσει όσο κανένας άλλος την ιστορία της μοτοσυκλέτας και ειδικά στην Ιταλία τις τέσσερις προηγούμενες δεκαετίες, πέθανε την Τετάρτη 17 Αυγούστου σε νοσοκομείο του Varese, όπου είχε γεννηθεί και ήταν και η έδρα της εταιρείας του. Ήταν 64 ετών και ο θάνατός του, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, οφείλεται σε μακροχρόνια ασθένεια. Είναι γνωστό ότι έπασχε από καρκίνο και ίσως αυτό να είναι και η αιτία που ήδη από πέρσι είχε παραδώσει τη διεύθυνση της εταιρείας στο γιο του Giovanni. Η αιτία του θανάτου του όμως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα από το παρελθόν του, ένα παρελθόν γεμάτο από το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες.
Ο Claudio εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1977 με τη συμμετοχή της Cagiva στο ιταλικό πρωτάθλημα ταχύτητας με αναβάτες τον Bonera και τον Marco Lucchinelli. Η Cagiva ήταν οικογενειακή επιχείρηση που κατασκεύαζε μεταλλικά εξαρτήματα. Τον επόμενο χρόνιο μαζί με τον αδερφό του Gianfranco εξαγόρασαν το εργοστάσιο της AMF Harley Davidson στη Schiranna του Varese που παρήγαγε μοτοσυκλέτες με το λογότυπο της Cagiva και δίχρονους κινητήρες. Από το 1983 άρχισε να χρησιμοποιεί κινητήρες της Ducati, οδηγώντας τις Elefant σε νίκες στο Paris Dakar. Το 1985 εξαγόρασε από το ιταλικό δημόσιο την Ducati, την ίδια χρονιά εξαγόρασε την Moto Morini, ενώ το 1987 ήρθε η σειρά της Husqvarna. Εκείνη την εποχή είχε αναδείξει την Cagiva ως τον πέμπτο σε μέγεθος κατασκευαστή μοτοσυκλετών. Θέλοντας να κατασκευάζει συναρπαστικές μοτοσυκλέτες, τόσο αισθητικά όσο και οδηγικά, συμμετείχε ενεργά στην δημιουργία του υγρόψυκτου κινητήρα της Ducati που σηματοδότησε από το 1988 με τις 851/888 την κυριαρχία της εταιρείας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbikes. Το 1991 ήρθε η σειρά για την απόκτηση της MV Agusta, η οποία είχε πάψει να παράγει μοτοσυκλέτες. Το 1993 ήταν η χρονιά που η Ducati παρουσίασε το Monster, την εμπνευσμένη σχεδίαση του Miguel Angel Galluzzi που καθορίζει ακόμη τις naked μοτοσυκλέτες σχεδιαστικά. Το 1994 ήρθε και συντάραξε τα νερά η συναρπαστική Ducati 916 που σχεδίασε ο φίλος του Claudio, Massimo Tamburini μαζί με τον Sergio Robbiano. Το 1996 αναγκάστηκε να πουλήσει την Ducati και την Moto Morini στο επενδυτικό fund Texas Pacific Group, λόγω προβλημάτων που είχε η Cagiva στο τμήμα με τις δραστηριότητές της εκτός  μοτοσυκλετών. O ικανός Claudio έριξε το βάρος του στην MV Agusta και κατάφερε το 1997 να παρουσιάσει την F4, άλλη μια συναρπαστική μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη επίσης από τον Massimo Tamburini.
Παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς έχει αντιμετωπίσει πάντοτε έβρισκε τον τρόπο να ξαναγυρνάει στην κατασκευή μοτοσυκλετών καταφέρνοντας μάλιστα να ξαναγοράσει την MV Agusta για 1 ευρώ το 2010, την οποία είχε πουλήσει στην Harley Davidson. Ο πάντοτε ατσαλάκωτος Presidente ήταν παρόν στα περίπτερα των εταιρειών του στις μεγάλες εκθέσεις, στις οδηγικές παρουσιάσεις των μοντέλων που έφτιαχναν οι εταιρείες του και φυσικά οδηγούσε μοτοσυκλέτες. Μάλλον ήταν ο τελευταίος πρόεδρος που μιλούσε με τον οποιονδήποτε, αρκεί να μοιραζόντουσαν το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ευχόμαστε να έχει μεταφέρει το πάθος του για την ομορφιά και τις μοτοσυκλέτες στους ανθρώπους που θα συνεχίσουν να τις φτιάχνουν και να είναι πάντοτε συναρπαστικές όπως του άρεσαν.
Ride in peace Claudio.

Δήμος Αθηναίων: Σηκώνει δίκυκλα αντί να φτιάξει πάρκινγκ!

Αυτά συμβαίνουν όταν σε νοιάζει η επικοινωνία και όχι η ουσία
dimos
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/2/2026

Για ακόμη μία φορά η δημοτική αστυνομία σε συνεργασία με την τροχαία Αθηνών προχώρησαν σε 30 άρσεις δικύκλων και εντόπισαν ακόμη 22 παραβάσεις. Οι παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν ενδεικτικά στις οδούς Υμηττού, Ακαδημίας, Πανεπιστημίου, Πατησίων, Σταδίου, Φιλελλήνων και Αμαλίας.

Σωστή βάσει νόμου είναι η παραπάνω ενέργεια, με ένα μεγάλο “αλλά” να πλανάται στον ορίζοντα. Για αρχή, καλό θα ήταν ο δήμος Αθηναίων να φτιάξει δημόσια πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, εφόσον στην ανακοίνωσή του δηλώνει πως στόχος του είναι η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και τη βελτίωση της καθημερινότητας στην πόλη. Οι κάτοικοι του κέντρου σπαταλούν απίστευτο ποσοστό από τον χρόνο τους για να μετακινηθούν και έπειτα να βρουν μία θέση πάρκινγκ. Το γεγονός αυτό έχει εκτός των άλλων και τεράστιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα στην πόλη.

Επίσης, οι αναβάτες δικύκλων ρισκάρουν κυριολεκτικά τη ζωή τους -που είναι βεβαίως επιλογή τους- για να μετακινηθούν, όμως συνεισφέρουν απίστευτα πολύ στο τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας και δεν βρίσκουν θέση πάρκινγκ για τα οχήματά τους, καθώς αφενός αυτοκίνητα παρκάρουν πολλές φορές στις θέσεις τους, αφετέρου οι θέσεις αυτές είναι ελάχιστες και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα χιλιάδες δίκυκλα που κυκλοφορούν στο κέντρο.

parkarisma

Όπως έχει πει και ο Γερμανός φιλόσοφος Εμάνουελ Καντ, το ηθικό είναι νόμιμο, αλλά το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό και αυτό ακριβώς συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού δεν είναι νόμιμο να παρκάρεις το δίκυκλό σου πάνω σε πεζοδρόμιο, όμως τι κάνεις σε περίπτωση που δεν βρίσκεις θέση για το όχημά σου και πόσο παράνομο και ανήθικο είναι να παρκάρεις το δίκυκλό σου όπως στην παραπάνω εικόνα, που δεν ενοχλεί τους διερχόμενους. Προσοχή, δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις που ένα δίκυκλο κλείνει το πεζοδρόμιο και δεν αφήνει χώρο για καρότσια, διαβάσεις κλπ, εκεί πρέπει να κοπούν κλήσεις, γιατί εκτός από παράνομο είναι και θέμα σεβασμού στον συνάνθρωπο.

Οπότε σε μία πόλη με απίστευτο κυκλοφοριακό πρόβλημα, έλλειψη θέσεων παρκινγκ, ρυμοτομία για κλάματα, κάκιστους δρόμους, υψηλή ρύπανση και ένα σωρό ακόμα προβλήματα που θα χρειαστώ δύο – τρία ακόμα άρθρα για να τα συμπεριλάβω όλα, αυτό που δεν ανέχεται ο δήμος Αθηναίων είναι το παράνομο παρκάρισμα των δικύκλων. Τότε ένα μεγάλο εύγε από εμένα στον δήμαρχο, στο επιτελείο του, στην δημοτική αστυνομία και τροχαία που μας έλυσαν το τεράστιο αυτό πρόβλημα και από σήμερα θα κοιμόμαστε ήσυχοι.