“Έφυγε” o Claudio Castiglioni

Από το

Μαύρο Σκύλο

5/9/2011

O Claudio Castiglioni, πρόεδρος της MV Agusta Spa, ένας άνθρωπος που έχει επηρεάσει όσο κανένας άλλος την ιστορία της μοτοσυκλέτας και ειδικά στην Ιταλία τις τέσσερις προηγούμενες δεκαετίες, πέθανε την Τετάρτη 17 Αυγούστου σε νοσοκομείο του Varese, όπου είχε γεννηθεί και ήταν και η έδρα της εταιρείας του. Ήταν 64 ετών και ο θάνατός του, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, οφείλεται σε μακροχρόνια ασθένεια. Είναι γνωστό ότι έπασχε από καρκίνο και ίσως αυτό να είναι και η αιτία που ήδη από πέρσι είχε παραδώσει τη διεύθυνση της εταιρείας στο γιο του Giovanni. Η αιτία του θανάτου του όμως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα από το παρελθόν του, ένα παρελθόν γεμάτο από το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες.
Ο Claudio εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1977 με τη συμμετοχή της Cagiva στο ιταλικό πρωτάθλημα ταχύτητας με αναβάτες τον Bonera και τον Marco Lucchinelli. Η Cagiva ήταν οικογενειακή επιχείρηση που κατασκεύαζε μεταλλικά εξαρτήματα. Τον επόμενο χρόνιο μαζί με τον αδερφό του Gianfranco εξαγόρασαν το εργοστάσιο της AMF Harley Davidson στη Schiranna του Varese που παρήγαγε μοτοσυκλέτες με το λογότυπο της Cagiva και δίχρονους κινητήρες. Από το 1983 άρχισε να χρησιμοποιεί κινητήρες της Ducati, οδηγώντας τις Elefant σε νίκες στο Paris Dakar. Το 1985 εξαγόρασε από το ιταλικό δημόσιο την Ducati, την ίδια χρονιά εξαγόρασε την Moto Morini, ενώ το 1987 ήρθε η σειρά της Husqvarna. Εκείνη την εποχή είχε αναδείξει την Cagiva ως τον πέμπτο σε μέγεθος κατασκευαστή μοτοσυκλετών. Θέλοντας να κατασκευάζει συναρπαστικές μοτοσυκλέτες, τόσο αισθητικά όσο και οδηγικά, συμμετείχε ενεργά στην δημιουργία του υγρόψυκτου κινητήρα της Ducati που σηματοδότησε από το 1988 με τις 851/888 την κυριαρχία της εταιρείας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbikes. Το 1991 ήρθε η σειρά για την απόκτηση της MV Agusta, η οποία είχε πάψει να παράγει μοτοσυκλέτες. Το 1993 ήταν η χρονιά που η Ducati παρουσίασε το Monster, την εμπνευσμένη σχεδίαση του Miguel Angel Galluzzi που καθορίζει ακόμη τις naked μοτοσυκλέτες σχεδιαστικά. Το 1994 ήρθε και συντάραξε τα νερά η συναρπαστική Ducati 916 που σχεδίασε ο φίλος του Claudio, Massimo Tamburini μαζί με τον Sergio Robbiano. Το 1996 αναγκάστηκε να πουλήσει την Ducati και την Moto Morini στο επενδυτικό fund Texas Pacific Group, λόγω προβλημάτων που είχε η Cagiva στο τμήμα με τις δραστηριότητές της εκτός  μοτοσυκλετών. O ικανός Claudio έριξε το βάρος του στην MV Agusta και κατάφερε το 1997 να παρουσιάσει την F4, άλλη μια συναρπαστική μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη επίσης από τον Massimo Tamburini.
Παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς έχει αντιμετωπίσει πάντοτε έβρισκε τον τρόπο να ξαναγυρνάει στην κατασκευή μοτοσυκλετών καταφέρνοντας μάλιστα να ξαναγοράσει την MV Agusta για 1 ευρώ το 2010, την οποία είχε πουλήσει στην Harley Davidson. Ο πάντοτε ατσαλάκωτος Presidente ήταν παρόν στα περίπτερα των εταιρειών του στις μεγάλες εκθέσεις, στις οδηγικές παρουσιάσεις των μοντέλων που έφτιαχναν οι εταιρείες του και φυσικά οδηγούσε μοτοσυκλέτες. Μάλλον ήταν ο τελευταίος πρόεδρος που μιλούσε με τον οποιονδήποτε, αρκεί να μοιραζόντουσαν το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ευχόμαστε να έχει μεταφέρει το πάθος του για την ομορφιά και τις μοτοσυκλέτες στους ανθρώπους που θα συνεχίσουν να τις φτιάχνουν και να είναι πάντοτε συναρπαστικές όπως του άρεσαν.
Ride in peace Claudio.

BMW “Speed Sisters” - Custom R 12 και R 18 από τη WOIDWERK

Με cafe racer επιρροές - Κοινό χρώμα και γραφικά με έμπνευση από τα δάση της Βαυαρίας
BMW Custom R12 & R18
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/7/2025

Στα BMW Motorrad Days 2025 παρουσιάστηκαν δύο εντυπωσιακές custom εκδοχές των R 12 και R 18, με την ονομασία “The Speed Sisters”. Το project ανέδειξε τη διαφορετική προσωπικότητα των δύο μοντέλων, δημιουργώντας ένα ζεύγος μοτοσυκλετών με κοινή σχεδιαστική βάση και cafe racer επιρροές αλλά σαφή διαφοροποίηση σε χαρακτήρα και οδηγική συμπεριφορά.

Και τα δύο μοντέλα μοιράζονται ένα ιδιαίτερο χρωματικό concept, με αναλογία ¾ λευκού και ¼ πράσινου, εμπνευσμένο από τα δάση της Βαυαρίας. Η προσέγγιση αυτή συνδυάζει αισθητική συνοχή και τεχνική αρτιότητα, δημιουργώντας δύο custom μοτοσυκλέτες που εντυπωσιάζουν τόσο με τη λεπτομέρεια κατασκευής όσο και με την οδηγική τους ταυτότητα.

BMW Custom R12 & R18

Η BMW R 12 δίνει έμφαση στη σπορ συμπεριφορά και την ευελιξία. Το πίσω μέρος κόπηκε σε κλασικό bobber ύφος, ενώ η θέση οδήγησης έγινε πιο δυναμική με νέο τιμόνι, τροποποιημένα μαρσπιέ και χειροποίητη σέλα από δέρμα και Alcantara. Το κάλυμμα του ρεζερβουάρ σχεδιάστηκε μέσω CAD και εκτυπώθηκε 3D, ενώ το πλαίσιο ανυψώθηκε κατά 15 χιλιοστά με αμορτισέρ Wilbers. Η διακριτική εξάτμιση της Hattech με κεραμική επικάλυψη δίνει έναν ξεχωριστό  ήχο, ενώ τα μακρόστενα φλας με σχεδίαση που παραπέμπει σε πτερύγια αεροσκάφους ενσωματώνονται αρμονικά στο λεπτό πίσω τμήμα της μοτοσυκλέτας. Η βαφή ακολουθεί το χαρακτηριστικό (λευκό-πράσινο) χρωματικό μοτίβο του project.

BMW Custom R12 & R18

Η BMW R 18 απέκτησε πιο δυναμική σιλουέτα cafe racer αισθητικής με ανασχεδιασμένο ρεζερβουάρ και μίνιμαλ ενιαία ουρά σέλα. Η ανάρτηση ανυψώθηκε κατά 20 χιλιοστά με αμορτισέρ Wilbers, ενώ τα φρένα αναβαθμίστηκαν με δίσκους 320 mm και ακτινικές δαγκάνες από το BMW R 1300 GS, προσφέροντας ανώτερη απόδοση και δυναμική εικόνα. Πολλά εξαρτήματα, όπως βάσεις fairing, ουρά και άλλα, κατασκευάστηκαν ειδικά για το project με CNC ή 3D printing. Η εξάτμιση της Hattech με μαύρη κεραμική επίστρωση και η χειροποίητη σέλα από ολοκληρώνουν την εικόνα.

BMW Custom R12 & R18BMW Custom R12 & R18