"Έφυγε" ο John Surtees

Ο πιο εμβληματικός Θρύλος των αγώνων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/3/2017

Ο John Surtees, ο οποίος πέθανε στο Λονδίνο την Παρασκευή 10 Μαρτίου, σε ηλικία 83 ετών, ήταν ο μοναδικός αγωνιζόμενος που είχε στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής τόσο με μοτοσυκλέτες όσο και με αυτοκίνητα , καθώς είχε πάρει εφτά παγκόσμιους τίτλους με την MV Agusta πριν κερδίσει το πρωτάθλημα στην F1 το 1964 για λογαριασμό της Ferrari.

Ο Surtees γεννήθηκε το 1934 και ενηλικιώθηκε δουλεύοντας στο συνεργείο μοτοσυκλετών του πατέρα του στο νότιο Λονδίνο. Για πρώτη φορά αγωνίστηκε σε ηλικία 14 ετών, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του προς τη νίκη, αλλά αποκλείστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του! Παράτησε το σχολείο στα 15 του και ξεκίνησε να τρέχει αγώνες στο χώμα, αλλά λίγο αργότερα ξεκίνησε συνεργασία με το εργοστάσιο της Victory τρέχοντας σε αγώνες δρόμου, δημιουργώντας ένα σερί νικών πάνω σε ένα Grey Flash 500 που προετοίμαζε ο ίδιος.

Ο πρώτος του αγώνας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν το 1952, πάνω σε ένα Norton Manx 500 και το 1955 ο Sutrees πήρε τις πρώτες του εργοστασιακές συμμετοχές με την Norton, κερδίζοντας 69 από τους 75 αγώνες που έτρεξε στην Βρετανία, ενώ στο GP του Ulster πήρε την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο στην κατηγορία των 250cc. Την επόμενη χρονιά, κι αφού η Norton αποσύρθηκε από τους αγώνες, συνεργάστηκε με την MV Agusta κερδίζοντας το Senior TT πάνω σε ένα τετρακύλινδρο MV (η πρώτη του νίκη στο ΙοΜ), ενώ κέρδισε συνολικά έξι φορές τις εφτά χρονιές που συμμετείχε. Μέχρι τα 22 του χρόνια, είχε πετύχει το ασύλληπτο ρεκόρ των εφτά παγκόσμιων τίτλων, παρά το γεγονός μάλιστα ότι μία σεζόν του τέλειωσε νωρίς εξαιτίας ενός σπασμένου χεριού στο γερμανικό GP.

Το 1957 τα Agusta δεν μπορούσαν να κερδίσουν τα πολύ καλά Gilera και ο Surtees μετά βίας κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα των 500cc. Έδωσε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Κόμη Agusta να βελτιώσει την αξιοπιστία των τετρακύλινδρων  μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα να επέλθει ρήξη και να εγκαταλείψει την εταιρεία για να συνεργαστεί με την Moto Guzzi. Πριν όμως καν προλάβει να ξεκινήσει, η Moto Guzzi ανακοίνωσε ότι μαζί με την Gilera και την Mondial, θα εγκατέλειπαν κι αυτοί τους αγώνες. Μετά απ' αυτό επέστρεψε στην MV Agusta κερδίζοντας όλα τα GP στα οποία ξεκίνησε το 1958 και το 1959 με ένα σερί 25 νικών!

Το 1960, όντας εκνευρισμένος από την απόφαση του Κόμη να μην του επιτρέψει να τρέξει με τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας σε αγώνες εκτός των παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αποφάσισε να συνδυάσει τους αγώνες μοτοσυκλετών με των αυτοκινήτων, κάνοντας το ντεμπούτο του στη F1 με την ομάδα της Lotus στο GP του Μονακό. Εκεί εγκατέλειψε λόγω βλάβης στην μετάδοση και μετέβη στο Isle of Man όπου πέτυχε την τελευταία του νίκη στο Νησί. Αργότερα εγκατέλειψε οριστικά την MV Agusta και τους αγώνες μοτοσυκλετών, αλλά πιο πριν είχε φροντίσει να κάνει άλλο ένα ρεκόρ τρέχοντας την ίδια μέρα με μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο. Αυτό συνέβη στις 24 Ιουλίου του 1960, όπου ο Surtees κέρδισε στο γερμανικό GP στα 500cc έξω από την Στουτγάρδη και στη συνέχεια οδήγησε μέχρι την Porsche του Rob walker στην Formula 2, σε αγώνα που έγινε στην ίδια πίστα λίγο αργότερα!

Το 1963 μπήκε στην ομάδα της Ferrari και το 1964 κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο για την Scuderia. Μάλιστα εκτός από πιλότος ήταν και μηχανικός, καθώς λόγω της κακής οργάνωσης της ομάδας και τις συνεχόμενες απεργίες στην Ιταλία, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να κάνει κολλήσεις και να φτιάξει ένα βοηθητικό ρεζερβουάρ, ώστε το αμάξι του να καταφέρει να τελειώσει τον αγώνα και να μην μείνει από καύσιμα, αφού δεν μπορούσε να κάνει ανεφοδιασμό!

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ

Αργότερα έφτιαξε την δική του ομάδα, αλλά τα απανωτά οικονομικά προβλήματα έφεραν το τέλος της προσπάθειας το 1978. Οι μοτοσυκλέτες παρέμειναν ως η μοναδική του αγάπη, τρέχοντας τον τελευταίο του αγώνα το 1986 στο Paul Ricard σε έναν αγώνα Ιστορικών GP, ως παράλληλη διοργάνωση του GP της Γαλλίας των 500cc.

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ για τον εαυτό του αλλά και για τους συνεργάτες του. Δεν φοβόταν να αντιπαρατεθεί με τους ισχυρούς, ακόμη κι αν ήξερε πως δεν είχε ελπίδα να περάσει τη γνώμη του, ενώ η επιμονή του στις απόψεις του, του στοίχησε πολλές περισσότερες επιτυχίες από αυτές που ήδη είχε καταφέρει, ειδικά στο σκοτεινό περιβάλλον της F1. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, τα επιτεύγματά του στην μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, κάνοντας πολύ φτωχότερα και τα δύο με τον θάνατό του.

Triumph Street Triple 765 RX 2026 - Νέα έκδοση με κορυφαία περιφερειακά, έτοιμη για trackday

Ανάρτηση Ohlins και στα δύο άκρα, ψηλά κλιπόν και 188 κιλά πλήρης υγρών
Triumph Street Triple 765 RX 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

19/11/2025

Η Triumph παρουσίασε τη Street Triple 765 RX που έρχεται να πάρει τη θέση της στην κορυφή της γκάμας της τρικύλνδρης γυμνής με αλλαγές που θα εκτιμηθούν ιδιαιτέρως σε trackday. 

Η πρώτη φορά που είδαμε τα αρχικά "RX" σε Street Triple ήταν το 2015 με εκείνη την έκδοση να έχει επίσης αλλαγές που την έκαναν πιο διασκεδαστική και αποδοτική σε περιβάλλον πίστας.

Η Street Triple 765 RX, η οποία παρουσιάστηκε στην έκθεση μοτοσυκλέτας Motorcycle Live στο Birmingham της Αγγλίας, θα είναι διαθέσιμη μόνο για ένα έτος και έρχεται για να αποτελέσει το "απόλυτο όπλο σε πίστα", σύμφωνα με την Τriumph που επιμελήθηκε δεόντως για να πιάσει τόπο ο λόγος της.

Τη μεγάλη διαφορά έναντι των υπόλοιπων εκδόσεων την κάνουν οι πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins με ανεστραμμένο πιρούνι NIX30 και piggyback αμορτισέρ STX40. Το πιρούνι έχει διαδρομή 115 χλστ. και το αμορτισέρ δίνει στον πίσω τροχό 131,2 χλστ. διαδρομής.

Την πέδηση αναλαμβάνουν οι ακτινικής τοποθέτησης 4πίστονες Brembo Stylema που συνδυάζονται με ακτινική τρόμπα Brembo MCS, η οποία έχει ρυθμιζόμενη σε απόσταση μανέτα ενώ ρυθμίζεται ως προς την αναλογικότητα στο τράβηγμα της μανέτας.

Για τη βρετανική sport naked επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Supercorsa SP V3 ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης, ενώ στον εξοπλισμό ανήκουν μεταξύ άλλων η TFT οθόνη των πέντε ιντσών, το quickshifter, το πλήρες ηλεκτρονικό οπλοστάσιο βοηθημάτων για τον αναβάτη με Cornering ABS και Traction Control και λειτουργία πίστας για το σύστημα αντιμπλοκαρίσματος. 

Αλλαγές στον δυνατό εν σειρά τρικύλινδρο των 765 κ.εκ. δεν έχουμε με την ισχύ του να φτάνει τους 128 ίππους και τη ροπή στα 8,16 kg.m ροπής στις 12.000 και 9.500 σ.α.λ. αντίστοιχα.

Άλλες αποκλειστικότητες που χαρακτηρίζουν τη Street Triple 765 RX είναι η πάνω billet αλουμινένια πλάκα το όνομα της έκδοσης που έχει χαραχτεί με lazer στο τελικό, τα ψηλά κλιπόν και η διαφορετική επένδυση της σέλας που φέρει και το σήμα της έκδοσης. 

Αποκλειστικός είναι και ο χρωματικός συνδυασμός Matt Aluminium Silve/Diablo Red με ασημί ματ εμπρός φτερό, ρεζερβουάρ και ουρά και κόκκινο υποπλαίσιο, πλαϊνά πλαστικά και ζάντες. Αυτός ο χρωματικός συνδυασμός αποτίνει φόρο τιμής στο πρώτο Street Triple RX.