Egli Motorcycles - Τέλος εποχής για τον ιστορικό κατασκευαστή πλαισίων

Μετά από σχεδόν 60 χρόνια λειτουργίας
Η Egli κλείνει τις πόρτες της
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

7/9/2023

Η Egli Motorcycles ανακοίνωσε πώς κλείνει τις πόρτες της μετά από 58 χρόνια εμπλοκής της με τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, όχι λόγω οικονομικών δυσκολιών, αλλά γιατί δεν υπάρχει κανείς που να θέλει να αναλάβει τη λειτουργία της

Όπως ανακοίνωσε ο ελβετικός βελτιωτικός οίκος Egli Motorcycles με έδρα στο Bettwil της Ελβετίας, θα συνεχίσει κανονικά τη λειτουργία του μέχρι την αποπεράτωση όλων των ληφθέντων παραγγελιών, όμως δεν θα δεχθεί καμία νέα παραγγελία, από εδώ και στο εξής. Στη συνέχεια, η Egli Motorcycles, θα βγάλει προς πώληση τα περιουσιακά της στοιχεία. Όπως υπολογίζει η ίδια, αυτό θα συμβεί περίπου στο δεύτερο μισό του Οκτωβρίου, ενώ θα υπάρξει επίσημη ανακοίνωση στο site της για την ακριβή ημερομηνία.

Η Egli Motorcycles ιδρύθηκε από τον πρώην αγωνιζόμενο Fritz W. Egli το 1965, ξεκινώντας την ζωή της ως ένα μικρό συνεργείο, το οποίο ειδικευόταν στην κατασκευή πλαισίων και τη βελτίωση κινητήρων. Το 1967 θα κάνει την εμφάνισή της η πρώτη ολοκληρωμένη κατασκευή, με πλαίσιο του Egli, το αγωνιστικό Egli Vincent EV1, με τον κινητήρα να έρχεται από τη Vincent και να έχει δεχτεί τροποποιήσεις από τον ίδιο τον Egli.

Η πρώτη ιαπωνική μοτοσυκλέτα, με τις οποίες έμελλε να συνδεθεί το όνομα της Egli Motorcycles τις επόμενες δεκαετίες, ήρθε το 1968, με την αγωνιστική Egli Honda CB450.

Το 1970, το εργοστάσιο μεταφέρθηκε σε μία πρώην αποθήκη ξυλείας στην κορυφή ενός λόφου στο Bettwil, 35 χιλιόμετρα έξω από την Ζυρίχη. Τρία χρόνια αργότερα οι χυτοί τροχοί με μπράτσα Egli Electron θα έπαιρναν έγκριση για να μπορούν να κυκλοφορούν στον δρόμο.

Το 1975 το εργοστάσιο έλαβε επίσημα την ονομασία “Egli MottoradTechnik AG”, ενώ ένα χρόνο αργότερα κατέθεσε πατέντες για δικό του πιρούνι. Έκτοτε η Egli Motorcycles θα συνέχιζε, κυρίως με ιαπωνικές μοτοσυκλέτες, να βελτιώνει κινητήρες και να τους τοποθετεί στο χαρακτηριστικό πλαίσιο-ραχοκοκκαλιά της εταιρείας. Στο motomag.gr μπορείτε να διαβάσετε την δοκιμή της Egli V-Max 1500, μία Yamaha V-Max με τον V4 κινητήρα των 1.500 κυβικών να φτάνει την μέγιστη απόδοση των 174 ίππων, για την περίσταση.

Το 2015 ο Fritz W. Egli θα πουλήσει το 100% της περιουσίας του στον επίσης Ελβετό και πρώην αγωνιζόμενο στον χώρο του αυτοκινήτου, Alexander Fei. Σε δηλώσεις του, μετά την εξαγορά της Egli Motorcycles, εκείνος είχε κάνει ξεκάθαρο ότι μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια θα έψαχνε να βρει κάποιον άλλον επενδυτή, προκειμένου να την πουλήσει. Όπως καταλαβαίνουμε κάτι τέτοιο δεν έγινε, με αποτέλεσμα ο ιστορικός βελτιωτικός οίκος και κατασκευαστής πλαισίων Egli Motorcycles να κλείνει άδοξα τις πόρτες του.

Ετικέτες

Απεβίωσε ο Jeff Smith (1934-2026), δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής Motocross

Ένας σημαντικός άνθρωπος του off-road αφήνει πίσω του μια τεράστια κληρονομιά
Jeff Smith Passed
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο Βρετανός θρύλος του motocross και trial, με τίτλους και διακρίσεις που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Η FIM ανακοίνωσε με θλίψη τον θάνατο του Jeff Smith MBE, ενός από τους κορυφαίους αναβάτες off-road της εποχής του και Παγκόσμιου Πρωταθλητή 500cc Motocross το 1964 και το 1965.

Γεννημένος στο Colne της Μεγάλης Βρετανίας στις 14 Οκτωβρίου 1934, ο Smith ήρθε σε επαφή με τις μοτοσυκλέτες από πολύ μικρή ηλικία, όταν ο πατέρας του τού χάρισε την πρώτη του μοτοσυκλέτα σε ηλικία μόλις εννέα ετών. Ξεκινώντας από χωράφια της περιοχής και τοπικούς αγώνες trial, το ταλέντο του φάνηκε νωρίς, κατακτώντας το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στο International Six Days Trial το 1950, σε ηλικία μόλις 16 ετών, το πρώτο από συνολικά οκτώ χρυσά μετάλλια στη διοργάνωση.

Jeff Smith

Το 1952 προσλήφθηκε ως μαθητευόμενος μηχανικός στη BSA και πολύ σύντομα δικαίωσε τη βρετανική εταιρεία, κατακτώντας το Βρετανικό Πρωτάθλημα Trial το 1953 και το 1954, με δικές της μοτοσυκλέτες. Πολυδιάστατος αναβάτης, ο Smith διακρίθηκε και στο motocross, πετυχαίνοντας την πρώτη του νίκη σε Grand Prix στο Ολλανδικό GP το 1954. Συνολικά, κατέγραψε 30 νίκες σε Grand Prix και 53 νίκες αγωνιστικών σκελών στο ΜΧ.

Jeff Smith

Το 1955 κατέκτησε το Scottish Six Days Trial, καθώς και τον πρώτο από τους εννέα τίτλους του στο Βρετανικό Πρωτάθλημα 500cc Motocross (1955, 1956, 1960-1965, 1967), ενώ ήταν και ο κορυφαίος σε βαθμούς αναβάτης στο Motocross des Nations (Motocross των Εθνών) της FIM. Έναν χρόνο αργότερα υπερασπίστηκε τον τίτλο του και οδήγησε τη Μεγάλη Βρετανία στη νίκη στο Motocross des Nations, επίτευγμα που επανέλαβε συνολικά επτά φορές (1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1965, 1967). Παράλληλα, κατέκτησε δύο φορές και το Trophee des Nations (250 κυβικά) το 1961 και 1962.

Μεταξύ των ιστορικών του κατορθωμάτων, ο Smith ήταν ο τελευταίος πρωταθλητής στα 500 κυβικά του ΜΧ με τετράχρονη μοτοσυκλέτα πριν την σαρωτική πλημμυρίδα των δίχρονων που ακολούθησαν τις επόμενες δεκαετίες.

Jeff Smith

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παραμένοντας πάντα κοντά στο άθλημα. Παράλληλα, επισκεπτόταν συχνά την πατρίδα του και τους παλιούς του αντιπάλους, μεταξύ των οποίων και τον στενό του φίλο Arthur Lampkin, ο οποίος επίσης έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Jeff Smith

Ο Jeff Smith απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών, έπειτα από σύντομη ασθένεια. Ο Πρόεδρος της FIM, Jorge Viegas, καθώς και σύσσωμη η οικογένεια της ομοσπονδίας, εξέφρασαν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους φίλους του.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην παγκόσμια κοινότητα της μοτοσυκλέτας.

Jeff Smith