EICMA 2023: DNA Filters – Επαναστατικό φίλτρο Rally για την ελληνική συμμετοχή στο DAKAR

Η μοτοσυκλέτα του Βασίλη Μπούδρου με την αγωνιστική τεχνολογία της DNA
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/11/2023

Λίγο πριν η Husqvarna 450 Rally Replica με την οποία θα αγωνιστεί ο Βασίλης Μπούδρος στο DAKAR του 2024 και μέγα χορηγό την DNA, ταξιδέψει στην Ιταλία για την διεθνή έκθεση του Μιλάνου, το ΜΟΤΟ βρέθηκε στο εργοστάσιο της DNA, όπου ο Μάριος και Ντίνος Νικολαϊδης μας παρουσίασαν αναλυτικά την πρωτοποριακή τεχνολογία που ανέπτυξαν για το ειδικό φίλτρο Rally του Έλληνα αναβάτη.

Σήμερα, από το περίπτερο της DNA Filters στην EICMA, ήρθε η ώρα για την ελληνική εταιρεία να δείξει στο διεθνές κοινό πως πέρα από την ισχυρή παρουσία της στην κατηγορία των custom μοτοσυκλετών και των αγωνιστικών μοτοσυκλετών δρόμου, αποτελώντας προμηθευτή φίλτρων αέρα για ομάδες της Moto3 και του AMA Superbike μεταξύ άλλων, μπορεί να αλλάξει το τεχνολογικό επίπεδο και στα φίλτρα για της μοτοσυκλέτες Rally.

2

Για να το επιτύχουν αυτό χρειάστηκε να μελετήσουν εις βάθος τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ένας ιδιώτης αναβάτης και η μοτοσυκλέτα του στο DAKAR, όπου για δώδεκα ημέρες παλεύουν μέσα στην πούδρα των αμμόλοφων και μάλιστα χωρίς την τεχνική υποστήριξη που έχουν οι εργοστασιακοί αναβάτες.

Ακόμα όμως και αυτοί που έχουν πέντε-δέκα μηχανικούς να τους περιμένουν στο τέλος κάθε ημέρας, οι μοτοσυκλέτες τους έχουν να αντιμετωπίσουν τα ίδια ακριβώς προβλήματα με τους ιδιώτες. Απλώς για εκείνους είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσουν τις βλάβες…

Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και οι πιο οργανωμένες ομάδες, με τους πιο ακριβοπληρωμένους αναβάτες και τους πιο έμπειρους μηχανικούς έχουν εγκαταλείψει τον αγώνα από μηχανικά προβλήματα που έχουν άμεση σχέση με το φίλτρο αέρα.

Καθώς ελάχιστοι από εμάς έχουμε προσωπική εμπειρία από έναν αγώνα DAKAR, είναι δύσκολο να καταλάβουμε πόσα αλυσιδωτά προβλήματα μπορεί να προκαλέσει στον αναβάτη και την μοτοσυκλέτα ένα κοινό φίλτρο αέρα σε αυτόν τον αγώνα.

Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να καταλάβουμε πως η άμμος της ερήμου δεν έχει σχέση με την νωπή αμμουδιά των ελληνικών παραλιών. Μοιάζει περισσότερο με ένα μείγμα λευκής ζάχαρης και ζάχαρης άχνη.

3

Ένα κοινό χάρτινο φίλτρο αέρα θα στουμπώσει μέσα σε λίγα λεπτά, ρίχνοντας κατακόρυφα την απόδοση του κινητήρα, καθώς το μείγμα αέρα/βενζίνης θα γίνεται συνεχώς πιο πλούσιο. Η πτώση της απόδοσης θα έχει ως συνέπεια την αύξηση της κατανάλωσης και την υπερθέρμανση του κινητήρα, κάτι που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στην εγκατάλειψη.

Από την άλλη μεριά, ένα κλασσικό off-road φίλτρο από σφουγγάρι με λάδι, έχει το πλεονέκτημα του εύκολου καθαρισμού, όμως δεν μπορεί να κρατήσει την λεπτή πούδρα, αφήνοντας μεγάλες ποσότητες μικροσωματιδίων να περάσουν μέσα στο θάλαμο καύσης του κινητήρα. Αργά ή γρήγορα, αυτά τα μικροσωματίδια μετατρέπουν το λάδι του κινητήρα σε… αλοιφή γυαλίσματος όλων των μετάλλων (τοιχώματα κυλίνδρου, έμβολο, ελατήρια, έδρες βαλβίδων, κουζινέτα στροφάλου κ.τ.λ.) καταστρέφοντας τον κινητήρα πριν προλάβεις να το καταλάβεις. Οι τακτικές αλλαγές λαδιών είναι μια λύση και τα φίλτρα από σφουγγάρι είναι ΟΚ για αγώνες enduro και motocross, αλλά όχι τόσο κατάλληλη για να κάνεις αλλαγές λαδιών στη μέση της ερήμου.

Τα φίλτρα αέρα με ίνες και λάδι, τα οποία επίσης μπορείς να πλύνεις, είναι μακράν η καλύτερη λύση για οποιονδήποτε χρήση που απαιτείς υψηλές επιδόσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα και ταυτόχρονα μεγάλο ποσοστό φιλτραρίσματος του αέρα.

6

Βέβαια και σε αυτή την κατηγορία φίλτρων, η τεχνολογία και τα υλικά κάθε εταιρείας παίζουν τεράστιο ρόλο στο αποτέλεσμα. Το πιο εύκολο πράγμα για όλους είναι να φτιάξουν ένα φίλτρο με στόχο μόνο την απόδοση. Αν και εδώ θα πρέπει να ξέρεις πώς να ελέγξεις την ροή του αέρα ώστε να επιτύχεις τη σωστή αναλογία μείγματος, τις περισσότερες φορές αρκεί να αφήσεις να περνάνε βατράχια μέσα στο κινητήρα και θα δεις στο δυναμόμετρο κάποια αύξηση της ιπποδύναμης και της ροπής σε κάποιο φάσμα στροφών.

Εκείνο που είναι δύσκολο και απαιτεί πολύ δουλειά και έρευνα, είναι να φτιάξεις ένα φίλτρο που αυξάνει την απόδοση προστατεύοντας τον κινητήρα.

Αυτό το είχε ήδη επιτύχει η DNA από το 2012, στην πρώτη της συμμετοχή στο Rally DAKAR, με την μοτοσυκλέτα να δουλεύει άψογα έως το τέλος του αγώνα.

Αυτή τη φορά, στόχος ήταν να σχεδιάσουνε ένα φίλτρο, το οποίο θα κάνει την ζωή του αναβάτη πιο εύκολη, ειδικά του ιδιώτη αναβάτη που δεν έχει το ίδιο επίπεδο τεχνικής υποστήριξης με τους εργοστασιακούς.

9

Χρειάστηκαν έξι μήνες και τέσσερα διαφορετικά σχέδια για να φτάσουν στο τελικό αποτέλεσμα. Έχοντας στα χέρια τους την λίστα με ένα-ένα τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο Βασίλης Μπούδρος από τη συμμετοχή του στο DAKAR, το φίλτρο για της μοτοσυκλέτες Rally της DNA δεν χρειάζεται κανένα εργαλείο για να το αλλάξεις ή να το πλύνεις, ενώ την ίδια στιγμή, καταλαμβάνει τον ελάχιστο δυνατό χώρο, ώστε να μπορεί ο αναβάτης να βάλει περισσότερα εργαλεία κάτω από την σέλα. Φυσικά για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, έχει επανασχεδιαστεί ολόκληρο το “φιλτροκούτι”, αν μπορούμε πλέον να το αποκαλούμε έτσι…

Ένα “έργο τέχνης” όπως το χαρακτήρισε ο Βασίλης Μπούδρος όταν είδε το τελικό πρωτότυπο από κοντά, κάτι σύνηθες για την DNA που μας έχει συνηθίσει στο να συνδυάζει την υψηλή τεχνολογία και την κορυφαία απόδοση με την… γλυπτική!    

8

 

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες