Έκλεισε το εργοστάσιο της Bimota

Έπεσαν οι τίτλοι τέλους οριστικά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/9/2017

Δημοσιεύματα στην Ιταλία αναφέρουν ότι η Bimota, η οποία ταλανιζόταν το τελευταίο διάστημα εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων, κατέβασε ρολά στο εργοστάσιο στο Rimini οριστικά.

Σύμφωνα μ' αυτά τα δημοσιεύματα, το εργοστάσιο έχει πλέον αδειάσει και έχουν αφαιρεθεί οι ταμπέλες και οι επιγραφές, ενώ το στοκ των ανταλλακτικών έχει μεταφερθεί σε αποθήκες που βρίσκονται εκεί κοντά. Οι νυν ιδιοκτήτες της φίρμας λέγεται πως έχουν συναρμολογήσει τα πιο πρόσφατα μοντέλα της εταιρείας σε κάποιες εγκαταστάσεις στην Ελβετία από τα εναπομείναντα εξαρτήματα, ενώ είναι άγνωστο ακόμη το τι θα συμβεί όταν τελειώσει αυτό το απόθεμα ανταλλακτικών και εξαρτημάτων. Το σίγουρο πάντως είναι ότι οι δεσμοί και οι ρίζες με την γενέτειρα της Bimota στο Rimini έχουν αποκοπεί εντελώς.

Η πρώτη ουσιαστική απώλεια για την Bimota ήταν η αποχώρηση του Massimo Tamburini για να πάει στην Ducati, αν και μετά από αυτό η εταιρεία κατάφερε να δημιουργήσει αρκετές μοτοσυκλέτες που είχαν μια αξιοπρεπή εμπορική πορεία. Το δεύτερο αρνητικό ορόσημο της Bimota ήταν το 1997 με την δημιουργία του δίχρονου Vdue, ένα φιλόδοξο project με έναν κινητήρα δικής της κατασκευής το οποίο όμως κατέληξε άδοξα εξαιτίας των προβλημάτων που αντιμετώπισαν με τον άμεσο ψεκασμό.

Λίγα χρόνια αργότερα ήρθε και η οικονομική κατάρρευση για την Bimota, αν και το 2003 έγινε μια προσπάθεια αναγέννησης με τη δημιουργία κάποιων μοντέλων, που όμως δεν κατάφερε σε καμία περίπτωση να επαναφέρει το εργοστάσιο στα επίπεδα του παρελθόντος. Πριν από λίγους μήνες, η εταιρεία κατέγραψε άλλη μια σημαντική απώλεια, αυτή του Pierluigi Marconi ο οποίος ήταν ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του σχεδιαστικού τμήματος που αναγκάστηκε να παραιτηθεί –ακολουθούμενος από πολλά μέλη της ομάδας του- λόγω μη καλής επικοινωνίας και συνεργασίας με τους τωρινούς ιδιοκτήτες της Bimota.

Πάντως, αν έχουμε μάθει κάτι από το παρελθόν, είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να διαγράψουμε οριστικά την Bimota από τον χάρτη, μόνο που αυτή τη φορά θα χρειαστεί ένας πολύ γενναίος επενδυτής με τα χρήματα στην τσέπη, προκειμένου να επαναφέρει την ιστορική φίρμα στη ζωή.

Η Ιταλία νομοθέτησε μπαριέρες ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές!

Από το 2019 είχε δρομολογηθεί το θέμα, στις 19 Οκτωβρίου 2026 δημοσιεύτηκε ως νόμος του κράτους
bariera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/10/2026

Το πρώτο νομοσχέδιο που προέβλεπε στην Ιταλία τη χρήση μπαριερών ασφαλείας που να καλύπτουν και τις βάσεις τους ώστε να μην είναι απειλητικές για αναβάτες δικύκλων ψηφίστηκε την 1η Απριλίου 2019 και για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια παρέμενε εκκρεμές.

Τότε ήταν η κυβέρνηση του Giuseppe Conte που είχε νομοθετήσει σχετικώς, ωστόσο αυτή η πρωτοβουλία έμεινε ημιτελής καθώς οι τεχνικές προδιαγραφές των νέων μπαριέρων δεν καθορίστηκαν. Αυτό έγινε μια πενταετία μετά με υπουργική απόφαση στις 21 Ιουνίου 2024, η οποία εκδόθηκε από την κυβέρνηση της Giorgia Meloni.

Και πάλι όμως η εφαρμογή δεν προχώρησε, πλην ελαχίστων περιπτώσεων που περισσότερο λειτούργησαν ως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Τώρα η ίδια κυβέρνηση ψήφισε νέο νόμο με τον οποίο οι barriere di sicurezza stradale per i motociclisti (DSM), δηλαδή οι μπαριέρες που είναι ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές, θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Απρίλιο του 2027.

Αυτές χρησιμοποιούν μια έξτρα επιφάνεια που τοποθετείται κάτω από τις οριζόντιες μπαριέρες καλύπτοντας τις κάθετες μεταλλικές τους βάσεις που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα των δικυκλιστών.

Μάλιστα ο νέος ιταλικός νόμος δεν μιλά μόνο για την εφαρμογή σε νέες μπαριέρες, αλλά και στην προσθήκη επεκτάσεων στις ήδη υπάρχουσες στο οδικό δίκτυο της Ιταλίας.

Το τεχνικό κριτήριο προβλέπει την ανάπτυξή τους σε δρόμους που το όριο ταχύτητας είναι ίσο ή μεγαλύτερο των 70 χιλιομέτρων ανά ώρα – στον αρχικό νόμο του Conte η πρόβλεψη ήταν για δρόμους με ακτίνα καμπυλότητας μικρότερη των 250 μέτρων.

Δίχως άλλο πρόκειται για μια πολύ σημαντική απόφαση για τους μοτοσυκλετιστές, αν και ήδη στην Ιταλία αρκετές φωνές αναρωτώνται αν είναι εφικτό να υλοποιηθεί ένα έργο τόσο μεγάλης κλίμακας σε όλη τη χώρα ή αν πρόκειται απλώς για μια εύηχη προεκλογική εξαγγελία.

Παράλληλα όμως είναι και ένα λαμπρό παράδειγμα που καλό θα ήταν να βρει μιμητές και σε άλλες χώρες. Ακόμη κι αν δεν είναι εφικτό σε πρώτη φάση να ενισχυθούν όλες οι υπάρχουσες μπαριέρες, η εκκίνηση της διαδικασίας ωθεί σε μια νέα κατεύθυνση, πιο ορθολογική και ασφαλή για τους αναβάτες δικύκλων, κατ’ αρχήν κατασκευάζοντας από δω και πέρα πάντα με γνώμονα τον νέο νόμο και τις προδιαγραφές του.