Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2019: Δεν θα πραγματοποιηθεί – Χρονικό κι αιτίες

Απόφαση που δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε ανησυχητική για το μέλλον...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2018

Τα μέλη του Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλων εντός του ΣΕΑΑ, ψήφησαν την περασμένη εβδομάδα παίρνοντας οριστικά πλέον την απόφαση να μην γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας για το 2019, με ψήφους –κατά πληροφορίες- οκτώ κατά και τρεις υπέρ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να ψάξει κανείς ποιος ήταν υπέρ και ποιος κατά, καθώς πρόκειται για μία αναμενόμενη εξέλιξη από την στιγμή που οι φωνές του «όχι» ξεπερνούσαν το 50% ήδη από το Σεπτέμβριο. Χωρίς αυτό να είναι έκπληξη ακόμη και τότε. Η πραγματική έκπληξη ήταν που πραγματοποιήθηκε Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018, καθώς ήδη από το 2017 που ο Κλάδος Δικύκλων αποφάσισε να επαναφέρει την Έκθεση μετά παρόδου εννέα ετών, η αρχική εκτίμηση ήταν πως θα διοργανώνεται ανά διετία. Ωστόσο μία άνοδος στις πωλήσεις μοτοσυκλετών ακριβώς τέτοια εποχή έναν χρόνο πριν, τόνωσε προσωρινά το ηθικό των εισαγωγέων που πίστεψαν πως οι πωλήσεις του ’18 θα συνεχίσουν με την ώθηση που τους έδωσε το άλμα στο τέλος του ’17, παίρνοντας έτσι την απόφαση να πραγματοποιήσουν τα γενναία έξοδα για την διοργάνωση μίας νέας Έκθεσης.

Κι όμως, το πισωγύρισμα της αγοράς στην αρχή του 2018 ήταν τέτοιο, που μπήκαν στην διαδικασία να ανιχνεύσουν την πιθανότητα μίας ακύρωσης της απόφασής τους, παρόλο που πλέον είχαν ολοκληρωθεί οι αρχικές διεργασίες. Σε περίπτωση που η απόφαση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018 λαμβανόταν τον περασμένο Ιανουάριο, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να την αφήσουν για το επόμενο έτος, δηλαδή για το 2019…

Αυτή η σειρά των γεγονότων, λίγο ή πολύ, επεξηγεί και την τωρινή απόφαση, αν και για κάθε έναν που ψήφησε «όχι» συντρέχουν μία σειρά από διαφορετικούς λόγους και σίγουρα όχι ένας και μόνο. Σε κάθε περίπτωση η παράλειψη μίας χρονιάς ή η καθιέρωση σε διετή εμφάνιση της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας δεν είναι παρά μία σωστή λύση για το μέγεθος της αγοράς στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Άλλωστε ήταν η τεράστια καθίζηση που την εξαφάνισε για εννέα συνεχή χρόνια, πριν επανέλθει για πρώτη φορά το 2017.

Ας πάρουμε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα του περιοδικού MOTO, που στις τελευταίες δύο Εκθέσεις διατηρούσε το μεγαλύτερο περίπτερο του Ειδικού Τύπου και αναλάμβανε την διενέργεια των Test Ride εκ μέρους της διοργανώτριας. Απασχολώντας 12 άτομα το ελάχιστο κατά ημέρα, διαχειριζόμασταν έναν στόλο πλέον των 40 μοτοσυκλετών, ενώ παράλληλα είχαμε προετοιμάσει και διανέμαμε δωρεάν, μία ειδική έκδοση με τα μοντέλα της Έκθεσης, που από μόνη της ήταν σαν να νοικιάζουμε ένα ακόμη περίπτερο. Το δυσανάλογο αυτό έξοδο γινόταν φυσικά για να προβάλλουμε το περιοδικό και το site σε μία όμως εποχή που δεν υπάρχει σοβαρό διαφημιστικό έσοδο και οι μόνοι που συντηρούν την αυτονομία ενός εντύπου είναι λίγοι (αλλά αρκετοί ευτυχώς) αναγνώστες, με τους υπόλοιπους να χάνονται στην βαβούρα της διαδικτυακής κίνησης. Προσμετρήστε και το γεγονός πως ένα μήνα μετά την Έκθεση το περιοδικό διοργανώνει και το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης δεσμεύοντας την πίστα των Μεγάρων –με ένα μεγάλο κόστος- και τα μαθηματικά γίνονται πολύ σκληρά για να μην δώσουν αρνητικό πρόσημο...

Δυσανάλογο λοιπόν έξοδο για κάθε έναν που βρισκόταν στο Κέντρο Ξιφασκίας, που έφτασε να μην χωρά τους εκθέτες προσπαθώντας να αυξήσει έσοδα προσθέτοντας περίπτερα, φτάνοντας ακόμη κι έτσι, να μένουν εταιρίες εκτός, και τα παράπονα εκατέρωθεν να αρχίσουν να διαφαίνονται. Το κόστος λοιπόν είναι ο πρώτος και κυρίαρχος λόγος που δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος, κι έπειτα είναι όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, από το γεγονός πως η Αθήνα πάσχει σε Εκθεσιακούς χώρους, πως το Κέντρο Ξιφασκίας φλερτάρει με την κατεδάφιση σε περίπτωση που το πρώην αεροδρόμιο γίνει τελικά πάρκο, Καζίνο και πολυκατοικίες, και όχι μία πίστα – για παράδειγμα, πράγμα που θα μας έκανε όλους υπερβολικά ευτυχισμένους - Και που είναι πιο ρεαλιστικό σενάριο αν θέλετε, καθώς βολικά ξεχνάνε όλοι να μας πουν πως για να αντέχει την προσγείωση ο διάδρομος, υπάρχουν από κάτω τεράστιοι ογκόλιθοι από μπετόν που φτάνουν στα οκτώ μέτρα και κατά την τοποθέτησή τους ξηλώθηκαν και τα άγκιστρά τους… ότι πρέπει για να γίνει πίστα δηλαδή, διότι αυτά από εκεί δεν βγαίνουν!

Με το Κέντρο Ξιφασκίας να φλερτάρει με την εξαφάνιση αλλά και αδυνατώντας να εξυπηρετήσει το σύνολο, οι επόμενες πιθανές τοποθεσίες απλά αυξάνουν το κόστος ακόμη περισσότερο. Από εκεί και πέρα έρχονται μία σειρά άλλων λόγων κι αιτιών, καθώς κάθε εταιρία έκανε την αποτίμησή της, προσπαθώντας να βρει λόγους για μία ετήσια Έκθεση. Στην Ελλάδα -ακόμη και τώρα – το λεγόμενο “hard sale” η πώληση δηλαδή κατευθείαν από το περίπτερο της Έκθεσης ή τις αμέσως επόμενες ημέρες από κάποιον που έχει «ψηθεί» στους διαδρόμους της, εξακολουθεί να είναι ένα μέτρο, παρόλο που ο κόσμος έχει από καιρό σταματήσει να αγοράζει με αυτό τον τρόπο. Από την άλλη οι εταιρίες φαίνεται πως προσμένουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα λειτουργικά έξοδο καλύπτονται με δυσκολία, έχοντας συμπιέσει τις τιμές των μοντέλων, προσπαθώντας να απορροφήσουν τους υψηλότερους δασμούς και την φορολογία, με τους υποψήφιους πελάτες στο τέλος να μην είναι και ικανοποιημένοι, συγκρίνοντας τελική τιμή μεγαλύτερη από άλλες χώρες. Και φυσικά το παράπονό τους θα το πουν εκεί, στην κάθε εταιρία, διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει περίπτερο στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας…

Ωστόσο επισκέπτες υπάρχουν και μάλιστα μπόλικοι, ο κόσμος θέλει και την Έκθεση να δει και τα μοντέλα και τον εξοπλισμό αναβάτη, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα. Είναι θέμα αδυναμίας και όχι αδιαφορίας κι εκεί έγκειται το θεμελιώδες πρόβλημα, όλοι θέλουμε την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, εμείς να σας υποδεχόμαστε στα περίπτερα κι εσείς να έρχεστε να μας βλέπετε, αλλά μόνο για αυτό υπάρχουν κι άλλοι, λιγότεροι πολυέξοδοι τρόποι!

Με την ευκαιρία ο θεσμός του περιοδικού μας, το Test Ride Event, παραμένει και θα διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά, ενώ όπως όλοι όσοι έρχονται λένε, είναι σαν μία ζωντανή έκθεση από την στιγμή που όλα τα νέα μοντέλα είναι μπροστά σου, τα ακούς και τα οδηγείς! Παράλληλα κι άλλες εκδηλώσεις, όπως οι «Ημέρες Μοτοσυκλέτας», θα έχουν το 2019 αναβαθμισμένο ρόλο να επιτελέσουν, από την στιγμή που δεν θα γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας του Κλάδου Δικύκλου στον ΣΕΑΑ… Ας αφήσουμε μία πιθανότητα ανοικτή, μήπως γίνει τον Ιανουάριο ακριβώς το αντίθετο με πέρσι και εξαιτίας ξαφνικών γενναίων πωλήσεων να αποφασίσουν εκτάκτως να την επαναφέρουν… κι ας προετοιμαζόμαστε έτσι κι αλλιώς για το 2020, εκεί που όπως διαβάζετε στο τρέχον τεύχος με τις εξελίξεις της EICMA, η γκάμα των εταιριών θα αρχίσει να αλλάζει ριζικά, με κορύφωση το 2022 και ορίζοντα το 2025…

Νέα Triumph 350 έρχονται στην Ινδία

Ο πρόεδρος της Bajaj επιβεβαίωσε μια νέα γενιά μονοκύλινδρων 350 που θα αποκαλυφθεί σύντομα
Triumph TR 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Η Ινδία εισήγαγε ένα νέο φορολογικό σύστημα GST 2.0 (Goods & Services Tax) που θα έχει πολύ σημαντική επίδραση στην εγχώρια βιομηχανία δικύκλων της χώρας.

Τέθηκε σε εφαρμογή στις 22 Σεπτεμβρίου 2025 και βάσει αυτού όλα τα δίκυκλα άνω των 350cc θα επιβαρυνθούν με σημαντικά αυξημένους φόρους πολυτελείας, γεγονός που αναπόφευκτα θα επηρεάσει την ινδική παραγωγή, μεταβάλλοντας τη στρατηγική σκέψη αρκετών κατασκευαστών.

Ένας από αυτούς είναι η Bajaj Auto, της οποίας ο πρόεδρος, Rajiv Bajaj, έχει επανειλημμένα δηλώσει πως η εταιρεία του θα πρέπει να εναρμονιστεί στο νέο φορολογικό καθεστώς προσαρμόζοντας τα μοντέλα που παράγει. Και αυτό δεν θα περιοριστεί μόνο στις μοτοσυκλέτες της Bajaj, αλλά και σε αυτές της Triumph που κατασκευάζει η ινδική εταιρεία.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ειδησεογραφικό κανάλι CNBC, ο κύριος Bajaj έκανε μιαν ακόμη αποκάλυψη: μια νέα γενιά Triumph 350 θα παρουσιαστεί στην Ινδία τον ερχόμενο Απρίλιο.

Αυτή θα αφορά όλα τα υπάρχοντα μοντέλα της γκάμας με τον μονοκύλινδρο TR 400, δηλαδή τα Speed 400, Scrambler 400Χ και XC, Thruxton 400 και το αποκλειστικό της ινδικής αγοράς  Speed T4 που ουσιαστικά είναι μια φτηνότερη και απλούστερη εκδοχή του Speed 400.

Αποφεύγοντας τις τεχνικές λεπτομέρειες, ο ισχυρός άνδρας της Bajaj άφησε να εννοηθεί πως ο μονοκύλινδρος των 399 cc που φορούν σήμερα όλα τα παραπάνω μοντέλα θα μικρύνει σε χωρητικότητα που δεν θα ξεπερνά τα 350 cc.

Αυτό που δεν εξήγησε είναι το κατά πόσο αυτό θα αφορά μόνο τα ινδικά μοντέλα ή αν θα συμπεριλάβει και την τρέχουσα εξαγώγιμη γκάμα που γνωρίζουμε στην Ευρώπη, δηλαδή όλα τα προαναφερθέντα 400άρια πλην του Speed T4.

Ό,τι και να πούμε προς το παρόν δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από εικασία, όπως ακριβώς κάνει και ο ινδικός Τύπος που τείνει προς την άποψη ότι τα 400άρια μοντέλα θα συνεχίσουν ως είχαν στις διεθνείς αγορές, περιορίζοντας τα 350 στην αγορά της Ινδίας.

Αυτό θα σημαίνει πιθανότατα πως η νέα αυτή γενιά των μικρών Triumph 350 cc δεν θα έχει σημαντικές διαφορές με τα τρέχοντα μοντέλα σε επίπεδο εξοπλισμού και σχεδίασης, απλά θα φορούν έναν λίγο μικρότερο και - λογικά - λίγο ηπιότερο κινητήρα, ώστε να μην προκύψει μεγάλη επιβάρυνση τόσο σε επίπεδο εξέλιξης, όσο και στη γραμμή παραγωγής τους.

Οριστικές απαντήσεις για τα νέα Triumph 350 και το μέλλον των ανάλογων ευρωπαϊκών μοντέλων με τον κινητήρα TR400 θα έχουμε σε περίπου δύο μήνες, όταν με το καλό εμφανιστεί επίσημα η νέα γκάμα στην Ινδία.

Στο μεταξύ ένα νέο ερώτημα προκύπτει. Αν αυτό πρόκειται να εφαρμοστεί στα μοντέλα της Triumph, να περιμένουμε κάτι ανάλογο και με τα μοντέλα 390 της ΚΤΜ; Η πρόσφατη επικαιρότητα αυτό μας δείχνει, καθώς η Bajaj φέρεται να ετοιμάζει μια νέα γκάμα με δικύλινδρο κινητήρα έως 500 cc, γεγονός που θα της επιτρέψει να μικρύνει τα μονοκύλινδρα 390 κάτω από τα 350 cc, γεμίζοντας την Α2 γκάμα της ΚΤΜ με δύο σειρές μοντέλων. Παράλληλα, ο νέος κινητήρας των 350 cc θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κοινού και στα μοντέλα της Bajaj, όπως λ.χ. το Dominar 400, που μοιραία θα προσαρμοστούν στο νέο φορολογικό καθεστώς της Ινδίας.

Ετικέτες