Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2019: Δεν θα πραγματοποιηθεί – Χρονικό κι αιτίες

Απόφαση που δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε ανησυχητική για το μέλλον...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2018

Τα μέλη του Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλων εντός του ΣΕΑΑ, ψήφησαν την περασμένη εβδομάδα παίρνοντας οριστικά πλέον την απόφαση να μην γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας για το 2019, με ψήφους –κατά πληροφορίες- οκτώ κατά και τρεις υπέρ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να ψάξει κανείς ποιος ήταν υπέρ και ποιος κατά, καθώς πρόκειται για μία αναμενόμενη εξέλιξη από την στιγμή που οι φωνές του «όχι» ξεπερνούσαν το 50% ήδη από το Σεπτέμβριο. Χωρίς αυτό να είναι έκπληξη ακόμη και τότε. Η πραγματική έκπληξη ήταν που πραγματοποιήθηκε Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018, καθώς ήδη από το 2017 που ο Κλάδος Δικύκλων αποφάσισε να επαναφέρει την Έκθεση μετά παρόδου εννέα ετών, η αρχική εκτίμηση ήταν πως θα διοργανώνεται ανά διετία. Ωστόσο μία άνοδος στις πωλήσεις μοτοσυκλετών ακριβώς τέτοια εποχή έναν χρόνο πριν, τόνωσε προσωρινά το ηθικό των εισαγωγέων που πίστεψαν πως οι πωλήσεις του ’18 θα συνεχίσουν με την ώθηση που τους έδωσε το άλμα στο τέλος του ’17, παίρνοντας έτσι την απόφαση να πραγματοποιήσουν τα γενναία έξοδα για την διοργάνωση μίας νέας Έκθεσης.

Κι όμως, το πισωγύρισμα της αγοράς στην αρχή του 2018 ήταν τέτοιο, που μπήκαν στην διαδικασία να ανιχνεύσουν την πιθανότητα μίας ακύρωσης της απόφασής τους, παρόλο που πλέον είχαν ολοκληρωθεί οι αρχικές διεργασίες. Σε περίπτωση που η απόφαση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018 λαμβανόταν τον περασμένο Ιανουάριο, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να την αφήσουν για το επόμενο έτος, δηλαδή για το 2019…

Αυτή η σειρά των γεγονότων, λίγο ή πολύ, επεξηγεί και την τωρινή απόφαση, αν και για κάθε έναν που ψήφησε «όχι» συντρέχουν μία σειρά από διαφορετικούς λόγους και σίγουρα όχι ένας και μόνο. Σε κάθε περίπτωση η παράλειψη μίας χρονιάς ή η καθιέρωση σε διετή εμφάνιση της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας δεν είναι παρά μία σωστή λύση για το μέγεθος της αγοράς στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Άλλωστε ήταν η τεράστια καθίζηση που την εξαφάνισε για εννέα συνεχή χρόνια, πριν επανέλθει για πρώτη φορά το 2017.

Ας πάρουμε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα του περιοδικού MOTO, που στις τελευταίες δύο Εκθέσεις διατηρούσε το μεγαλύτερο περίπτερο του Ειδικού Τύπου και αναλάμβανε την διενέργεια των Test Ride εκ μέρους της διοργανώτριας. Απασχολώντας 12 άτομα το ελάχιστο κατά ημέρα, διαχειριζόμασταν έναν στόλο πλέον των 40 μοτοσυκλετών, ενώ παράλληλα είχαμε προετοιμάσει και διανέμαμε δωρεάν, μία ειδική έκδοση με τα μοντέλα της Έκθεσης, που από μόνη της ήταν σαν να νοικιάζουμε ένα ακόμη περίπτερο. Το δυσανάλογο αυτό έξοδο γινόταν φυσικά για να προβάλλουμε το περιοδικό και το site σε μία όμως εποχή που δεν υπάρχει σοβαρό διαφημιστικό έσοδο και οι μόνοι που συντηρούν την αυτονομία ενός εντύπου είναι λίγοι (αλλά αρκετοί ευτυχώς) αναγνώστες, με τους υπόλοιπους να χάνονται στην βαβούρα της διαδικτυακής κίνησης. Προσμετρήστε και το γεγονός πως ένα μήνα μετά την Έκθεση το περιοδικό διοργανώνει και το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης δεσμεύοντας την πίστα των Μεγάρων –με ένα μεγάλο κόστος- και τα μαθηματικά γίνονται πολύ σκληρά για να μην δώσουν αρνητικό πρόσημο...

Δυσανάλογο λοιπόν έξοδο για κάθε έναν που βρισκόταν στο Κέντρο Ξιφασκίας, που έφτασε να μην χωρά τους εκθέτες προσπαθώντας να αυξήσει έσοδα προσθέτοντας περίπτερα, φτάνοντας ακόμη κι έτσι, να μένουν εταιρίες εκτός, και τα παράπονα εκατέρωθεν να αρχίσουν να διαφαίνονται. Το κόστος λοιπόν είναι ο πρώτος και κυρίαρχος λόγος που δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος, κι έπειτα είναι όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, από το γεγονός πως η Αθήνα πάσχει σε Εκθεσιακούς χώρους, πως το Κέντρο Ξιφασκίας φλερτάρει με την κατεδάφιση σε περίπτωση που το πρώην αεροδρόμιο γίνει τελικά πάρκο, Καζίνο και πολυκατοικίες, και όχι μία πίστα – για παράδειγμα, πράγμα που θα μας έκανε όλους υπερβολικά ευτυχισμένους - Και που είναι πιο ρεαλιστικό σενάριο αν θέλετε, καθώς βολικά ξεχνάνε όλοι να μας πουν πως για να αντέχει την προσγείωση ο διάδρομος, υπάρχουν από κάτω τεράστιοι ογκόλιθοι από μπετόν που φτάνουν στα οκτώ μέτρα και κατά την τοποθέτησή τους ξηλώθηκαν και τα άγκιστρά τους… ότι πρέπει για να γίνει πίστα δηλαδή, διότι αυτά από εκεί δεν βγαίνουν!

Με το Κέντρο Ξιφασκίας να φλερτάρει με την εξαφάνιση αλλά και αδυνατώντας να εξυπηρετήσει το σύνολο, οι επόμενες πιθανές τοποθεσίες απλά αυξάνουν το κόστος ακόμη περισσότερο. Από εκεί και πέρα έρχονται μία σειρά άλλων λόγων κι αιτιών, καθώς κάθε εταιρία έκανε την αποτίμησή της, προσπαθώντας να βρει λόγους για μία ετήσια Έκθεση. Στην Ελλάδα -ακόμη και τώρα – το λεγόμενο “hard sale” η πώληση δηλαδή κατευθείαν από το περίπτερο της Έκθεσης ή τις αμέσως επόμενες ημέρες από κάποιον που έχει «ψηθεί» στους διαδρόμους της, εξακολουθεί να είναι ένα μέτρο, παρόλο που ο κόσμος έχει από καιρό σταματήσει να αγοράζει με αυτό τον τρόπο. Από την άλλη οι εταιρίες φαίνεται πως προσμένουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα λειτουργικά έξοδο καλύπτονται με δυσκολία, έχοντας συμπιέσει τις τιμές των μοντέλων, προσπαθώντας να απορροφήσουν τους υψηλότερους δασμούς και την φορολογία, με τους υποψήφιους πελάτες στο τέλος να μην είναι και ικανοποιημένοι, συγκρίνοντας τελική τιμή μεγαλύτερη από άλλες χώρες. Και φυσικά το παράπονό τους θα το πουν εκεί, στην κάθε εταιρία, διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει περίπτερο στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας…

Ωστόσο επισκέπτες υπάρχουν και μάλιστα μπόλικοι, ο κόσμος θέλει και την Έκθεση να δει και τα μοντέλα και τον εξοπλισμό αναβάτη, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα. Είναι θέμα αδυναμίας και όχι αδιαφορίας κι εκεί έγκειται το θεμελιώδες πρόβλημα, όλοι θέλουμε την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, εμείς να σας υποδεχόμαστε στα περίπτερα κι εσείς να έρχεστε να μας βλέπετε, αλλά μόνο για αυτό υπάρχουν κι άλλοι, λιγότεροι πολυέξοδοι τρόποι!

Με την ευκαιρία ο θεσμός του περιοδικού μας, το Test Ride Event, παραμένει και θα διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά, ενώ όπως όλοι όσοι έρχονται λένε, είναι σαν μία ζωντανή έκθεση από την στιγμή που όλα τα νέα μοντέλα είναι μπροστά σου, τα ακούς και τα οδηγείς! Παράλληλα κι άλλες εκδηλώσεις, όπως οι «Ημέρες Μοτοσυκλέτας», θα έχουν το 2019 αναβαθμισμένο ρόλο να επιτελέσουν, από την στιγμή που δεν θα γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας του Κλάδου Δικύκλου στον ΣΕΑΑ… Ας αφήσουμε μία πιθανότητα ανοικτή, μήπως γίνει τον Ιανουάριο ακριβώς το αντίθετο με πέρσι και εξαιτίας ξαφνικών γενναίων πωλήσεων να αποφασίσουν εκτάκτως να την επαναφέρουν… κι ας προετοιμαζόμαστε έτσι κι αλλιώς για το 2020, εκεί που όπως διαβάζετε στο τρέχον τεύχος με τις εξελίξεις της EICMA, η γκάμα των εταιριών θα αρχίσει να αλλάζει ριζικά, με κορύφωση το 2022 και ορίζοντα το 2025…

Ο Sam Sunderland στοχεύει νέο παγκόσμιο ρεκόρ για τον γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα

29.000 χιλιόμετρα σε πέντε ηπείρους – Ξεκινά στις 5 Σεπτεμβρίου
Sunderland
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/8/2026

Ο Sam Sunderland θα επιχειρήσει να γίνει ο ταχύτερος άνθρωπος που έχει κάνει τον γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα, έχοντας ως στόχο να καταρρίψει το σημερινό ρεκόρ των 19 ημερών, 8 ωρών και 25 λεπτών

Ο Sam Sunderland επιστρέφει στη δράση με μία απαιτητική πρόκληση. Ο δύο φορές νικητής του Rally Dakar θα επιχειρήσει να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ για τον ταχύτερο γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα, ξεκινώντας από το Λονδίνο στις 5 Σεπτεμβρίου.

Ο Sunderland θα οδηγήσει μια Triumph Tiger 1200 Rally Explorer με τα χρώματα της Red Bull και θα πρέπει να καλύψει περίπου 29.000 χιλιόμετρα, περνώντας από πέντε ηπείρους. Για να πάρει το ρεκόρ, θα πρέπει να ολοκληρώσει την προσπάθεια σε λιγότερο από 19 ημέρες, 8 ώρες και 25 λεπτά, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτη για περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Sunderland

Μια άλλη απόπειρα μεσολάβησε τη αρχικής ανακοίνωσης του πλάνου του Sunderland και της εκκίνησής του, με δύο με Ducati Multistrada V4 Rally, από τους Ryan Kluftinger και Connor Bondlow, ενώ τους συνόδευσε και ο σκηνοθέτης Edwin El Bainou που κατέγραφε την προσπάθεια που ολοκληρώθηκε κάνοντας το γύρο του κόσμου σε 16 ημέρες και 23 ώρες. Η επιλογής της διαδρομής τους πάντως αφήνει περιθώρια συζήτησης για την εγκυρότητα του εγχειρήματος τους.

Ο ρυθμός θα είναι έντονος, καθώς ο Sunderland θα πρέπει να καλύπτει πάνω από 1.500 χιλιόμετρα την ημέρα. Η διαδρομή περιλαμβάνει δύο διαμετρικά αντίθετα σημεία της Γης, ενώ οι συνεχείς αλλαγές κλίματος, οι συνοριακές διελεύσεις, οι διαφορετικές ζώνες ώρας και η συσσωρευμένη κόπωση θα αποτελέσουν σημαντικές προκλήσεις.

Sunderland

Η προσπάθεια ήταν αρχικά προγραμματισμένη για το 2025, όμως ο Sunderland υπέστη κάταγμα στη σπονδυλική στήλη και αναγκάστηκε να την αναβάλει.

"Πέρασα μήνες σκεπτόμενος αυτή την πρόκληση, ενώ παράλληλα επικεντρωνόμουν στο να επανέλθω σε καλή φυσική κατάσταση. Το να σπάσω την πλάτη μου δεν ήταν ποτέ μέρος του σχεδίου, αλλά κατά κάποιον τρόπο ενίσχυσε τον λόγο για τον οποίο θέλω να το κάνω. Οι προκλήσεις δεν έρχονται πάντα όταν όλα είναι τέλεια. Έχουν να κάνουν με το πώς αντιδράς όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θέλεις", δήλωσε ο Sunderland.

Από το Λονδίνο στην άλλη άκρη του κόσμου

Η διαδρομή θα ξεκινήσει από το Λονδίνο με κατεύθυνση προς την Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια θα κινηθεί μέσω της Νοτιοανατολικής Ασίας, από τη Bangkok έως την Kuala Lumpur.

Από εκεί θα περάσει στην Αυστραλία, διασχίζοντας τη χώρα από το Perth έως το Sydney, πριν συνεχίσει στη Νέα Ζηλανδία, όπου θα διατρέξει ολόκληρη τη χώρα.

Sunderland

Το μεγαλύτερο και πιθανότατα πιο απαιτητικό σκέλος θα ακολουθήσει στη Βόρεια Αμερική. Μετά την ολοκλήρωση της διέλευσης από την ήπειρο, η τελευταία μεγάλη διαδρομή θα τον οδηγήσει από την Casablanca του Μαρόκου πίσω στο Λονδίνο.

Στη διαδρομή αναμένεται να περάσει από ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του πλανήτη, μεταξύ των οποίων η αλμυρή έρημος Bonneville και η αυστραλιανή ενδοχώρα.

Η κόπωση θα είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος

Για τον Sunderland, η συγκεκριμένη προσπάθεια δεν αφορά μόνο την ταχύτητα. Η διαχείριση του ύπνου, η λήψη αποφάσεων σε κατάσταση εξάντλησης και η ικανότητα προσαρμογής σε απρόβλεπτες συνθήκες θα είναι εξίσου σημαντικές με την ίδια την οδήγηση.

"Αυτό δεν αφορά μόνο την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας. Αφορά τη διαχείριση της στέρησης ύπνου, τη λήψη αποφάσεων όταν είσαι εξαντλημένος, την προσαρμογή σε ό,τι σου επιφυλάσσει ο δρόμος και τη συνέχιση της πορείας κάθε ημέρα", εξηγεί.

Sunderland

Μετά από έναν χρόνο που περιλάμβανε σοβαρό τραυματισμό και αποκατάσταση, ο Sunderland δηλώνει πιο αποφασισμένος από ποτέ.

"Το να φτάσω στη γραμμή εκκίνησης είναι από μόνο του μια νίκη, αλλά δεν ξεκινώ μόνο για να τερματίσω. Θέλω να προσπαθήσω να δημιουργήσω ένα σημείο αναφοράς που θα παραμείνει για πολλά χρόνια."

Η προσπάθεια ξεκινά στις 5 Σεπτεμβρίου 2026 από το Λονδίνο, με τον Sunderland και την Triumph Tiger 1200 Rally Explorer να έχουν μπροστά τους έναν αγώνα όχι απέναντι σε άλλους αναβάτες, αλλά απέναντι στον χρόνο, την απόσταση και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.