Έκτος αποκλεισμός για τις μοτοσυκλέτες στο Pikes Peak

Μέχρι να επιτραπούν ξανά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/8/2021
Στα 105 χρόνια της ιστορικής ανάβασης του “Pikes Peak” οι μοτοσυκλέτες έχουν αποκλειστεί αρκετές φορές και φέτος ήρθε η έκτη, με ανακοίνωση των διοργανωτών που απαγορεύουν πλέον την συμμετοχή τους.
Μετά τον θάνατο του Carlin Dune οι διοργανωτές είχαν επιβάλλει προσωρινό αποκλεισμό στις μοτοσυκλέτες και όπως είχαμε γράψει και εδώ, πριν αποφασιστεί η προσωρινή διακοπή τους, οι σκέψεις να γίνει οριστικός αποκλεισμός, υπήρχαν από τότε. Κι επειδή η ιστορία κύκλους κάνει, οριστικός μέχρι το ενδιαφέρον να δικαιολογεί την επιστροφή τους… Διότι για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, το ενδιαφέρον του κόσμου για το Pikes Peak δεν ήταν στο «peak» του τα τελευταία χρόνια ενώ οι συμμετοχές των μοτοσυκλετών παρέμεναν συγκριτικά πολύ λίγες και με μόλις ένα – δύο κατασκευαστές να υποστηρίζουν τον θεσμό. Κι αυτό όχι σταθερά αλλά μόνο όταν ήθελαν να τονίσουν επικοινωνιακά κάποιο μοντέλο τους, με ένα από τα παραδείγματα να είναι η Ducati με την έκδοση Pikes Peak της Multistrada. Από το 1916 που ξεκίνησε αυτή η ανάβαση οι μοτοσυκλέτες κάνουν τον κύκλο τους στο Pikes Peak με τον ίδιο τρόπο που κάνουν και στην πραγματική αγορά. Όταν θα αναζωπυρωθεί το ενδιαφέρον για τις μοτοσυκλέτες γενικά και υπάρχουν πιέσεις από τους κατασκευαστές και για το Pikes Peak, θεωρούμε βέβαιο πως θα τεθεί εκ νέου το ζήτημα της επιστροφής τους…
 
Ο άτυχος Carlin Dune σκοτώθηκε με Ducati Streetfighter V4 θέλοντας να μην αφήσει τον Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia να του κλέψουν το ρεκόρ και να λανσάρει έτσι η Ducati το Streetfighter με άλλο ένα βέλος, στην φαρέτρα του marketing. Αυτή ήταν και η πιο σημαντική εργοστασιακή υποστήριξη που είχαν οι μοτοσυκλέτες στο Pikes Peak και τώρα το ρεκόρ θα μείνει για πάντα στην Aprilia με 09:44,963. Εμείς δεν αποκλείουμε να ξανά υπάρξει έντονο εργοστασιακό ενδιαφέρον για το Pikes Peak και να ξανά ανοίξει η συμμετοχή στις μοτοσυκλέτες, ίσως με αμιγώς ηλεκτρικές που έτσι κι αλλιώς έχουν αγωνιστεί στο Pikes Peak. Θα δούμε, προς το παρόν όμως οι διοργανωτές δηλώνουν τον αποκλεισμό τους από τον θεσμό αυτό…
 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.