Ελληνική Αστυνομία – Ξεκινά σήμερα 1η Ιουλίου η εκστρατεία "Μηδενικής Ανοχής" της ΕΛ.ΑΣ.

Στο επίκεντρο οι αναβάτες που δεν φορούν κράνος - Έλεγχοι και σε επαγγελματίες και αναβάτες ενοικιαζόμενων
elas
Από το

motomag

1/7/2025

Στο επίκεντρο των ελέγχων της Ελληνικής Αστυνομίας μπαίνει από σήμερα 1η Ιουλίου η χρήση κράνους, με ειδική εκστρατεία που ονομάστηκε “Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους”.

Από σήμερα λοιπόν, οι υπηρεσίες τροχαίας της ελληνικής αστυνομίας όλης της χώρας θα εστιάσουν στην καθολική συμμόρφωση των χρηστών δικύκλων και Ε.Π.Η.Ο. (Ελαφρύ Προσωπικό Ηλεκτρικό Όχημα) με την χρήση κράνους.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση οι έλεγχοι θα εντατικοποιηθούν σε όλη την επικράτεια με στόχο τους αναβάτες μοτοσυκλετών, ενοικιαζόμενων οχημάτων και επαγγελματιών διανομέων. Ειδικότερα, οι έλεγχοι θα είναι καθολικοί και συστηματικοί σε επιχειρήσεις ενοικίασης δικύκλων και σε εργοδότες στον τομέα των διανομών, για την τήρηση των υποχρεώσεών τους, σύμφωνα με την κείμενη εργατική και διοικητική νομοθεσία.

Η τροχαία θα επιβάλει τις προβλεπόμενες αυστηρές κυρώσεις, καθώς ο αριθμός νεκρών και σοβαρά τραυματιών από τροχαία ατυχήματα όπου εμπλέκεται δίκυκλο παραμένει αδικαιολόγητα υψηλός, με την μη χρήση κράνους να αποτελεί την κύρια αιτία. Επίσης με τη θέσπιση του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Ν. 5209/2025), η πολιτεία δίνει σαφές μήνυμα μηδενικής ανοχής απέναντι στη μη χρήση κράνους με αφαίρεση άδειας οδήγησης για 30 ημέρες και πρόστιμο 350 ευρώ. Μάλιστα σε υποτροπή το πρόστιμο ανεβαίνει στα 1.000 ευρώ και το δίπλωμα οδήγησης αφαιρείται για έξι μήνες.

Το δελτίο τύπου της ΕΛ.ΑΣ. κλείνει με την φράση “Το προστατευτικό κράνος δεν είναι απλώς μια υποχρέωση· είναι πράξη προσωπικής ευθύνης και συλλογικής ωριμότητας. Είναι η απλούστερη, πιο προσιτή και – συχνά – καθοριστική πράξη που σώζει ζωές”.

Σε κάθε περίπτωση το τι κάνει η Τροχαία με τους ελέγχους και πόσο είναι το πρόστιμο κανονικά δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί στο ελάχιστο αφού το μόνο που πρέπει να κάνουμε όλοι μας είναι βάλουμε το κράνος καλά στο κεφάλι μας, όπως έλεγε και μια παλιότερη καμπάνια οδικής ασφάλειας. Έτσι εξαφανίζονται όλα τα σχετικά "προβλήματα" με τον νόμο, που δεν θα έπρεπε επίσης να μας απασχολεί. Το μόνο που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι η προσωπική μας ακεραιότητα και το πώς θα προστατέψουμε καλύτερα τους εαυτούς μας και τον συνεπιβάτη μας και το κράνος είναι η βασικότερη προστασία όχι όμως και η μοναδική.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.