Ελληνική πρόκριση: Το Γερμανικό MOTORRAD εκθειάζει DCR-018!

Θα εκτεθούν στο MOTO Test Ride Event 2019!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2019

Απίθανο αφιέρωμα στην ειδική έκδοση του MOTORRAD που ξεκινά από το εξώφυλλο με τις λέξεις Ελληνική, Θεϊκή και Λαμπρή για να επεκταθεί ακόμη πιο διθυραμβικά σε ένα μεγάλο αφιέρωμα στις επόμενες σελίδες κλείνοντας με ένα «ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ»!

Μιας και δεν είσαστε όλοι αναγνώστες της έντυπης έκδοσης του ΜΟΤΟ, διότι αν ήσασταν θα είχατε ήδη αντιληφθεί πως οι Γερμανοί λένε λίγα και όχι υπερβολές, να κάνουμε μία πολύ σύντομη εξήγηση για το πώς έφτασαν οι ξένοι ένας-ένας να παθαίνουν υστερία: Διότι δεν είναι Έλληνες! Ορίστε, τώρα το έχουμε εξηγήσει...

Ο κύκλος των αναγνωστών που παρακολουθεί σε κάθε τεύχος την δημιουργία της DCR-018 -κατά αποκλειστικότητα- από την σχεδίαση, το σετάρισμα των μηχανημάτων, την δημιουργία των ειδικών εργαλείων και όλα τα υπόλοιπα - αντιλαμβάνεται πως είναι ένα μικρό θαύμα όταν κατεβάζεις μία μοτοσυκλέτα που έχει τόση πολύ δουλειά από τον πάγκο, και δύο αναβάτες με διαφορετικό ύψος την καβαλούν με μηδέν χιλιόμετρα και πηγαίνουν γρήγορα, πραγματικά γρήγορα!

Αυτό σημαίνει ένα πράγμα, πως ότι έχει γίνει, έχει γίνει αλάνθαστα! Παρουσιάζουμε αρκετές custom μοτοσυκλέτες στο περιοδικό, εξαιρετικές δουλειές που τις οδηγούμε πρώτα ή που έχουμε παρακολουθήσει την εξέλιξή τους, όπως και των δύο DCR. Μία τέτοια περίπτωση είναι του Πέτρου Χατζηροδέλη και των πανέμορφων custom μοτοσυκλετών που επίσης τους κάναμε τα πρώτα τους χιλιόμετρα.

Για αυτό και όταν εμείς λέμε πως δεν είναι το ίδιο, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό.

Η DCR-018 είναι μία περίπτωση που αντίστοιχη δεν έχει υπάρξει στην Ελλάδα, και για αυτό ίσως θα δει κανείς κάποιους που αδυνατούν να καταλάβουν για πιο λόγο εκστασιάζονται οι υπόλοιποι, εμείς και ο ξένος ειδικός τύπος, για την ιδιαίτερη σε εμφάνιση DCR-018. Δεν είναι μία μοτοσυκλέτα που φτιάχτηκε για να λες τι όμορφη που είναι.

Δεν πωλείται - εκτός κι αν κάποιος θέλει να ξοδέψει μία μικρή περιουσία – δεν είναι στατική επίσης.

Δουλεύει εξαιρετικά και εκκωφαντικά μπορούμε να σας πούμε, και ο στόχος της ήταν να αποκαλύψει την κατασκευαστική δεινότητα της DNA Filters και να τραβά τον κόσμο, δηλώνοντας την παρουσία της. Να αναδεικνύει τα καλύτερα φίλτρα του κόσμου, τα ελληνικά. Κι αυτό το έχει καταφέρει πλήρως και με το παραπάνω! Κι αφιερώματα όπως αυτό στο MOTORRAD για μία εταιρία καθαρά εξαγωγική, όπως η ελληνική DNA, είναι εργαλεία για την δουλειά της.

Από την σχεδίαση ενός πλαισίου που είναι ρεζερβουάρ, είναι ταυτόχρονα και φαίρινκγ, είναι και το βασικό δομικό στοιχείο για έναν κινητήρα που μέχρι πριν αποτελούσε ενεργό μέρος του πλαισίου, που δυσκολεύει τα πράγματα όταν δεν έχεις σχεδιάσει ο ίδιος και τον κινητήρα, μέχρι την επιλογή των γεωμετρικών στοιχείων, των αναρτήσεων, των φρένων και όλου του R&D που απαιτεί κάτι τέτοιο, ώστε να καταλήξεις να έχεις ένα έκθεμα που ταυτόχρονα αποτελεί μαγεία στον δρόμο, ο δρόμος που πρέπει να περάσεις δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, και δεν είναι ευθεία.

Πολλοί μπορούν να σχεδιάσουν, λίγοι να κατασκευάσουν, και ένας-δύο να φτιάξουν κάτι που δεν έχει λάθη και τραβά τα βλέμματα όλου του κόσμου. Και μέχρι τώρα δεν υπάρχει άλλος Έλληνας που να έχει καταφέρει κάτι αντίστοιχο!

Ο Ντίνος και ο Μάριος Νικολαΐδης δεν απολαμβάνουν αυτή την μοναξιά, για αυτό και σπαταλούν ακόμη περισσότερο από τον χρόνο τους για να αναλύσουν σε εμάς κάθε βήμα και για αυτό και εμείς καθόμαστε και ξημεροβραδιαζόμαστε για να τα μεταφέρουμε στο περιοδικό, ώστε στο τέλος να υπάρχει βήμα-βήμα όλη τους η εμπειρία αποτυπωμένη!

Βασικά και θεμελιώδη πράγματα, όπως το από που ξεκινούν να σχεδιάζουν, που τοποθετούν την τελεία στον τρισδιάστατο ψηφιακό κενό, μέχρι την γεωμετρία, το πώς μετρούν και ξανά μετρούν έναν εφιστάμενο κινητήρα, πως φτιάχνουν έναν άξονα ψαλιδιού που η BMW δεν έχει και στηρίζεται σε ρουλεμάν μόνο… όλα αυτά, είναι μαθήματα αποτυπωμένα που εξηγούν τα βήματα της DCR…

Οι Γερμανοί στο MOTORRAD -ναι και για αυτό- τράβηξαν το βλέμμα τους μόλις είδαν μπόξερ. Ξέρουν όμως να αναγνωρίζουν τι σημαίνουν οι κυψέλες που βλέπουν, αντιλαμβάνονται από τις φωτογραφίες ακόμη την μοναδικότητα και την κατασκευαστική αρτιότητα, διαφορετικά θα του έκαναν μία παρουσίαση ή και καθόλου. Ούτε ειδικές εκδόσεις, ούτε και εξώφυλλα.

Αυτά είναι για τους λίγους, κι εκεί ανήκει η DCR-018!

Το MOTORRAD δεν είναι το πρώτο, ούτε και το τελευταίο. Βλέπετε η DCR-018 από την ημέρα που παρουσιάστηκε στην EICMA δεν έχει σταματήσει να τραβά την δημοσιότητα, ενώ για πρώτη φορά σε ευρύ κοινό στην Ελλάδα θα εκτεθεί τώρα άμεσα, στο TEST RIDE EVENT του MOTO!

Αμέσως μετά αναχωρεί για το εξωτερικό όπου έχει προσκληθεί για μία σειρά από τα μεγαλύτερα events και εκθέσεις μοτοσυκλέτας, εκεί όπου θα την ξανά βρούμε κι εμείς…

Όσοι έρθετε στο MOTO Test Ride Event θα έχετε την ευκαιρία να την δείτε από κοντά μαζί με την μεγαλύτερη εξαδέλφη της, την DCR-017 και τρομάρα όλων μας… να την ακούσετε κιόλας!

 

 

Η Ιταλία νομοθέτησε μπαριέρες ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές!

Από το 2019 είχε δρομολογηθεί το θέμα, στις 19 Οκτωβρίου 2026 δημοσιεύτηκε ως νόμος του κράτους
bariera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/10/2026

Το πρώτο νομοσχέδιο που προέβλεπε στην Ιταλία τη χρήση μπαριερών ασφαλείας που να καλύπτουν και τις βάσεις τους ώστε να μην είναι απειλητικές για αναβάτες δικύκλων ψηφίστηκε την 1η Απριλίου 2019 και για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια παρέμενε εκκρεμές.

Τότε ήταν η κυβέρνηση του Giuseppe Conte που είχε νομοθετήσει σχετικώς, ωστόσο αυτή η πρωτοβουλία έμεινε ημιτελής καθώς οι τεχνικές προδιαγραφές των νέων μπαριέρων δεν καθορίστηκαν. Αυτό έγινε μια πενταετία μετά με υπουργική απόφαση στις 21 Ιουνίου 2024, η οποία εκδόθηκε από την κυβέρνηση της Giorgia Meloni.

Και πάλι όμως η εφαρμογή δεν προχώρησε, πλην ελαχίστων περιπτώσεων που περισσότερο λειτούργησαν ως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Τώρα η ίδια κυβέρνηση ψήφισε νέο νόμο με τον οποίο οι barriere di sicurezza stradale per i motociclisti (DSM), δηλαδή οι μπαριέρες που είναι ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές, θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Απρίλιο του 2027.

Αυτές χρησιμοποιούν μια έξτρα επιφάνεια που τοποθετείται κάτω από τις οριζόντιες μπαριέρες καλύπτοντας τις κάθετες μεταλλικές τους βάσεις που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα των δικυκλιστών.

Μάλιστα ο νέος ιταλικός νόμος δεν μιλά μόνο για την εφαρμογή σε νέες μπαριέρες, αλλά και στην προσθήκη επεκτάσεων στις ήδη υπάρχουσες στο οδικό δίκτυο της Ιταλίας.

Το τεχνικό κριτήριο προβλέπει την ανάπτυξή τους σε δρόμους που το όριο ταχύτητας είναι ίσο ή μεγαλύτερο των 70 χιλιομέτρων ανά ώρα – στον αρχικό νόμο του Conte η πρόβλεψη ήταν για δρόμους με ακτίνα καμπυλότητας μικρότερη των 250 μέτρων.

Δίχως άλλο πρόκειται για μια πολύ σημαντική απόφαση για τους μοτοσυκλετιστές, αν και ήδη στην Ιταλία αρκετές φωνές αναρωτώνται αν είναι εφικτό να υλοποιηθεί ένα έργο τόσο μεγάλης κλίμακας σε όλη τη χώρα ή αν πρόκειται απλώς για μια εύηχη προεκλογική εξαγγελία.

Παράλληλα όμως είναι και ένα λαμπρό παράδειγμα που καλό θα ήταν να βρει μιμητές και σε άλλες χώρες. Ακόμη κι αν δεν είναι εφικτό σε πρώτη φάση να ενισχυθούν όλες οι υπάρχουσες μπαριέρες, η εκκίνηση της διαδικασίας ωθεί σε μια νέα κατεύθυνση, πιο ορθολογική και ασφαλή για τους αναβάτες δικύκλων, κατ’ αρχήν κατασκευάζοντας από δω και πέρα πάντα με γνώμονα τον νέο νόμο και τις προδιαγραφές του.