Επιχείρηση Σκούπα στην Γαλλία για Motocross που επιδίδονται σε "urban rodeo" μετά από σοβαρό τραυματισμού δεκάχρονου παιδιού

Τραυματίστηκαν σοβαρά δύο παιδιά, κρίσιμη η κατάσταση δεκάχρονου κοριτσιού
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2022

Αυξημένα έκτακτα μέτρα αναλαμβάνουν οι αρχές στα βόρεια του Παρισιού και ιδιαίτερα στον δήμο Ποντουάζ, για να πατάξουν το φαινόμενο του “urban rodeo” μετά το σοβαρό τροχαίο που συνέβη την Παρασκευή στις 21:00 το βράδυ.

Δύο παιδιά, ένα δεκάχρονο κορίτσι και ένα ενδεκάχρονο αγόρι έπαιζαν κυνηγητό σε πεζόδρομο έξω από τα σπίτια τους και σε συνοικία που υπάρχουν μονάχα πολυκατοικίες με διαμερίσματα όταν μία motocross μοτοσυκλέτα έπεσε επάνω τους.

Ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας εξαφανίστηκε από το σημείο και το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις στην Γαλλία, ενώ από την πρώτη στιγμή συνδέθηκε το τροχαίο αυτό με παρακείμενο “meet-up” από ομάδες με Motocross που επιδίδονταν σε “urban rodeo”.

Την Κυριακή ένας 18χρονος παραδόθηκε τελικά στην αστυνομία συνοδευόμενος από τον δικηγόρο του και δήλωσε αναβάτης της μοτοσυκλέτας που προκάλεσε το ατύχημα χωρίς να εξηγήσει τον λόγο που κινούταν στον πεζόδρομο ή να το συνδέσει με τις υπόλοιπες ομάδες "urban rodeo".

Το ενδεκάχρονο αγόρι είναι πολυτραυματίας με διάφορα κατάγματα και το δεκάχρονο κορίτσι φέρει σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και σύμφωνα με τον εισαγγελέα η κατάστασή του είναι σοβαρή και αν ξεφύγει τον κίνδυνο, θα χρειαστεί πιθανότατα να αντιμετωπίζει για καιρό τις συνέπειες του ατυχήματος αυτού.

Η Γαλλία έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια μία «παράδοση» στην χρήση Motocross μοτοσυκλετών για urban rodeo”, αντίστοιχη εκείνης που υπάρχει στην Βαλτιμόρη, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Στην Βαλτιμόρη και πλέον και σε άλλες πολιτείες των ΗΠΑ ξεκίνησαν πριν αρκετά χρόνια κυνηγημένοι από την αστυνομία και η έξαρση των κοινωνικών δικτύων τους βοήθησε να γίνουν πρότυπα, να βρουν διάφορους χορηγούς και να οργανωθούν σε εκδηλώσεις και μαζί έφερε και την κατακραυγή όμως ώστε σιγά-σιγά αυτές οι εκδηλώσεις να γίνουν λιγότερο επιζήμιες για το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο, ορισμένες από αυτές με την συνδρομή της αστυνομίας, ενώ πλέον η έξαρση του φαινομένου εκεί έχει ομαλοποιηθεί.

φωτογραφία από τις ΗΠΑ από όπου έχει αντιγραφεί το φαινόμενο, όπως το χαρακτηρίζουν στην Γαλλία:

Στην Γαλλία αντιθέτως βρίσκεται σε άνοδο και τον περασμένο Ιούνιο ένας 19χρονος έχασε την ζωή του στην πόλη Ρεν, χτυπημένος από motocross μοτοσυκλέτα που εκείνη την στιγμή συμμετείχε σε “urban rodeo”.

Η έξαρση του φαινομένου στην Γαλλία είναι τέτοια που τον Μάιο προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών η γαλλική ταινία “Rodeo” (κεντρική φωτογραφία άρθρου από τα γυρίσματα) με θέμα τις motocross που κάνουν κόντρες στους δρόμους του Παρισιού, με την σκηνοθέτη της ταινίας Lola Quivoron να κάνει λόγο για «κοινωνικό φαινόμενο» αυτή την στιγμή στην Γαλλία.

Δεν οδηγηθήκαμε λοιπόν τυχαία σε δυστυχήματα, όπως του 19χρονου τον Ιούνιο αλλά είναι κάτι που συμβαίνει καιρό και που οι αρχές του Παρισιού και η Γαλλική παιδεία που θεωρείται ανώτερη της δικής μας, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, δεν κατάφεραν να προλάβουν. Ήδη το 2018 η κα Natalia Pouzyreff, μέλος της παράταξης του Μακρόν, και της Συντακτικής Συνέλευσης της Γαλλίας, πέρασε νόμο με τον οποίο όποιος επιδίδεται σε “urban rodeo” με motocross αντιμετωπίζει φυλάκιση πέντε ετών!

 

Η ίδια μιλώντας εχθές σε γαλλικό ραδιόφωνο εθνικής εμβέλειας στον απόηχο του τραγικού ατυχήματος, δήλωσε πως μονάχα η αυστηροποίηση του νόμου δεν γίνεται να αποτελεί λύση και χαιρέτησε την επιχείρηση σκούπα, υποστηρίζοντας πως μόνο με συστηματικές κατασχέσεις μοτοσυκλέτων που θα συνοδεύονται από φυλάκιση θα υπάρχει άμεσος αντίκτυπος στο φαινόμενο αυτό.

 

Σε ορισμένες περιοχές της Γαλλίας το “urban rodeo” έχει πολλούς περισσότερους υποστηρικτές και συμβαίνουν αρκετά ατυχήματα, ενίοτε και πιο σοβαρά πυροδοτώντας την εκ των υστέρων αντίδραση των αρχών.

Στην Βαλ ντ’ Ουαζί βόρεια του Παρισιού, έχουν ανοίξει 534 υποθέσεις για “urban rodeo” από τον φετινό Απρίλιο που οδήγησαν στην σύλληψη 37 ατόμων και στην κατάσχεση 34 μοτοσυκλετών.

Έχοντας ζήσει προσωπικά το σκηνικό αυτό στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού σε μία περίοδο πριν τα κοινωνικά δίκτυα και προτού εξαπλωθεί η εικόνα αυτή στον υπόλοιπο κόσμο, μία ειδοποιός διαφορά -υπάρχουν πολλές, αλλά ας μείνουμε σε αυτή την μία- που πρέπει να λάβουν όλοι υπόψη τους, είναι η ρυμοτομία των αμερικανικών πόλεων, η αμιγώς οικιστική χρήση ορισμένων περιοχών, οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια που βοήθησαν να υπάρχουν λιγότερα ατυχήματα συγκριτικά με το μέγεθος δράσης αυτών των ομάδων, προτού αυτή αρχίσει να μπαίνει σε καλούπια, να περιορίζεται και να οργανώνεται. Στην ελληνική επικράτεια συμβαίνουν τα ίδια και κατά περίπτωση τα πράγματα είναι και χειρότερα καθώς δεν χρειάζεται να οργανωθεί “meet-up”, συμβαίνουν παντού και πάντα, ενώ μονάχα το φαινόμενο της ηχορύπανσης από νομίμως αγορασμένες, παρανόμως όμως χρησιμοποιούμενες εξατμίσεις θα έπρεπε να είναι αρκετό για να επιφέρει επιχείρηση-σκούπα. Το κοινωνικό πρόβλημα ενός παπιού, ή ενός δικύλινδρου street με όρθια θέση οδήγησης που μετρά ήδη είκοσι χρόνια σχεδιασμού(!) καθώς και πληθώρας άλλων παραδειγμάτων με εξατμίσεις που παραβαίνουν τα όρια, είναι δύσκολο να αναγνωριστεί στον πραγματικό του βαθμό, από τον δίχως κράνος αναβάτη τους. Το ζει όμως έντονα ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας από βρέφη και μικρά παιδιά που χάνουν τον ύπνο τους ενώ δεν θα έπρεπε, μέχρι ηλικιωμένους. Στην ελληνική επικράτεια λοιπόν υπάρχει βαθύτερο ζήτημα.

Η εξύψωση κάθε ξενόφερτης πρακτικής, όπως έγινε στην Γαλλία, χωρίς να δουν τον τρόπο που αυτή εξελίχθηκε, τα λάθη και τις λύσεις που είχαν ήδη δοθεί, δεν βοηθά το κοινωνικά σύνολο να κάνει βήματα προς τα εμπρός, αλλά κύκλους.

Με πληροφορίες από τον Guardian και Γάλλους μοτοσυκλετιστές της περιοχής

Ετικέτες

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας
Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών. 

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

 

 

 

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!