Euro NCAP Vision 2030 - Για πρώτη φορά η μοτοσυκλέτα σε κεντρικό ρόλο

Νέα στάνταρ με εκτεταμένες δοκιμές και crash-test ειδικά για μηχανοκίνητα δίκυκλα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/11/2022

Στις 9 Νοεμβρίου του 2022, ο οργανισμός αξιολόγησης ασφαλείας αυτοκινήτων European New Car Assessment Programme (Euro NCAP) παρουσίασε το όραμα του που τιτλοφορείται Vision 2030: a Safer Future for Mobility, και αναλύει τα στάνταρ ασφαλείας οχημάτων του άμεσου μέλλοντος, με τη μοτοσυκλέτα να διαδραματίζει για πρώτη φορά κεντρικό ρόλο.

Στο κοντινό παρελθόν, τόσο η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλέτας FEMA όσο και ο οργανισμός Connected Motorcycle Consortium (CMC) είχαν εκφράσει την πεποίθηση τους πως τα μηχανοκίνητα δίκυκλα πρέπει να συμπεριληφθούν στην εξέλιξη των δοκιμαστικών διαδικασιών όσον αφορά στα Προηγμένα Βοηθητικά Συστήματα Οδηγού (Advanced Driver Assistance Systems ή ADAS). Συστήματα όπως το γνωστό μας πλέον και στις μοτοσυκλέτες Advanced Cruising Control (ACC), το ABS, το Traction Control, το Brake Assist, το Blind Spot Monitor, κ.α., τα οποία δεν έχουν δοκιμαστεί εκτενώς σε σενάρια και crash-test με μοτοσυκλέτες, και κάποιες φορές (ειδικά υπό κακές καιρικές συνθήκες) δεν αντιλαμβάνονται τα μηχανοκίνητα δίκυκλα, με αποτέλεσμα πολλές φορές την πρόκληση ατυχήματος.

Τώρα, το όραμα του Euro NCAP για το μέλλον περιλαμβάνει εκτεταμένα σενάρια δοκιμών των ADAS με μηχανοκίνητα δίκυκλα, με στόχο τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας των συστημάτων απέναντι στις μοτοσυκλέτες και τα λιγότερα τροχαία ατυχήματα.

Στο νέο όραμα του Euro NCAP οι μοτοσυκλέτες παίζουν σημαντικό ρόλο, όπως θα δούμε στα παρακάτω 9 σημεία στα οποία γίνεται αναφορά στα μηχανοκίνητα δίκυκλα (PTWs):

  1. Οι δοκιμές αποφυγής τροχαίου ατυχήματος θα επεκταθούν με νέα σενάρια που θα περιλαμβάνουν πεζούς, ποδηλάτες και για πρώτη φορά αναβάτες μηχανοκίνητων δικύκλων!

  2. Οι πραγματικές δοκιμές θα γίνουν πιο πολύπλοκες με καλύτερη προσομοίωση του περιβάλλοντος οδήγησης, και θα περιλαμβάνουν και το interface μεταξύ ανθρώπου και βοηθημάτων.

  3. Ο Euro NCAP προτίθεται να ξεκινήσει δοκιμές στη συνδεσιμότητα όλων των ειδών στα οχήματα: (4G/5G), όχημα με όχημα, όχημα με VRU (Vulnerable Road User, ήτοι Ευάλωτους Χρήστες του Δρόμου), και οχημάτων με υποδομές.

  4. Οι δοκιμές θα επεκταθούν από την οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο και στα υπόλοιπα οδηγικά περιβάλλοντα. Αυτό σημαίνει την επέκταση των προδιαγραφών του ACC, συμπεριλαμβανομένων δοκιμών αυτοκινήτων-μοτοσυκλετών από το 2024, κάτι που αναμένεται να βοηθήσει ιδιαίτερα στο να κάνει ορατές τις μοτοσυκλέτες στα συγκεκριμένα συστήματα των αυτοκινήτων.

  5. Στις δοκιμές αυτόματης πέδησης σε κατάσταση ανάγκης (Automatic Emergency Braking – AEB) προστέθηκαν δοκιμές με πεζούς, ποδηλάτες και μοτοσυκλετιστές, ενώ αναμένεται να προστεθούν και καταστάσεις όπου μια μοτοσυκλέτα πλησιάζει με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ότι τα συστήματα μπορούσαν μέχρι σήμερα να προβλέψουν.

  6. Ο Euro NCAP προτίθεται να δώσει μεγάλο βάρος για πρώτη φορά σε δοκιμές με συνθήκες χαμηλού φωτισμού, και δυσδιάκριτων οχημάτων όπως τις μοτοσυκλέτες, ώστε αυτές να γίνονται ορατές από τα ADAS σε πραγματικές και όχι μόνο σε ιδανικές συνθήκες.

  7. Ως πρώτο βήμα για τη βελτίωση των ADAS σε κακές καιρικές συνθήκες (ομίχλη, βροχή, χιόνι), ο Euro NCAP ξεκινά έρευνα πάνω στην μειωμένη λειτουργικότητα τους σε ανάλογα περιβάλλοντα.

  8. Πέρα από τα σχεδιαζόμενα νέα τεστ συγκρούσεων με μοτοσυκλέτες, ο Euro NCAP σχεδιάζει να εξελίξει αυτά τα τεστ αυξάνοντας την ταχύτητα κίνησης των μοτοσυκλετών στις δοκιμές, και εισάγοντας σενάρια με μηχανοκίνητα δίκυκλα στις δοκιμές συγκρούσεων των βαν αλλά και των οχημάτων με υποβοηθούμενη / αυτόνομη οδήγηση.

  9. Προτάθηκε στον Euro NCAP να παρέχει καθοδήγηση στους αναβάτες μοτοσυκλέτας μέσω της αξιολόγησης συστημάτων ασφαλείας όπως τα συστήματα αντιμπλοκαρίσματος στα φρένα, τα συστήματα ελέγχου πρόσφυσης, συνδυασμένης πέδησης, προειδοποίησης για όχημα σε τυφλό σημείο του καθρέπτη, κ.α., προτείνοντας εκείνα με τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ασφάλεια των αναβατών, ξεκινώντας με μια δοκιμαστική καμπάνια. Θα μπορούσε επίσης να τονίσει άλλες ανάγκες, όπως του eCall για τις μοτοσυκλέτες. Αυτό σημαίνει όχι μόνο crash tests αυτοκινήτων με μοτοσυκλέτες, αλλά και δοκιμές μοτοσυκλετών και προστατευτικού εξοπλισμού (PPE).

Τα παραπάνω είναι σίγουρα εξαιρετικά νέα για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας και την ασφάλεια μας, και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θεαματική βελτίωση της λειτουργίας των ADAS που με τη σειρά της έχει τη δυναμική να μειώσει εξίσου θεαματικά τα τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτα, ειδικά όσον αφορά σε σενάρια που εμπλέκονται αυτοκίνητα.

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.