Ευρωπαϊκή Ένωση - 50% αύξηση δασμών στις μεγάλες αμερικάνικες μοτοσυκλέτες από την 1η Απριλίου!

Ενώ το αρχικό έγγραφο για την πρόταση αντίμετρων στους δασμούς των Η.Π.Α. αφορούσε μικρά κυβικά, τελικά θα περιληφθούν και τα μεγάλα
Δασμοι Ε.Ε.
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

14/3/2025

Όπως αναφέρει η Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλετιστών FEMA αρχικά φαινόταν ότι τα οικονομικά αντίμετρα της ΕΕ για τα αμερικάνικα προϊόντα θα αφορούσαν μόνο μοτοσυκλέτες κάτω των 500cc, αλλά όπως φαίνεται οι υπεύθυνοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα περιλάβουν και τα μεγάλα κυβικά -βλ. Harley-Davidson και Indian.

Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαντά στην απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να επιβάλουν δασμούς με αντίμετρα που στοχεύουν να εξισορροπήσουν τον οικονομικό αντίκτυπο αυτών των δασμών. Αφού οι ΗΠΑ αποφάσισαν να επιβάλουν δασμό 25% σε ευρωπαϊκό χάλυβα, αλουμίνιο και συναφή προϊόντα, συνολικής αξίας έως 26 δισ. ευρώ, η ΕΕ σχεδιάζει να επαναφέρει δασμούς που είχαν εισαχθεί το 2018 και το 2020 σε ορισμένες αμερικανικές εισαγωγές, με ισχύ από την 1η Απριλίου 2025. Επιπλέον, η ΕΕ σχεδιάζει να εισαγάγει περαιτέρω μέτρα έως τα μέσα Απριλίου για τη διατήρηση της "οικονομικής ισορροπίας". Πάμε έτσι για έναν άνευ προηγουμένου εμπορικό πόλεμο μεταξύ Η.Π.Α. και Ε.Ε.

Τώρα, ένα από τα συγκεκριμένα αντίμετρα που επιβεβαιώθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι η επιβολή επιπλέον δασμού 50% στις μοτοσυκλέτες αμερικανικής προέλευσης (μένει να δούμε αν περιλάβει και τα μοντέλα της H-D που κατασκευάζονται στην Ταϊλάνδη) με κινητήρες άνω των 500cc, αρχής γενομένης από την 1η Απριλίου 2025.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προετοιμάζει επίσης μια δεύτερη, ευρύτερη φάση αντίμετρων, προγραμματισμένη για τις 13 Απριλίου. Αυτή η επέκταση θα μπορούσε να περιλαμβάνει δασμούς σε όλες τις μοτοσυκλέτες κάτω των 500cc, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Ωστόσο, αυτή η δεύτερη φάση βρίσκεται ακόμη υπό διαβούλευση.

Οι δασμοί συνήθως οδηγούν σε υψηλότερες τιμές για τους καταναλωτές, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει επιβράδυνση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στην ΕΕ, ειδικά στην κατηγορία των premium μοτοσυκλετών. Επιπλέον, οι δασμοί μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την κουλτούρα της μοτοσυκλέτας και τις τουριστικές βιομηχανίες που σχετίζονται με αυτήν, σε περιοχές όπου η μοτοσυκλέτα είναι ιδιαίτερα δημοφιλής.

Αν και οι δασμοί στοχεύουν αμερικανικά προϊόντα, Ευρωπαίοι κατασκευαστές όπως η BMW, η KTM, η Ducati και η Triumph ενδέχεται να επηρεαστούν έμμεσα λόγω των διαταραχών στην εφοδιαστική αλυσίδα, εάν τα εξαρτήματα ή οι πρώτες ύλες από τις ΗΠΑ γίνουν ακριβότερα. Επιπλέον, ενδεχόμενα αντίποινα από τις ΗΠΑ με δασμούς σε ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες ή συναφή προϊόντα θα μπορούσαν να πλήξουν τις εξαγωγές.

Όπως αναφέρει η FEMA, η εμπορική διαμάχη και οι προτεινόμενοι δασμοί θέτουν σοβαρές προκλήσεις για τη βιομηχανία και την κοινότητα της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη, αυξάνοντας το κόστος, περιορίζοντας τις επιλογές των καταναλωτών και ενδεχομένως επιβραδύνοντας την καινοτομία. Οι κατασκευαστές ηλεκτρικών μοτοσυκλετών θα μπορούσαν να πληγούν ιδιαίτερα, τη στιγμή που ο κλάδος προσπαθεί να αναπτυχθεί, αποθαρρύνοντας πιθανώς τις επενδύσεις και την καινοτομία στον τομέα των ηλεκτρικών δίκυκλων.

Εάν η ΕΕ επαναφέρει τους δασμούς στις αμερικανικές εισαγωγές και κλιμακώσει τη σύγκρουση, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να απαντήσουν με αντίποινα, επιβάλλοντας δασμούς σε ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε υψηλότερο κόστος και μειωμένη ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών μοτοσυκλετών στις ΗΠΑ, επηρεάζοντας ιδιαίτερα τα premium, επιδόσεων και ηλεκτρικά μοντέλα.

Αντί να κλιμακωθεί αυτή η διαμάχη με αντίμετρα, η ευρωπαϊκή βιομηχανία μοτοσυκλετών ζητά μια διαπραγματευτική λύση. 

Ο Antonio Perlot, Γενικός Γραμματέας του ACEM (ένωση Ευρωπαίων κατασκευαστών μοτοσυκλετών), δήλωσε: "Αν και αναγνωρίζουμε την ανάγκη για μια ισορροπημένη απάντηση σε εμπορικές διαμάχες, οι μοτοσυκλέτες δεν πρέπει να γίνουν παράπλευρη απώλεια σε ευρύτερες εμπορικές συγκρούσεις. Η βιομηχανία μοτοσυκλέτας προσφέρει υψηλής ποιότητας κατασκευές και σχετικές θέσεις εργασίας, κινητικότητα και πρόσβαση στην εργασία για εκατομμύρια ανθρώπους, και αποτελεί θεμελιώδη οικονομικό μοχλό. Καθώς κανείς δεν κερδίζει σε εμπορικούς πολέμους, καλούμε και τις δύο πλευρές να επιστρέψουν στη λογική και να βρουν μια δίκαιη λύση."

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.