Ευρωπαϊκή Ένωση - Προτάσεις για -πολλές- αλλαγές στις νέες άδειες οδήγησης

Διαφορετικά όρια ταχύτητας για Α1, Α2 και Α κατηγορίες, δεκαπενταετή ισχύ άδειας, ψηφιακή άδεια, κ.α.
Πολλές αλλαγές στο σύστημα έκδοσης αδειών οδήγησης στην Ε.Ε.
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/9/2023

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρνει στο τραπέζι πολλές αλλαγές όσον αφορά στις άδειες οδήγησης, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καλείται να αποφασίσει σε προτάσεις όπως τα… διαφορετικά όρια ταχύτητας για αναβάτες Α1, Α2 και Α αδειών οδήγησης μοτοσυκλέτας, τη δεκαπενταετή μόλις ισχύ των αδειών, την κατάργηση της μετατροπής της άδειας Α2 σε Α στα 24 έτη χωρίς εξετάσεις, κ.α.

Η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλέτας FEMA έχει ήδη δημοσιεύσει την αντίθεση της σε πολλά από τα προτεινόμενα μέτρα αλλαγής στις άδειες οδήγησης, με τα σημαντικότερα από αυτά να είναι τα κάτωθι:

Πρόταση για ενιαία ηλικιακά όρια

Σήμερα, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν το δικαίωμα να δίνουν πρόσβαση σε οχήματα της κατηγορίας L (δίκυκλα ή τρίκυκλα οχήματα και γουρούνες) σε αναβάτες με χαμηλότερα ηλικιακά όρια από τα προτεινόμενα. Έτσι δίνεται η δυνατότητα σε νεαρούς αναβάτες που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές και δεν έχουν πρόσβαση σε μέσα μαζικής μεταφοράς να μπορούν να μεταβαίνουν στο σχολείο, τη δουλειά, τους φίλους και την οικογένεια τους. Η νέα πρόταση του εισηγητή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θέλει την κατάργηση του παραπάνω δικαιώματος, με αυστηρά ίδια ηλικιακά όρια για όλα τα κράτη μέλη.

Κατάργηση της "αυτόματης" μετατροπής της Α2 άδειας σε Α στα 24 έτη

Με την παρούσα νομοθεσία, η Α2 άδεια μετατρέπεται σε Α όταν ο κάτοχος φτάσει τα 24 έτη, με την προσκόμιση κάποιων δικαιολογητικών, βάσει της υπόθεσης πως σε αυτή την ηλικία ο αναβάτης έχει ήδη αρκετή εμπειρία, ώστε να μπορεί να οδηγήσει και μεγαλύτερα δίκυκλα. Τη δυνατότητα αυτή έχουν υιοθετήσει 23 κράτη μέλη της Ε.Ε., ενώ η νέα πρόταση θέλει την κατάργηση της παραπάνω αυτόματης μετατροπής, προτείνοντας έτσι υποχρεωτικές εξετάσεις για την Α κατηγορία από τους κατόχους Α2 αδειών.

Διαφορετικά όρια ταχυτήτων

Εδώ εισερχόμαστε σε αχαρτογράφητα νερά, καθώς για πρώτη φορά γίνεται εισήγηση για διαφορετικά όρια ταχυτήτων ανάλογα την άδεια οδήγησης. Διαφορετικά για κατόχους Α1 αδειών, διαφορετικά για κατόχους Α2 και διαφορετικά για κατόχους Α! Μάλιστα το σκεπτικό είναι να μειωθούν τα όρια ταχυτήτων στις κατηγορίες οχημάτων που στατιστικά έχουν περισσότερα ατυχήματα, βλ. μοτοσυκλέτες. Αυτό θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνο για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας, που είναι ήδη ευάλωτοι χρήστες του δρόμου, καθώς θα φέρει τα όρια ταχυτήτων κάποιων εξ αυτών κοντά σε εκείνα των βαρέων οχημάτων.

Αυστηρότερες ιατρικές εξετάσεις και δεκαπενταετή ανανέωση των αδειών

H FEMA αντιτίθεται και στις αυστηρότερες ιατρικές εξετάσεις, αν και δεν μπορούμε να πούμε πως συμφωνούμε απόλυτα μαζί της. Η εισήγηση της Επιτροπής αναφέρει πως το κριτήριο της μεγάλης ηλικίας δεν είναι πια το απόλυτο κριτήριο. Παρόλο που η ηλικία παίζει τον ρόλο της στις ικανότητες οδήγησης του ατόμου, μελέτες δείχνουν πως συγκεκριμένες ιατρικές παθήσεις και κατααστάσεις, όπως η κατάχρηση ουσιών, η ψυχική υγεία, η επιληψία, ο διαβήτης, οι παθήσεις της καρδιάς και η άπνοια στον ύπνο δεν συνδέονται απαραίτητα με τη μεγάλη ηλικία. Η εισήγηση θέλει αυστηρότερες ιατρικές εξετάσεις και για τις παραπάνω παθήσεις και συνθήκες, ενώ παράλληλα κάνει λόγο για δεκαπενταετή ισχύ των αδειών οδήγησης AM, A1, A2, A, B1 (νέα κατηγορία) και B (σς. Η FΕΜΑ κάνει λόγο για πρόταση δεκαετή ανανέωση, κάτι το οποίο δεν μπορέσαμε να διασταυρώσουμε μετά από την ανάγνωση του δαιδαλώδους κειμένου) και συχνότερους ιατρικούς ελέγχους στους υπερήλικες -έως και κάθε 2 έτη σε ορισμένες περιπτώσεις.

Όπως καταλαβαίνουμε διαβάζοντας το κείμενο της εισήγησης, πέρα από τον στόχο για περαιτέρω μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, μεγάλο μέρος των αλλαγών στόχο έχουν να οδηγήσουν σε μια ομογενοποίηση των κανόνων έκδοσης αδειών για όλη την Ε.Ε., ώστε να γίνει ευκολότερα πράξη ο στόχος για μια ψηφιακή άδεια οδήγησης που θα έχει ισχύ σε όλα τα κράτη της Ένωσης.

Παράλληλα, οι προτάσεις κάνουν λόγο για μηδενική ανοχή στην οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και ουσιών -ειδικά από τους νέους οδηγούς-, οδήγηση με τη συνοδεία ενηλίκου για τους νέους οδηγούς αυτοκινήτου, τιμωρία των τουριστών-παραβατών του Κ.Ο.Κ. που θα ισχύει και για τη χώρα προέλευσης τους, και εισαγωγή νέων θεμάτων στα κείμενα εξέτασης, όπως τη συμπεριφορά των οδηγών απέναντι στα micro-mobility οχήματα, στην αλλαγή ταχυτήτων στις ιδανικές στροφές για μικρότερη μόλυνση του περιβάλλοντος, κ.α.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.