Ευρωπαϊκή Μοτοσυκλέτα της Χρονιάς EMOTY 2022: Ο τελικός νικητής της ψηφοφορίας

Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/2/2023

Η περσινή χρονιά ήταν μάλλον φτωχή σε κυκλοφορία νέων μοντέλων, εν αναμονή του 2023 όπου οι κατασκευαστές ξεκίνησαν μια ριζική ανανέωση της γκάμας τους, παρουσιάζοντας ολοκαίνουριες πλατφόρμες κινητήρων και πλαισίων στο τέλος της χρονιάς στην EICMA.

Παρ’ όλα αυτά, μέσα στο 2022 είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε για πρώτη φορά μερικά μοντέλα που έκαναν αίσθηση στην κατηγορία τους και ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για τις εταιρείες που τα κατασκευάζουν. Το Triumph Tiger 660 είναι σίγουρα ένα από αυτά, καθώς η βρετανική εταιρεία κατάφερε να φτιάξει μια τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα με τιμή που δεν ξεφεύγει από τα όρια του δικύλινδρου κατεστημένου της μεσαίας κατηγορίας. Την ίδια στιγμή έχουμε τη Ducati DesertX, μια μοτοσυκλέτα που διεγείρει τα συναισθήματα με την εμφάνισή της και ταυτόχρονα είναι η πρώτη πραγματική On-Off της ιταλικής εταιρείας. Η παρουσία του Honda NT 1100 στην πρώτη τριάδα των επιλογών των κεντροευρωπαϊων δημοσιογράφων δείχνει την αγάπη που έχουν ακόμα για τις λιτές sport-touring μοτοσυκλέτες, αλλά και πόσο… φτωχό ήταν το 2022 σε φρέσκες ιδέες και νέες τεχνολογίες. Κάποιοι έβαλαν στη λίστα του 2022 την Moto Guzzi V100 Mandello, όμως εμείς στο ΜΟΤΟ αποφασίσαμε να την αφήσουμε για την επόμενη χρονιά, έστω κι αν την οδηγήσαμε στην Ιταλία στο τέλος του 2022, καθώς ψηφίζουμε μόνο τα μοντέλα που έχουμε κάνει ολοκληρωμένα τεστ, με μετρήσεις και εκατοντάδες χιλιόμετρα οδήγησης σε κάθε είδους δρόμο. Υπάρχουν και μοτοσυκλέτες που θα θέλαμε να είχαμε οδηγήσει, αλλά δεν υπήρχε η δυνατότητα, όπως είναι η Kawasaki Z 650 RS, ενώ είμαστε από τους λίγους δημοσιογράφους σε αυτή την ψηφοφορία που έχουμε οδηγήσει το CFMOTO 800MT. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη, η νίκη της Ducati DesertX με 18 βαθμούς ήταν εύκολη, αφού στη δεύτερη θέση ισοψήφησαν με 9 βαθμούς η Triumph Tiger 660 και η Honda NT 1100. Στην τέταρτη θέση υπάρχει η σέξι Triumph Speed Triple 1200 RR με 5 βαθμούς και στην πέμπτη θέση είναι η Yamaha R7 με 3 βαθμούς. Ακολουθούν με δύο βαθμούς το κάθε ένα, τα Aprilia Tuareg 660, Moto Guzzi V100 Mandello, Yamaha XSR 900 και Triumph Tiger 1200. Από έναν βαθμό μοιράστηκαν τα Kawasaki Z 650 RS και CFMOTO 800MT, με το τελευταίο να γίνεται η πρώτη μοτοσυκλέτα από την Κίνα που παίρνει βαθμό σε ψηφοφορία του EMOTY. Δείτε αναλυτικά τι ψήφισαν οι Ευρωπαίοι δημοσιογράφοι και πώς μοίρασαν τους βαθμούς:

Motorcyclist magazine - Belgium (FL)

1. Triumph Tiger Sport 660

2. Ducati DesertX

3. Kawasaki Z 650 RS

Έτσι όπως το αντιλαμβανόμαστε εμείς, το Tiger Sport 660 υπερβαίνει την κατηγορία κυβισμού και τιμής του και αναστατώνει εκείνη των Tracer 900 και F900XR. Εξαιρετική μοτοσυκλέτα, σε προσιτή τιμή, που μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα στην άσφαλτο. Συνιστάται ανεπιφύλακτα!

Moto80-Belgium (Fr)

1. Honda NT1100

2. Ducati DesertX

3. Triumph Tiger Sport 660

Μπορεί να διαφωνείς με την εμφάνιση, τα ανέμπνευστα χρώματα, την δύσχρηστη οθόνη και την ποιότητα κατασκευής που δεν είναι στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει η Honda, αλλά το NT 1100 παραμένει η επιλογή μας για τη μοτοσυκλέτα της χρονιάς. Επιτέλους μια πραγματική μοτοσυκλέτα δρόμου με τουριστικό προορισμό (να κάνουμε ένα διάλειμμα από τα On-Off για λίγο…) η οποία είναι προσιτή και εύκολη στην οδήγηση με ένα ή δύο άτομα και σε εξίσου προσιτή τιμή.

KicXstart - Netherlands

1. Yamaha R7

2. Ducati DesertX

3. Triumph Speed Triple RR

Και μόνο που η Yamaha τόλμησε να φτιάξει μια supersport μοτοσυκλέτα ακολουθώντας τη λογική της “πλατφόρμας” (με άλλα λόγια, πώς να ξεζουμίσεις μια μηχανολογική βάση όσο περισσότερο μπορείς…) κέρδισε την προσοχή μας. Σε έναν μοτοσυκλετιστικό κόσμο που πνίγεται στα γυμνά δικύλινδρα εν σειρά και τα on-off, αυτή η όμορφα σχεδιασμένη entry-level σπορ μοτοσυκλέτα είναι κάτι παραπάνω από ένα σωσίβιο για τους νέους που αναζητούν κάτι διαφορετικό.

Allt om MC - Sweden

1. Ducati DesertX

2. Triumph Tiger Sport 660

3. Honda NT 1100

Με το DesertX η Ducati αποδεικνύει πως μπορεί να κάνει περισσότερα από το να φτιάχνει μόνο σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Αυτό είναι κάτι εντελώς αναπάντεχο από την παράδοση της Ducati. Πρόκειται για ένα σύγχρονο Adventure με απίστευτα ηλεκτρονικά και ακαταμάχητο retro σχεδιασμό. Μια μοτοσυκλέτα με εξαιρετική απόδοση στο χώμα και την άσφαλτο.

Moto Magazine - France

1. Honda NT 1100

2. Ducati DesertX

3. Triumph Speed Triple 1200 RR

Αμέσως μετά την παρουσίασή του, το Honda NT1100 τράβηξε το ενδιαφέρον πολλών Γάλλων μοτοσυκλετιστών. Γιατί; Γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική απέναντι στην κορεσμένη κατηγορία των Adventure, όπως είναι η Africa Twin.

MOTO Magazine - Greece

1. Triumph Tiger Sport 660

2. Aprilia Tuareg 660

3. CF Moto 800 MT

Το Triumph Tiger Sport είναι μια εξαιρετικά ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα που δικαιολογεί απόλυτα τη λέξη Sport στο όνομά της, ειδικά στους ορεινούς δρόμους με πολλές στροφές. Πολλοί τάζουν, αλλά λίγοι καταφέρνουν να συνδυάσουν τη σπορ συμπεριφορά με την χρηστικότητα όπως το Tiger Sport 660.

Motor Sport Suisse - Switzerland

1. Ducati DesertX

2. Honda NT1100

3. Triumph Tiger 1200

Το DeserX είναι μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα με τη δική της ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις υπόλοιπες Ducati, υπενθυμίζοντας ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. Και πάνω απ’ όλα είναι μια μοτοσυκλέτα που μπορεί να κάνει τα πάντα και να τα κάνει καλά.

Solo Moto - Spain

1. Ducati DesertX

2. Moto Guzzi V100 Mandello

3. Triumph Tiger 1200

Αν ψάχνεις για το πιο γνήσιο μεγάλο on-off αυτή τη στιγμή, το βρήκες. Το DesertX είναι λεπτό, με μίνιμαλ αλλά εξαιρετικό φαίρινγκ, με παντοδύναμο κινητήρα και τόνους ροπής και το τονίζουμε ξανά, λεπτή σιλουέτα. Η εμφάνιση είναι ένας φανταστικός συνδυασμός αγωνιστικής μοτοσυκλέτας του Dakar της δεκαετίας του ’80 και σύγχρονης τεχνολογίας.

Motorrad Magazine MO - Germany

1. Triumph Speed Triple 1200RR

2. Yamaha XSR 900

3. Ducati DesertX

Μπαμ! Και παρουσίασαν αναπάντεχα το Speed triple 1200 RR. Ελάχιστοι δεν το ερωτεύτηκαν, που στη σύγχρονη εποχή του αχταρμά των social media είναι πρωτόγνωρο. Ο σχεδιασμός είναι υπέροχος και είμασταν από εκείνους που μας γοήτευσε αμέσως. Κι όσο περισσότερο το πλησιάζεις, τόσο πιο όμορφο γίνεται.

Ετικέτες

emoty

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.