Eysing PF40 by Pininfarina Design - Το όνομα πληρώνεται αδρά

Ηλεκτρική μικρή μοτοσυκλέτα με oversize τροχούς 26 ιντσών
Eysing PF40 by Pininfarina Design
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/12/2022

Το studio Pininfarina Design, που ανήκει πλέον κατα 76% στην ινδική Mahindra, βρίσκεται πίσω από τη μικρή ηλεκτρική μοτοσυκλέτα PF40 της ολλανδικής Eysing, με το όνομα του σχεδιαστή να εξαργυρώνεται στην τελική τιμή της.

Η τιμή του μοντέλου βάσης του PF40 (δηλαδή του Pioneer, που είναι και το μοναδικό ηλεκτρικό δίκυκλο της εταιρείας των 4 νεαρών Ολλανδών) ξεκινά από τα 7.070 ευρώ, ενώ ανάλογα τον εξοπλισμό φτάνουμε ακόμα και τα 10.110, ως τιμή έναρξης του ακριβότερου σε εξοπλισμό μοντέλου της Eysing. Την ίδια ώρα, η τιμή του PF40 ξεκινά από τα... 13.780 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.

Φτηνό δεν το λες, ενώ η τιμή γίνεται ακόμα πιο δύσπεπτη όταν ακούσεις τα τεχνικά χαρακτηριστικά του PF40. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα ντιζαϊνάτο μοτοποδήλατο ιπποδύναμης 2,7 hp, και μέγιστης τελικής 45 χλμ/ώρα στην ανοιχτή μορφή του. Εκεί που το PF40 εντυπωσιάζει είναι τόσο στο βάρος του (60 μόλις κιλά), όσο και στα oversize ελαστικά του στις 26 ίντσες, με τις ζάντες να θυμίζουν αμερικάνικο custom.

Το PF40 δεν μπορεί να δεχτεί συνεπιβάτη, ενώ στα φρένα έχουμε… ταμπούρα. Τα φώτα είναι LED, η αυτονομία ανακοινώνεται στα 100 χλμ., και η φόρτιση 0-100% θα πάρει 4 ώρες με ταχυφορτιστή και 8 ώρες χωρίς.

Άλλοι καιροί, άλλα ήθη, καθώς η Pininfarina Design που ίδρυσε ο Battista “Pinin” Farina το 1930, αρχικά έγινε γνωστή για το design των αυτοκινήτων των Ferrari, Alfa Romeo, Lancia, Maserati, κ.α., κατόπιν συνέχισε σχεδιάζοντας οχήματα ασιατικών εταιρειών όπως της Daewoo, Hyundai, κ.α., ενώ τώρα ασχολείται και με την ηλεκτρική κινητικότητα, σχεδιάζοντας πατίνια και ηλεκτρικά scooter -όπως το νέο concept αεροδυναμικού design για τα δίκυκλα της Vmoto Soco, που παρουσιάστηκε στην EICMA 2022.

Ετικέτες

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.