Οι μοτοσυκλετιστές της Βαρκελώνης και συνολικά 54 ομάδες πωλητών αντιδρούν οργανωμένα και συνολικά όλοι μαζί, στις αλλαγές που έκανε η δήμαρχος Βαρκελώνης στην πόλη τους, κόβοντας το πλάτος των δρόμων με τσιμεντένιους κύβους και χρωματιστές διαγραμμίσεις. Πρώτα από όλα, μιας και μιλάμε για την Βαρκελώνη την πόλη που μεταμόρφωσε ο Αντόνι Γκαουντί, οι χρωματισμοί στους δρόμους είναι πολύ πιο εντυπωσιακοί και εκλεπτυσμένοι. Έπειτα απλά μας κάνει να μην αισθανόμαστε μόνοι μας, συμβαίνουν και αλλού αυτά τα λάθη και φέρνουν και το ίδιο αποτέλεσμα, ταλαιπωρία οδηγών δίχως άλλο όφελος.
Όπως είχε συμβεί και εδώ σε εμάς με οργανωμένη αντίδραση της ΛΕΜΟΤ, οι μοτοσυκλετιστές στην Βαρκελώνη ενώθηκαν με άλλες οργανώσεις πωλητών, λεσχών, εμπόρων λιανικής κτλ και συγκρότησαν μία ομάδα 54 φορέων που εξέδωσαν ένα μανιφέστο με τελικό αποδέκτη την δήμαρχο Ada Colau.
Ξεκινώντας από τους μοτοσυκλετιστές που μας απασχολούν περισσότερο ως μέσο, εκτός από τον ζωτικό χώρο κίνησης που επηρεάζει όλους, μιας και πολλοί δρόμοι έμειναν με μία λωρίδα, ελαχιστοποιήθηκαν και οι χώροι παρκαρίσματος. Σε μία πόλη όπως η Βαρκελώνη, που οι μοτοσυκλέτες δεν παρκάρουν πάνω σε όλα τα πεζοδρόμια και ο «Μεγάλος Περίπατος» δεν έγινε σε έναν δρόμο αλλά σχεδόν σε όλες τις αρτηρίες του κέντρου, άρχισε ξαφνικά να δημιουργείται πρόβλημα παρκαρίσματος εν μέσω μάλιστα περιορισμένης κίνησης. Αργότερα θα είναι χειρότερα.
Ο εκπρόσωπος μοτοσυκλετιστών Βαρκελώνης, τόνισε: «Η Βαρκελώνη μπορεί και δουλεύει εξαιτίας των χιλιάδων μοτοσυκλετών, γιατί είναι το όχημα που αποσυμφορίζει τους δρόμους και μολύνει λιγότερο. Η μοτοσυκλέτα μειώνει τους ρύπους, κόβει τα χρονικά διαστήματα και συμβάλει στην διατήρηση των αποστάσεων ασφαλείας στην εποχή της πανδημίας. Αποτελούμε μεγάλο μέρος της πόλης, των πολιτών και ευθύνη των δημοτικών αρχών είναι να δίνει λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, όχι να μας δημιουργεί καινούρια ή να περιπλέκει την καθημερινότητά μας».
Ταυτόχρονα από το σύνολο των φορέων αναγνωρίστηκε η επικινδυνότητα των τσιμεντένιων κύβων που τοποθετήθηκαν, όπως είχε συμβεί και εδώ με τις ζαρτινιέρες από λαμαρίνα. Το μανιφέστο συντάχθηκε, υπογράφηκε και εκδόθηκε πριν από δύο εβδομάδες και διαβάστηκε εμπρός στο Regidora de Movilidad del Ayuntamiento, το συμβούλιο για την μετακίνηση που συγκάλεσε η Δήμαρχος. Ήταν μία θυελλώδης σύσκεψη με την αγόρευση εκπροσώπων των 54 να κρατά για πάνω από δύο ώρες.
Μέσα σε αυτό το διάστημα που έχει μεσολαβήσει, το μανιφέστο έχει καταφέρει να συγκεντρώσει ακόμη περισσότερους υποστηρικτές και να προκαλέσει τον δημόσιο διάλογο με τον υπεύθυνο δημοσιών συγκοινωνιών, που ας πούμε πως είναι ένα επίπεδο επάνω από το συμβούλιο που διαβάστηκε πριν 15 μέρες… Δεν έχει καταφέρει κάποια αλλαγή. Παρότι πιο οργανωμένη αντίδραση από εμάς εδώ, που δεν υπήρχε σύσταση φορέων αλλά μονάχα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα, οι 54 της Βαρκελώνης βλέπουν πως χτυπούν σε έναν τοίχο πολύ-πολύ συγκεκριμένο: Το σχέδιο του δημοτικού συμβουλίου Βαρκελώνης να δώσει το κέντρο στους πεζούς. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αν γίνεται μέριμνα προς όλες τις κατευθύνσης όμως. Έτσι κι αλλιώς η Βαρκελώνη είναι μία πόλη που ακολουθεί ως επί το πλείστον Ιπποδάμεια ρυμοτομία και οι αλλαγές εκεί είναι πολύ πιο εύκολο να γίνουν. Έχει ξεκάθαρους ανοικτούς χώρους, πεζοδρόμια που η συνέχειά τους δεν διακόπτεται από κολόνες, κάδους, ταμπέλες, παρκαρισμένα οχήματα, κτλ και όλο αυτό που κάνουν το σχεδιάζουν καιρό τώρα. Ακόμη κι έτσι όμως έχουν δημιουργηθεί προβλήματα. Φανταστείτε πόσο πιο άσχημα γίνονται τα πράγματα σε μία πόλη με όψη και οργάνωση… Βαγδάτης.
