Guy Martin: Αποχωρεί από Honda και TT

Guy αφήνει αιχμές- Honda ανακοινώνει πόρισμα McGuinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/7/2017

Η Honda ανακοινώνει το πόρισμά της για το ατύχημα του McGuinness ενώ παράλληλα ο Guy Martin ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ομάδα και για δεύτερη φορά, την αποχώρησή του και από και από τους αγώνες Road Racing και το Isle of Man…

Ατίθαση προσωπικότητα που δεν μπαίνει σε πλαίσια και δυσκολεύεται με κανόνες, ολίγον τρελός όπως έχει δηλώσει ο ίδιος αλλά και ο John McGuinness πριν τον υποδεχτεί στην ομάδα, ο Guy Martin αποχωρεί από την Honda και ξεσπαθώνει..

Αυτή την φορά πάντως ο Guy Martin προσπάθησε να κάνει τα πράγματα «σωστά», αντί να βγει να μιλήσει χωρίς πρότερα να γνωρίζει αυτά που θα πει, κάλεσε δημοσιογράφους, έδωσε συνέντευξη για την νέα του αποχώρηση από το TT κι έκανε έμπειρες κινήσεις να διαχειριστεί την κίνηση αυτή χωρίς να μείνουν κενά και εικασίες στους χιλιάδες οπαδούς αυτού του πρωταθλήματος. Όμως τα social media κατακλύζονται από πάνσοφους ανθρώπους που γνωρίζουν τα πάντα, οι οποίοι διέκριναν πως ο Martin αποχωρούσε για ένα σωρό διαφορετικούς λόγους από εκείνους που ανέφερε. Έπειτα από μία σειρά φημών που ξεκίνησαν κυριολεκτικά από το μηδέν, ο Martin αναγκάστηκε να πει ξανά τα ίδια, αφού από την πρώτη στιγμή είπε τα πράγματα ως είχαν, ώστε να σταματήσει ο κόσμος να λέει τα δικά του σενάρια.

Η αρχική του απόφαση να εγκαταλείψει το TT δεν άλλαξε, κάμφθηκε απλά γιατί βρέθηκε μία εταιρία να του προσφέρει μία μοτοσυκλέτα έτοιμη, και τα εφόδια για να διεκδικήσει την νίκη. Για ένα σεβαστό διάστημα της ζωής του, ο Guy Martin πάλευε για μία νίκη στο TT, ήταν ο αυτοσκοπός του. Όταν η Honda του είπε πως του προσφέρει όλο το πακέτο για να είναι ανταγωνιστικός, και μία μοτοσυκλέτα που μπορεί να τα βάλει με τους καθιερωμένους στο βάθρο, η αρχική απόφαση του Martin για οριστική αποχώρηση από το TT κάμφθηκε. Αναγνώρισε πως για πρώτη φορά θα είχε την υποστήριξη να διεκδικήσει την κορυφή, κι έτσι επέστρεψε. Ασχέτως με το αν μπορούσε να κερδίσει ή όχι, ο Martin το πίστευε, όπως πίστευε ότι η υποστήριξη και η ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα ήταν το εμπόδιο που τον είχε κρατήσει εκτός. Για αυτό άλλαξε γνώμη.

Στην Honda όμως τα πράγματα δεν τα βρήκε όπως τα περίμενε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του:

«Η μοτοσυκλέτα δεν ήταν έτοιμη, χρειαζόταν πολύ δουλειά για να τρέξει στο Isle of Man TT και κατέληξα να γίνω αναβάτης εξέλιξης. Δεν ήταν αυτή η συμφωνία μας, είχα επενδύσει το χρόνο μου σε άλλες δραστηριότητες, δεν γινόταν να γίνουν όλα ταυτόχρονα. Παρόλη την προσπάθεια που κατέβαλα κι εγώ και η ομάδα, η μοτοσυκλέτα δεν θα ήταν έτοιμη για το Ulster Grand Prix, και αφού τους το είπα, αποφάσισαν να με αποσύρουν χωρίς όμως πρώτα να συνεννοηθούν μαζί μου».

Χθες η Honda ανακοίνωσε και την αιτία του ατυχήματος του McGuinness. Το πρόβλημα ήταν στην αγωνιστική ECU που προκάλεσε απώλεια του γκαζιού. Είχε σταλεί πίσω στην Κίνα στον κατασκευαστή της κατεστραμμένη και χρειάστηκε χρόνος μέχρι να ανακτηθούν τα δεδομένα, καθυστερώντας το πόρισμα. Οι ECU περιέχουν ένα σύνολο αλγορίθμων και εντολών με τις οποίες κάθε κατασκευαστής προγραμματίζει την λειτουργία του κινητήρα του. Σε μία τέτοια περίπτωση δεν μπορείς να κατηγορήσεις μονάχα την ECU ως hardware, φταίει και ο προγραμματισμός που έχει γίνει. Πλέον το πρόγραμμα είναι καινούριο, ενώ αλλαγές έχουν γίνει και στις παραμέτρους της ECU και ζητήθηκαν νέες προδιαγραφές από τον κατασκευαστή. Πρέπει να τονιστεί πως πρόκειται για την αγωνιστική ECU, όχι εκείνη των μοντέλων παραγωγής. Πλέον η λειτουργία της είναι απροβλημάτιστη, όμως αυτό στοίχησε στην ομάδα τον τραυματισμό του McGuinness, την πτώση του Martin και τέλος την εγκατάληψή του και την αποχώρησή του από την ομάδα…

Τα μελλοντικά σχέδια του Guy Martin περιλαμβάνουν το Pikes Peak με αυτοκίνητο και τους αγώνες αυτοκινήτων γενικά, συνεχίζοντας στις μοτοσυκλέτες με αγώνες κλασσικών. Θα πρέπει να εμφανιστεί μία τεραστίων διαστάσεων ευκαιρία για να επιστρέψει στο Isle of Man, μετά την παταγώδη αποτυχία της Honda φέτος. Θα πρέπει μία ομάδα να του υποσχεθεί τα εχέγγυα ότι μπορεί να του δώσει μοτοσυκλέτα έτοιμη για Road Racing και ανταγωνιστική, και η μόνη ομάδα που μπορεί να υπογράψει κάτι τέτοιο, δεν φαίνεται πως θέλει να αλλάξει το επιτυχημένο της σχήμα…

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.