Χάρισαν μοτοσυκλέτα σε νοσηλεύτρια

Ως ένδειξη σεβασμού για τη δουλειά της
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/4/2020

Έχεις φανταστεί ποτέ πώς θα ήταν να ήσουν νοσηλευτής/τρια σε νοσοκομείο την περίοδο της πανδημίας; Βασικά και χωρίς αυτήν. Μιλάμε για μια “δουλειά” που επί της ουσίας είναι λειτούργημα. Μια δουλειά που δεν αμείβεται όπως θα ‘πρεπε, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει ποσό που να αντισταθμίζει αυτά που προσφέρει ένας νοσηλευτής/τρια, αν αναλογιστείς πώς σε κάθε βάρδια δεν εφαρμόζεις απλώς τις νοσηλευτικές σου δεξιότητες και μετά πας σπίτι, αλλά αφήνεις κι ένα κομμάτι της ψυχής σου, αφού κάθε ασθενής που περνά απ’ τα χέρια σου είτε αναρρώσει είτε όχι σε στιγματίζει και αποτυπώνεται στη μνήμη σου.

Τώρα σκέψου ότι έχει τελειώσει μια κουραστική βάρδια, έχεις αλλάξει και είσαι με το κράνος στο χέρι, έτοιμος να ξεκινήσεις την επαναφόρτιση των δυνάμεών σου με τον καλύτερο τρόπο… πηγαίνοντας σπίτι οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα σου! Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε αμέτρητες, φορές η οδήγηση της μοτοσυκλέτας τονώνει την ψυχολογία μας και αυτό είναι κάτι που χρειάζονται οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας αυτή τη στιγμή!

Ωστόσο, στη περίπτωση της νεαρής νοσηλεύτριας, Mercedes Suarez, συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Αντί να απολαύσει το γυρισμό στο σπίτι καβάλα στο Kawasaki Ninja του 2004, που είχε ανακατασκευάσει με τον πατριό της, διαπίστωσε πως η μοτοσυκλέτα της είχε κλαπεί.

“Το Ninja 250 ήταν η πρώτη μου μεγάλη αγορά με τα χρήματα της δουλειάς και το πρώτο project με τον πατριό μου. Μας πήρε πολύ καιρό μέχρι να το επαναφέρουμε σε λειτουργική κατάσταση,” ανέφερε η νοσηλεύτρια του νοσοκομείου San Antonio. Το γεγονός πήρε μεγάλες διαστάσεις με διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς να το αναπαράγουν κι έτσι η είδηση έφτασε στα αυτιά ενός πραγματικά καλού Σαμαρείτη, του ιδιοκτήτη του Alamo Cycle Plex, Dave Sears, που θέλησε να βοηθήσει την Suarez με τον δικό του τρόπο.

Ο Sears επικοινώνησε με τους συνεργάτες του στη Kawasaki και της χάρισε ένα ολοκαίνουργιο Kawasaki Ninja 400 εφοδιασμένο με μπόλικα αξεσουάρ, όπως το τελικό της Akrapovic! Μια απόφαση που προέκυψε απ’ τον ιδιοκτήτη του Alamo Cycle Plex, αφότου βρέθηκε το παλιό Ninja της Suarez παρατημένο στο δρόμο με αρκετές υλικές ζημίες, που όπως αναφέρθηκε θα ήταν ασύμφορη η επισκευή του. Ακόμη, ένα συνοικιακό συνεργείο προσφέρθηκε να επισκευάσει το παλιό Ninja δωρεάν όταν έμαθε για την ιστορία της, ως μια κίνηση σεβασμού προς τη νεαρή νοσηλεύτρια.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.