Hellas Rally Raid 2019: Έπεσε η καρό σημαία

Νικητής γενικής ο Leonardo Tonelli
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/5/2019

Το Hellas Rally Raid του 2019 ολοκληρώθηκε με νικητή γενικής κατάταξης τον Leonardo Tonelli, που αγωνιζόταν στην κατηγορία M4 της FIM. Ήταν το μεγαλύτερο μηχανοκίνητο γεγονός του 2019 μέχρι στιγμής που έγινε στην Ελλάδα και μακάρι να δούμε κι άλλους αγώνες στη χώρα μας με τόσες πολλές διεθνείς συμμετοχές. Για να γίνει βέβαια πραγματικότητα συνεργάστηκαν πολλοί φορείς και ιδιώτες, καθώς είναι μια συνδιοργάνωση της ΑΛΑΜΜ, της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας – Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, του Δήμου Καρπενησίου και διεξάγεται από την ΑΛΑΚ και του Επιμελητηρίου Καρπενησίου, με την υποστήριξη της Αντιπεριφέρειας Φωκίδας, αλλά και με την αρωγή του μεγάλου χορηγού, της εταιρείας ελαστικών Anlas η οποία πρόσφατα ξεκίνησε να αντιπροσωπεύετγαι και στη χώρα μας.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, από τις πρώτες τρεις ημέρες, ο Leonardo Tonelli είχε δείξει τα δόντια στους αντιπάλους του, επιτυγχάνοντας κορυφαίους χρόνους, είτε η διαδρομή είχε σφιχτά και αργά περάσματα, ει΄τε είχε φλαταδούρες και πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ. Τα πράγματα έγιναν κάπως πιο περίπλοκα την πέμπτη ημέρα, όπου η συσσωρευμένη κούραση έκανε την εμφάνισή της και μαζί έφερε πολλά λάθη από τους αναβάτες. Λάθη που άλλοτε ήταν οδηγικά και άλλοτε πλοήγησης. Ειδικά μετά από το πέρασμα μέσα από το ποτάμι, πολλοί ήταν εκείνοι που παρασύρθηκαν από τις ροδιές των προηγούμενων και δεν κοίταξαν το road book τους με αποτέλεσμα να περιπλανηθούν εκτός διαδρομής για αρκετή ώρα.  

Η επόμενη ημέρα και έκτη συνολικά του αγώνα ήταν πιο γρήγορη σε ρυθμό, η πιο μακριά (καθώς περιλάμβανε 200km) και η πιο… ψηλή αφού περιείχε ένα πέρασμα από τον ψηλότερο χωματόδρομο της Ελλάδας (πάνω από τα 2.000 μέτρα). Οι πρώτοι αναβάτες έπρεπε συχνά να ξεπερνούν τα 80km/h, ώστε να ολοκληρώσουν τη διαδρομή σε σχεδόν τέσσερις ώρες.

Η τελευταία μέρα του αγώνα περιλάμβανε μια ειδική των 100km. Βασικό χαρακτηριστικό της ήταν η δύσκολη πλοήγηση που θα μπορούσε να προκαλέσει εύκολα λάθη και να δημιουργήσει μεγάλες ανακατατάξεις για στους πρωταγωνιστές. Απόδειξη ήταν η οριακή νίκη που πήρε ο Christoph Rothhaupt έναντι του του Milan Engel για μόλις 22''. Στη σέλα του ολοκαίνουριου ΚΤΜ 790R ο Chris Birch τερμάτισε τρίτος και κατάφερε να κατακτήσει τη νίκη στην Μ6 (για δικύλινδρες μοτοσυκλέτες) και την τέταρτη θέση της Γενικής. Θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε πως ήταν πραγματικό κατόρθωμα, αφού αγωνίζονταν με μια νορμάλ ΚΤΜ 790R και μάλιστα στο αγωνιστικό ντεμπούτο της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας. Οι Ιταλοί  Matteo Cura και ο Edoardo Cavicchi συμπλήρωσαν την πρώτη πεντάδα της ημέρας, ενώ ο συμπατριώτης τους Leonardo Tonelli έκανε αγώνα τακτικής τερματίζοντας δέκατος.  Φαίνεται πως προτίμησε να οδηγήσει προσεκτικά και να αποφύγει κάθε πιθανότητα για λάθος, προκειμένου να διατηρήσει το προβάδισμα του στην κατηγορία Μ4 και στη Γενική. Η ημέρα ολοκληρώθηκε με 151 αναβάτες μοτοσυκλετών φτάνουν έως τον τερματισμό, εκ των οποίων οι 53 χωρίς ποινή.

Μπορεί ο μεγάλος νικητής στην γενική και στην κατηγορία Μ4, να ήταν ο Leonardo Tonelli, όμως πολύ καλή εμφάνιση έκανε και ο Τσέχος Milan Engel που τερμάτισε στη δεύτερη θέση της Γενικής και της Μ3. Ένας ακόμη αναβάτης της Husqvarna βρέθηκε ψηλά στην κατάταξη κι αυτός είναι ο Matteo Cura που ήταν τρίτος Γενικής. Ο  Chris Birch πήρε τη νίκη στην κατηγορία Μ6 και φυσικά ήταν τέταρτος Γενικής. Συγχαρητήρια θα πρέπει να δώσουμε και για την επιτυχία της 54χρονης Ισπανίδας Rosa Romero Font η οποία τερμάτισε τον αγώνα στην 13η θέση της Γενικής. Ο Αυστριακός Frendinand Kreidl πήρε τη νίκη στην κατηγορία Μ5 και ήταν ο γρηγορότερος με μεγάλο μονοκύλινδρο, τερματίζοντας 16ος Γενικής. Στην 30η θέση Γενικής συναντάμε το πρώτο ελληνικό όνομα. Μιλάμε για τον 46χρονο Δημήτρη Λινάρδο, ο οποίος επέστρεψε στην αγωνιστική δράση μετά από 25 χρόνια αποχής!

Καλό είναι να θυμίσουμε πως το Hellas Rally είναι ο δεύτερος αγώνας του Πανευρωπαϊκό Πρωταθλήματος αγώνων αντοχής της FIM και όχι μόνο προσελκύει αναβάτες όλων των κλάσεων, αλλά παράλληλα είχαμε μαζί και το σχολείο αγωνιστικής οδήγησης από τον Chris Birch.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.