Honda Africa Twin 2020: Μεγαλύτερος κινητήρας περισσότερος όγκος

Με την πιθανότητα ειδικής, χωμάτινης, έκδοσης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/2/2019

Βρέθηκε η πηγή της είδησης για ανανεωμένο Africa Twin το 2020, που θα παρουσιάζει μικρή αύξηση κυβισμού και ιπποδύναμης, και ταυτόχρονα θα πληροί τις προδιαγραφές Euro5. Τις τελευταίες πέντε μέρες τα Αγγλικά site αναπαράγουν την ίδια είδηση, πως το Africa Twin θα έχει περισσότερα κυβικά από την νέα χρονιά και τις κατάλληλες αλλαγές για τις νέες προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό από μόνο του δεν θα πρέπει να έχει καμία έκπληξη από την στιγμή που για τα επόμενα δύο χρόνια όλα τα μοντέλα της αγοράς θα βρίσκονται σε καθεστώς ανανέωσης. Ακόμη κι αν δεν ξέρεις τίποτα λοιπόν, μπορείς να βγεις και να πεις πως ανανεώνεται το ένα ή το άλλο για να δημιουργήσεις εντυπώσεις και να έχεις θέμα, χωρίς να κινδυνεύεις να πεις κάτι που δεν θα συμβεί κιόλας. Λες δηλαδή το αυτονόητο, περιμένοντας την απήχηση από εκείνον που δεν το έχει σκεφτεί. Στην περίπτωση του Africa Twin όμως, οι Άγγλοι επικαλούνται πηγές από την Ιαπωνία για να δώσουν περισσότερες πληροφορίες, χωρίς να αποκαλύπτουν ποιος τις έχει μεταφέρει. Φαίνεται όμως η πηγή να είναι γνωστός Ιάπωνας δημοσιογράφος, συνεργάτης της Honda, με αγωνιστικές περγαμηνές σε παγκόσμια Rally τις προηγούμενες δεκαετίες. Στην Ιαπωνία, χρόνια τώρα, υπάρχουν δημοσιογράφοι που εργάζονται ανοικτά για τους κατασκευαστές αποτελώντας τον τρόπο επικοινωνίας με το κοινό τους, σαν να λέμε για ένα γραφείο τύπου με προσωπικότητα, την στιγμή που στην επέκτασή του αυτό έχει περιλαμβάνει και ολόκληρες εφημερίδες, λειτουργώντας περίπου όπως τα πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο...

Από τον Δεκέμβριο του 2015 που το οδηγήσαμε στην Ν. Αφρική, το Africa Twin έχει πέσει εντός όλων των χρονοδιαγραμμάτων που είχαμε γράψει τότε, καθώς σε ακριβώς τρία χρόνια απέκτησε ηλεκτρονικό έλεγχο του γκαζιού και σε ακόμη δύο, έρχεται η πρώτη του μεγάλη ανανέωση. Αυτή, όπως λέει ο εντεταλμένος φίλος, περιλαμβάνει μία μικρή αύξηση του κυβισμού, φτάνοντας τα 1.080 κυβικά ώστε όχι μόνο να διατηρήσει την ιπποδύναμή της ενώ πλέον στριμώχνεται σε αυστηρότερα πλαίσια ρύπων, αλλά και να την αυξήσει. Αν και η ονομαστική αύξηση της ιπποδύναμης είναι κάτι που η Honda να θέλει να αποφύγει, ώστε να συνεχίσει να βρίσκεται στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών ορίων διπλωμάτων για οδήγηση με μικρότερη ιπποδύναμη. Άλλωστε, όπως οι ίδιοι χαρακτηριστικά έχουν δηλώσει, η Africa Twin και ιδιαίτερα η έκδοση του Mega Test, θεωρείται πολύ ψηλή στην Ιαπωνία κι έτσι ευδοκιμεί κυρίως στην Γηραιά Ήπειρο. Η αλλαγή αυτή πέρα από μία καλή λύση απέναντι στις νέες προδιαγραφές, βοηθά και στην διατήρηση μία απόστασης από τις μικρότερες μοτοσυκλέτες που αποδίδουν το ίδιο ζυγίζοντας λιγότερο, όπως για παράδειγμα το αναμενόμενο 790 Adventure της KTM. Ταυτόχρονα έρχεται πιο κοντά και στο 1090 που επίσης απομακρύνθηκε περισσότερο όταν μεγάλωσε καθώς και πιο κοντά, ονομαστικά και μόνο, στα μεγαλύτερα on-off με την τεράστια διαφορά ιπποδύναμης.

Μεγαλύτερο θα είναι και το ρεζερβουάρ, ιδιαίτερα από την στιγμή που η Honda είδε την μεγάλη απήχηση της Adventure Sports, ή Big Tank, όπως είναι το παρατσούκλι που η ίδια της προσέδωσε. Ο κόσμος σε αυτή την ευρύτερη κατηγορία των μεγάλων on-off αρχίζει να διχάζεται ολοένα και περισσότερο, με άλλους να αποζητούν το όγκο κι άλλους να ζητούν την μείωσή του. Σε κάθε περίπτωση όμως επικρατεί ο όγκος στις προτιμήσεις, κι έτσι μία μικρή αύξηση πρέπει να είναι αναμενόμενη. Άγνωστο επίσης αν θα απαρνηθεί την σαμπρέλα, μία επιμονή που η Honda δικαιολογεί με την χωμάτινη ταύτιση του μοντέλου στο χώμα. Για τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, αυτό το είχαμε αναλύσει από τον Δεκέμβριο του 2015, όταν ο Ιάπωνας αυτός που τώρα δίνει τις πληροφορίες, διέλυσε τον εμπρός τροχό της Africa χτυπώντας ένα βράχο, την στιγμή που οι υπόλοιποι πίσω του είχαμε 150 στο κοντέρ. Απογειώθηκε στον αέρα, προσγειώθηκε άτσαλα και συνέχισε…. Όταν τελικά σταματήσαμε όμως φάνηκε πως η ζάντα ήταν για πέταμα και ο μόνος λόγος που συνέχιζε να έχει τιμόνι, παρά την τεράστια απόσταση που χώριζε το ελαστικό από την ζάντα σε ένα σημείο τους, ήταν το γεγονός πως τον αέρα συγκρατούσε η σαμπρέλα…

Ιδιαίτερα στην περίπτωση που θα θελήσουν να διατηρήσουν τον χαρακτήρα αυτό, οι πιθανότητες να παραμείνει η σαμπρέλα είναι μεγάλες. Κι ας φωνάζει η KTM πως με τόσα κιλά στα χίλια κυβικά δεν κερδίζεις αγώνα… όμως ζητούμενο για την Africa είναι η περιπέτεια στο χώμα και το ταξίδι, παρά οι αγωνιστικές περγαμηνές, κάτι που φαίνεται να παραμένει ως έχει. Αισιόδοξο λοιπόν το σκίτσο στην αρχική φωτογραφία για ένα «καθαρόαιμο» Africa Twin, αν και οι πληροφορίες συνεχίζουν, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να δούμε και μία ειδική έκδοση… Σε κάθε περίπτωση ανανεωμένο θα είναι και το DCT για να ανταπεξέλθει στα νέα δεδομένα του κινητήρα, αν και στο μοντέλο του 2018, η λειτουργία του είναι πραγματικά εξωπραγματική, σαν να μαντεύει τις κινήσεις σου. Το νέο Africa Twin ίσως το δούμε από κοντά στο Τόκυο, στο μεγάλο σαλόνι μοτοσυκλέτας που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια, κι αμέσως μετά στην EICMA…

φωτογραφία με την πιθανή μορφή της το 2020 από το Ιαπωνικό AutoBy, όπως την δημοσίευσε το Βρεττανικό Bennetts:

 

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.