Honda Africa Twin: Video από την γραμμή παραγωγής

Ένα «Made in Japan» video!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/10/2020

Επιτυχία έχει κάνει ένα video από την γραμμή παραγωγής της Honda στην Ιαπωνία που δείχνει στιγμιότυπα από όλα τα στάδια κατασκευής ενός CRF1000L Africa Twin. Το video δεν ανήκει στο κανάλι που το δημοσιεύει, αλλά αποτελεί συρραφή παλαιότερου υλικού που είχε κυκλοφορήσει σε τρία μέρη από ιαπωνικό μοτοσυκλετιστικό site.

Όπως όλα στην εποχή μας, το video στηρίζεται στην εικόνα και μόνο χωρίς να εξηγεί το παραμικρό. Καταρχήν πρόκειται για το προηγούμενης γενιάς Africa Twin καθώς αποτελεί πάγια τακτική για τους κατασκευαστές να δείχνουν πάντα ένα στάδιο πριν, με εξαίρεση την Ducati. Η Honda επέτρεψε τα γυρίσματα αυτά όταν έβγαινε στην παραγωγή το CRF1100L. Ομοίως, αυτή ήταν και η τακτική της BMW πριν λίγο καιρό με την γραμμή παραγωγής του S1000RR, που επίσης έδειξαν την προηγούμενη γενιά. Κάθε γραμμή παραγωγής είναι διαφορετική και τα εργοστάσια βρίσκονται σε διαρκή μεταβολή, οπότε δεν πρέπει να κυκλοφορεί η τελευταία τους εικόνα προς τα έξω. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, δεν αλλάζουν τα πράγματα για το CRF1100L και με τον ίδιο τρόπο κατασκευάζεται και εκείνο.

Αυτό που βλέπετε είναι το εργοστάσιο στο Kumamoto, που είναι από τα σχετικά νέα εργοστάσια μοτοσυκλέτας και εξαιρετικά σύγχρονο έχοντας ξεκινήσει την παραγωγή του το 2008 και συγκεκριμένα στις 14 Απριλίου.

Στον καταστροφικό σεισμό του 2016, ακριβώς στα εγκαίνια κυκλοφορίας της Honda CRF1000L, το εργοστάσιο υπέστη ζημιές αλλά όχι εκτεταμένες. Ήταν ένας από τους καταστροφικότερους σεισμούς στην Ιαπωνία με 7,3 ρίχτερ αλλά επίκεντρο που ενίσχυσε την επίδρασή του και ανάγκασε ένα μεγάλο ποσοστό παραγωγής να διακοπή, όπως της Toyota, Nissan, Mitsubishi και Sony. Ακόμη και αν κάποια από τα εργοστάσια μπορούσαν να συνεχίσουν, το σύστημα “just-in-time” που εφαρμόζουν με τους προμηθευτές να εφοδιάζουν απευθείας τις γραμμές παραγωγής, ήταν ο λόγος που σταμάτησε η παραγωγή. Από την στιγμή που αρκετοί προμηθευτές είχαν έρθει αντιμέτωποι με μεγάλες καταστροφές.

Ως η μοναδική περίοδος που έμεινε κλειστό από την ημέρα που ξεκίνησε, το εργοστάσιο Kumamoto εκμεταλλεύτηκε την ζημιά αυτή για να προχωρήσει σε αλλαγές πριν ακόμη κλείσει μια δεκαετία από τα εγκαίνια.

Από τα βασικά σημεία που πρέπει κανείς να δει, και αντιλαμβάνεται πως πρόκειται για σύγχρονο εργοστάσιο, είναι πως υπάρχουν ξεχωριστές σταθερές τροχιές και όχι μία ενιαία σε όλο το μήκος της γραμμής παραγωγής. Οι μοτοσυκλέτες συναρμολογούνται σε ξεχωριστές πλατφόρμες γύρω από τον κινητήρα τους εγκαταλείποντας έπειτα την σταθερή τροχιά. Αυτό ήταν κάτι λιγότερο συνηθισμένο το 2008, τώρα το βλέπεις παντού αν και μεγάλες γραμμές παραγωγής μοτοσυκλετών στην Κίνα και την Ινδία εξακολουθούν να είναι αποκλειστικά σταθερής τροχιάς.

Δείτε το VIDEO:

Κάθε πλατφόρμα παραγωγής είναι ρυθμιζόμενη σε ύψος και επισκέπτεται τους μηχανικούς σε μία προκαθορισμένη ταχύτητα. Κάθε σταθμός εργασίας βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένος μέσα στο Kumamoto ώστε να μπορεί να τροφοδοτείται χωρίς να επηρεάζει την λειτουργία των υπολοίπων σταθμών. Ο εφοδιασμός των πιο βαριών αντικειμένων γίνεται από ψηλά και η τροφοδοσία τους κατευθύνεται με ρομποτικά χέρια. Μόλις η Africa Twin αποκτήσει κινητήρα, πλαίσιο αναρτήσεις και τροχούς, αλλάζει πλατφόρμα και τοποθετείται σε διαφορετικό mono-rail τρένο για να ολοκληρωθεί η συναρμολόγηση. Σε αυτό διαφέρει από το εργοστάσιο της BMW στο Βερολίνο, μιας και ήταν πρόσφατα που το είδαμε από μέσα, από το γεγονός πως εκεί οι πλατφόρμες κινούνται αυτόματα στο χώρο ελεύθερες από ράγες με ρομποτικό σύστημα και κάθε σταθμός ρυθμίζει εκείνος την ταχύτητα εργασίας του. Είναι γιατί δύσκολα μπορεί ένας Ευρωπαίος να εργαστεί με την σχεδόν ρομποτική προσήλωση του Ιάπωνα μηχανικού. Κι αυτό δεν το λέμε τυχαία, αλλά αποτελεί εσωτερική μελέτη της BMW για τον εκμορντενισμό των εργοστασίων και την αποδοτικότερη λειτουργία τους με βάση τα δικά τους δεδομένα. Και δεν έχει καμία σχέση με την εργατικότητα ή την απόδοση. Υπάρχει διαφορά φιλοσοφίας. Στην Ιαπωνία αποτελεί τιμή να έχεις εργαστεί για την Honda καθώς αυτό από μόνο του αποδεικνύει στοιχεία του χαρακτήρα σου, όπως μας έχουν πει στο ΜΟΤΟ σε διαφορετικές επισκέψεις μας, μέσα σε διαφορετικές δεκαετίες. Πράγμα που σημαίνει πως αυτή η αντίληψη παραμένει αναλλοίωτη.

Βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής ξεκινά ο ποιοτικός έλεγχος και αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο κινητήρας παίρνει μπροστά. Η πρώτη ήταν κατά την ολοκλήρωση του κινητήρα. Το πλάνο κόβεται όταν η μοτοσυκλέτα παίρνει μπροστά στο δυναμόμετρο, αλλά γεγονός είναι πως βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής οι μοτοσυκλέτες δουλεύουν σε όλο το φάσμα του στροφόμετρου. Έτσι κι αλλιώς η διαδικασία για το στρώσιμο που ακολουθούν τα εργοστάσια στις μοτοσυκλέτες που δεν θα καταλήξουν στον πελάτη, αλλά θα χρησιμοποιηθούν για άλλες δουλειές, όπως οι δημοσιογραφικές παρουσιάσεις, περνούν από τελείως διαφορετική διαδικασία στρωσίματος από αυτή που λέει το manual, όπως εφαρμόζουμε και εμείς στις νέες μοτοσυκλέτες και επανειλημμένα έχουμε αναλύσει στο ΜΟΤΟ.

Το εργοστάσιο στο Kumamoto έχει δυναμική 250.000 μονάδων και κατασκευάζει σχεδόν το σύνολο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού της Honda.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.