Honda - Δουλεύει σε Lane Keep Assist σύστημα για μοτοσυκλέτα

Όχι μόνο θα σε επαναφέρει στη λωρίδα σου, αλλά θα στρίβει το τιμόνι αποφεύγοντας εμπόδια!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/7/2022
Όπως φαίνεται από πατέντες που κατέθεσε η Honda, οι Ιάπωνες ετοιμάζουν ένα ηλεκτρονικό βοήθημα Lane Keep Assist, σύστημα που έχουμε δει μέχρι σήμερα μόνο στον χώρο του αυτοκινήτου, το οποίο σε περίπτωση που κρίνει πως ο αναβάτης έχει αφαιρεθεί και αλλάζει λωρίδα δίχως να έχει βγάλει φλας, θα παίρνει στιγμιαία τον έλεγχο για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα στη λωρίδα που κινούνταν προηγουμένως.
 
Πώς θα πετύχουμε τον στόχο του Vision Zero, του οράματος τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και της Honda, που κάνει λόγο για μηδενικούς (ή σχεδόν μηδενικούς όπως λέει η Ε.Ε.) θανάτους από τροχαία ατυχήματα μέχρι το 2050; Μα φυσικά με το να πάρουμε τον έλεγχο των οχημάτων από τον άνθρωπο. Ενδιάμεσο στάδιο αυτής της μεγάλης αλλαγής, αποτελούν τα ηλεκτρονικά συστήματα που “βοηθούν” τον αναβάτη να καταλάβει το λάθος του και κάποιες φορές του το διορθώνουν. 
 
Σε αυτή τη φιλοσοφία των ABS, Traction Control, Wheelie Control, Rear Lift Control, Adaptive Cruise Control και λοιπών βοηθημάτων ελέγχου, έρχεται τώρα να προστεθεί και το σύστημα Lane Keep Assist (LKAS) της Honda.
Η ιδέα είναι πως όπως και στα αυτοκίνητα, το συγκεκριμένο LKAS θα ελέγχει την κίνηση της μοτοσυκλέτας μέσω καμερών και ραντάρ, αναγνωρίζοντας τη σήμανση του δρόμου ώστε να καταλαβαίνει σε ποια λωρίδα κινείστε.
Αν για κάποιο λόγο αφαιρεθείτε και ξεκινήσετε να αλλάζετε λωρίδα, το σύστημα θα αναγνωρίζει την αθέλητη αυτή κίνηση, δίνοντας εντολή σε μια συσκευή που θυμίζει σταμπιλιζατέρ τιμονιού να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα στη λωρίδα που κινούνταν προηγουμένως. 
 
Πώς θα καταλαβαίνει το LKAS πως ο αναβάτης αλλάζει λωρίδα αθέλητα και όχι ηθελημένα; Μέσω ελέγχου της ροπής που ασκεί στο τιμόνι εκείνος. Αν αυτή είναι έντονη, το σύστημα θα καταλαβαίνει πως η κίνηση είναι εκούσια, αν η ροπή που ασκεί είναι μικρή, τότε η αλλαγή πορείας θα είναι ακούσια.
Το σύστημα θα μπορεί επίσης να ανιχνεύσει αν οι κινήσεις του τιμονιού προκαλούνται από ανωμαλίες του οδοστρώματος, όπου δεν θα επεμβαίνει.
Αντίθετα τώρα από τα αυτοκίνητα, όπου το σύστημα απλώς στρίβει το τιμόνι προς την επιθυμητή κατεύθυνση για να κεντράρει το όχημα πάλι στη λωρίδα, το LKAS της Honda θα χρησιμοποιεί το γυροσκοπικό φαινόμενο (countersteering) ώστε να φέρει πάλι τη μοτοσυκλέτα… στον ίσιο δρόμο.
Επιπλέον, το σύστημα θα συνδέεται και με το γνωστό μας Adaptive Cruise Control, όπου όταν εντοπίζει εμπόδιο στον δρόμο και ο αναβάτης δεν κάνει ελιγμό αποφυγής, το σύστημα θα παίρνει και πάλι τον έλεγχο, ώστε να αποφύγει το εμπόδιο, κρίνοντας μάλιστα αν πρέπει να το αποφύγει από αριστερά ή από δεξιά.
 
Μόλις τώρα το σύστημα καταλάβει πως ο αναβάτης προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο, θα απενεργοποιείται, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στον ανθρώπινο παράγοντα.
Άλλωστε το συγκεκριμένο σύστημα δεν έχει σχεδιαστεί για να παίρνει τον έλεγχο –τουλάχιστον όχι ακόμα-, αλλά για να “ξυπνά” τον αφηρημένο αναβάτη, αφήνοντας τον κατόπιν να βγάλει εκείνος “το φίδι από την τρύπα”.
 
Φανταστείτε το συγκεκριμένο σύστημα στην Ελλάδα. Με τις σβησμένες λωρίδες στην άσφαλτο και με τον αναβάτη σε μια συνεχή διήθηση. Ναι, δεν έχει νόημα, όμως θα πρέπει πάντα να έχουμε στο μυαλό πως συστήματα όπως το LKAS και το Adaptive Cruise Control έχουν σχεδιαστεί να παίζουν συμβουλευτικό ρόλο στην εποχή μας -όπου μπορούν να τον διαδραματίσουν, όπως πχ. σε έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο που δεν πήζει στην κίνηση- αλλά αποτελούν στοιχεία του παζλ της υποχρεωτικής αυτόνομης οδήγησης που θα υλοποιηθεί στο μέλλον.
Η Honda πειραματίζεται εδώ και καιρό με την αυτόνομη οδήγηση σε μοτοσυκλέτες, έχοντας παρουσιάσει το Riding Assist το 2017 (βίντεο άνω), μια concept μοτοσυκλέτα που ισορροπεί μόνη της με τη βοήθεια γυροσκοπίων και μπορεί να ακολουθεί τον αναβάτη της σαν... σκυλάκι.
Μάλιστα το συγκεκριμένο concept συνεχίζει να εξελίσσεται, σε ηλεκτρική έκδοση ως Riding Assist-e, ενώ στα τέλη του 2021 η Honda παρουσίασε μια ακόμα πιο  εξελιγμένη μορφή του συστήματος (βίντεο άνω), όπου βλέπουμε ένα Vultus να ισορροπεί με γυροσκόπια, και να κινείται αυτόνομα μπροστά όσο και με όπισθεν, αλλά και να κάνει μανούβρες -η αποφυγή εμποδίου που λέγαμε στο LKAS.
Να θυμίσουμε την υποχρεωτική εφαρμογή ABS & CBS στην Ε.Ε. σε όλα τα δίτροχα και τετράτροχα οχήματα, αλλά και την υποχρεωτική υιοθέτηση από τον Ιούλιο του 2022 του συστήματος Intelligent Speed Assistance (ISA) για την πώληση καινούργιων αυτοκινήτων, το οποίο σε πρώτο στάδιο θα είναι συμβουλευτικό, προειδοποιώντας τους οδηγούς πως υπερβαίνουν τα όρια ταχύτητας τα οποία θα ανιχνεύει με κάμερες ή GPS, αλλά στη δεύτερη φάση αναμένεται να κλείνει αυτόματα το γκάζι, δίχως ο οδηγός να μπορεί να το παρακάμψει. Στην ίδια κατεύθυνση υποχρεωτικό από τον Ιούλιο έγινε και το σύστημα Lane Keep Assist, για την ώρα και πάλι μόνο στα αυτοκίνητα.
Ένα-ένα τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους. Το Vision Zero μπορεί να έχει σχετικά μακρινό ορίζοντα (το 2050), όμως τα ηλεκτρονικά βοηθήματα που στοχεύουν στην εξάλειψη των τροχαίων ατυχημάτων είναι ήδη εδώ, και θα συνεχίσουν να αυγατίζουν στο εγγύς μέλλον, με εφαρμογή που παραδοσιακά ξεκινά από τον χώρο των τετράτροχων, και κατόπιν περνά και στις μοτοσυκλέτες.

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride