Honda - Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, με στόχο τα 4 εκατομμύρια ηλεκτρικά δίκυκλα μέχρι το 2030!

Με ογκώδεις επενδύσεις ύψους σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, 30 νέα μοντέλα και ενίσχυση της παραγωγής
motomagHonda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

30/11/2023

Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε την Τετάρτη 29/11, η Honda ανακοίνωσε αύξηση του στόχου της πώλησης ηλεκτρικών δικύκλων -μοτοσυκλετών και scooter- κατά μισό εκατομμύριο (!), σε σχέση με ό,τι υπολόγιζε μέχρι τώρα για το 2030, ανακοινώνοντας ένα σύνολο επενδύσεων 500 δισεκατομμυρίων γιεν (3,825 δισεκατομμυρίων ευρώ) μέχρι το 2030, θέλοντας ταυτόχρονα να μειώσει το κόστος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στο μισό απ’ ό,τι είναι σήμερα.

Στη συνέντευξη τύπου που αφορούσε τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες σχετικά με τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών, εισηγητές ήταν οι Katsushi Inoue (Εκτελεστικός Διευθυντής και υπεύθυνος για τις Επιχειρήσεις Ανάπτυξης Επιχειρήσεων Ηλεκτροκίνησης) και Daiki Mihara (Επικεφαλής της Μονάδας Ανάπτυξης Επιχειρήσεων Ηλεκτροκίνησης Μοτοσυκλετών και Ηλεκτρικών Προϊόντων). Όπως ανακοινώθηκε η Honda στο διάστημα της τετραετίας 2021-2025 περιλαμβάνονται επενδύσεις συνολικού ύψους 100 δισεκατομμυρίων γιεν (616,5 εκατομμύρια ευρώ), ενώ από το 2026-2030 αποσκοπεί στην επένδυση επιπλέον 400 δισεκατομμυρίων γιεν ( 2,466 δισεκατομμυρίων ευρώ), ανεβάζοντας έτσι το σύνολο των επενδύσεων για την ηλεκτροκίνηση στα 500 δισεκατομμύρια γιεν (3,825 δισεκατομμυρίων ευρώ) σε βάθος 9 ετών.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Οι επενδύσεις αυτές θα γίνουν με σκοπό την αύξηση του μεριδίου που κατέχουν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες στην παγκόσμια αγορά σε πάνω από 10%, το 2030. Την ίδια στιγμή η εταιρεία θέλει να μπορεί να διευρύνει το περιθώριο λειτουργικού κέρδους των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στο 5%, ενώ από το 2031 και έπειτα να φτάσει ή να ξεπεράσει ακόμα, το 10%. Αρκετά αισιόδοξα νούμερα, που όμως έρχονται μαζί με μία αρκετά μεγάλη επένδυση για να τα υποστηρίξει.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Ξεκινώντας με την πώληση τριών ηλεκτρικών ποδηλάτων (έτσι κατηγοριοπούνται βάσει ιπποδύναμης και προδιαγραφών τα ανωτέρω e-scooter), συμπεριλαμβανομένου του Cub e, στην Κίνα και ενός ηλεκτρικού σκούτερ, του EM1e σε Ευρώπη και Ιαπωνία, αλλά και του Motocompacto στην Αμερική, η Honda θέλει να προωθήσει την ηλεκτροκίνηση, ειδικά όσον αφορά την αστική μετακίνηση και γενικότερα την μικροκινητικότητα. Μάλιστα το Big H ανακοίνωσε την έλευση ενός νέου μοντέλου στην παγκόσμια αγορά μέσα στο 2024, που βασίζεται στο concept SC e, που πρόσφατα παρουσίασε στο JAPAN MOBILITY SHOW 2023. Το 2025 θα ακολουθήσουν παρουσιάσεις μοντέλων προσανατολισμένων στην διασκέδαση αλλά και τεχνολογίας plug-in, μένοντας πιστή στο πρόγραμμα που έχει ήδη παρουσιάσει, ενώ μέχρι το 2030 στοχεύει στην ανάπτυξη μίας ολοκληρωμένης γκάμας ηλεκτρικών δικύκλων με περισσότερα από 30 μοντέλα σε όλες τις κατηγορίες.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Το Big H δεν σταματάει εδώ, καθώς αξιοποιώντας την τεχνογνωσία που έχει συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια κατασκευής μοντέλων με θερμικούς κινητήρες, θέλει να δημιουργήσει πλατφόρμες που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διαφορετικά μοντέλα, ικανοποιώντας ένα ευρύ φάσμα αναβατών. Αυτό θα βοηθήσει και στη μείωση του κόστους κατασκευής, και πώλησης, των ηλεκτρικών οχημάτων. Παράλληλα, η Honda θέλει να εξελίξει ακόμη περισσότερο το σύστημα infotainment Honda RoadSync, που έχει ήδη παρουσιάσει ήδη από το 2020, καθιστώντας το δυνατό να ενημερώνει τους αναβάτες για τα πλησιέστερα σημεία φόρτισης.

Αξιοποιώντας τη σύγχρονη εποχή της συνδεσιμότητας, οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες του ιαπωνικού εργοστασίου θα μπορούν να ενημερώνουν το λογισμικό τους, με την χρήση νέων λειτουργιών, όπως για παράδειγμα η OTA (over-the-air) ενημέρωση, για ακόμα λιγότερες επισκέψεις στο συνεργείο. Ακόμη για τα μοντέλα από το 2026 και έπειτα, η Honda θα τοποθετεί μία μονάδα ελέγχου τηλεματικής (TCU).

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Όσον αφορά τον τομέα των μπαταριών, εκτός από τις μπαταρίες ιόντων-λιθίου που χρησιμοποιούνται σήμερα, η Honda εξελίσσει μπαταρίες σιδηροφωσφορικού λιθίου (LFP), με στόχο την εφαρμογή τους σε μοντέλα της το 2025, τεχνολογία που χρησιμοποιείται ήδη σε πάνω από το 30% των ηλεκτρικών οχημάτων, λόγω της χαμηλότερης τοξικότητάς και των χαμηλών θερμοκρασιών που αναπτύσσουν, έχουν όμως και μικρότερη ενεργειακή πυκνότητα. Έτσι, η Honda αποσκοπεί σε μία ποικιλία μπαταριών διαφορετικής ισχύος, αυτονομίας και κόστους, ανάλογα το όχημα. Τέλος, όπως ήδη έχει κάνει γνωστό το Big Η, εργάζεται και πάνω στην δημιουργία μπαταριών στερεάς κατάστασης.

Ένα μελανό σημείο μέχρι στιγμής της ηλεκτροκίνησης είναι το κόστος κατασκευής, που αναπόφευκτα περνάει στον τελικό καταναλωτή και ένας από τους λόγους -μετά την αυτονομία και τον τρόπο αλλά και χρόνο φόρτισης- που ένα μεγάλο ποσοστό εμφανίζεται διστακτικό απέναντι στα EV. Αυτό θέλει να αντιμετωπίσει η Honda, που έχει ως στόχο να μειώσει το κόστος του τελικού προϊόντος κατά 50%, σε σχέση με τα μοντέλα που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην αγορά και χρησιμοποιούν σύστημα εναλλάξιμων μπαταριών. Για να το καταφέρει αυτό η Honda θα υιοθετήσει την plug-in τεχνολογία της για τα μοντέλα, βελτιώνοντας διαρκώς τις μπαταρίες της, ενώ μέσω της υιοθέτησης κοινών μονάδων θα αυξήσει τα περιθώρια προμήθειας αλλά και παραγωγής. Για αυτή την τελευταία σκοπεύει στην λήψη περαιτέρω μέτρων, όπως εργοστάσια κατασκευής αποκλειστικά ηλεκτροκίνητων μοτοσυκλετών.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Αρχικά, θα χρησιμοποιηθούν οι ίδιες εγκαταστάσεις με αυτές που χρησιμοποιούνται ήδη για την παραγωγή βενζινοκίνητων μοντέλων. Αυτό όμως δεν επαρκεί για τον στόχο των 4 εκατομμυρίων μονάδων μέχρι το 2030. Επομένως, η Honda υπολογίζει περίπου το 2027 να ξεκινήσουν οι μονάδες παραγωγής αποκλειστικά ηλεκτρικών δικύκλων, μειώνοντας το μήκος των παραδοσιακών γραμμών παραγωγής έως και σχεδόν 40%, αξιοποιώντας νέες τεχνολογίες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Honda κάθε μία εγκατάσταση αντιστοιχεί σε 50 εκατομμύρια γιεν (309,44 χιλιάδες ευρώ), με δυνατότητα παραγωγής τουλάχιστον 1 εκατομμυρίου μονάδων. Ταυτόχρονα η Honda θα προσπαθήσει να μειώσει το κόστος των πρώτων υλών και της μεταφοράς, αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητά της αλλά και τα περιθώρια κέρδους της.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Γι’ αυτό το τελευταίο, αλλά και για την ευκολία των καταναλωτών, η Honda θέλει να κάνει τις περισσότερες πωλήσεις της ηλεκτρονικά, χωρίς ο αγοραστής να χρειάζεται να πάει αυτοπροσώπως σε κάποιον από τους 30.000 αντιπροσώπους της στον κόσμο. Επιπλέον, μία νέα πρωτοβουλία της, είναι η δημιουργία των “Κέντρων Εμπειρίας”, όπως τα αποκαλεί σε Ινδία, χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας και αλλού, όπου οι πελάτες της θα μπορούν να γνωρίσουν την ποιότητα των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της Honda. Με τους ήδη υπάρχοντες αντιπροσώπους, τα νέα κέντρα που θέλει να ιδρύσει αλλά και την ενίσχυση των online υπηρεσιών της, η Honda θέλει να κάνει ακόμα πιο εύκολα τα πράγματα για τους πελάτες της, αυξάνοντας έτσι και την θελκτικότητα της ηλεκτροκίνησης στο ευρύ κοινό. Η επιλογή των συγκεκριμένων χωρών δεν είναι τυχαία, καθώς από τη μία η Ινδία είναι αυτή την στιγμή η μεγαλύτερη αγορά μηχανοκίνητων και ηλεκτρικών δικύκλων στον κόσμο, αλλά και οι ασιατικές αγορές σημειώνουν αντίστοιχα εντυπωσιακές ταξινομήσεις δικύκλων κάθε χρόνο. 

Τέλος θυμίζουμε ότι όλα αυτά έρχονται μαζί με την προσπάθεια των τεσσάρων μεγάλων Ιαπώνων κατασκευαστών μοτοσυκλέτας, μαζί με την Honda, για τη δημιουργία κινητήρων υδρογόνου, διευρύνωντας τις επιλογές της για το μέλλον της ατομικής και όχι μόνο μετακίνησης.

MV Agusta: Πτώση 27,8% μετά την KTM – Σενάριο εξαγοράς γραμμένο στην Κίνα

Οι λόγοι που αυτό θα γίνει διαφορετικά από άλλες περιπτώσεις
MV Agusta: Πτώση 27,8% μετά την KTM – Σενάριο εξαγοράς γραμμένο στην Κίνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/1/2026

Κλειστή η στρόφιγγα στο εργοστάσιο στο Varese αυτή την στιγμή, μία φυσιολογική πρακτική των Ιταλών που στην πιο νεκρή περίοδο της αγοράς, δίνουν άδεια στο προσωπικό για να είναι έτοιμοι για το ξεκίνημα της σεζόν.

Σύμφωνα με τα στελέχη της MV Agusta με τα οποία συνομιλήσαμε στην EICMA, ενώ κοιτούσαμε τον νέο τους V5 κινητήρα που προκάλεσε αίσθηση και κράτησε το όνομα της MV Agusta ψηλά στην επικαιρότητα, διανύουν τώρα μία πολύ καλή φάση στην ιστορία τους.

Κι αυτό γιατί ο Timur Sardarov, στα χέρια του οποίου έχει επιστρέψει η MV Agusta μετά την αδυναμία της KTM να συνεχίσει μαζί τους, έχει πάρει πλέον την απόφαση να τους αφήσει να αναπτύξουν μόνοι τους την γκάμα, χωρίς να μπαίνει εμπόδιο. Δεν ήταν έτσι στο παρελθόν, η ενασχόληση του Sardarov ήταν απόλυτη στην εξέλιξη της γκάμας ενώ λίγο πριν την εξαγορά από την KTM είχε ήδη κάνει την κίνηση να την οδηγήσει σε μονοπάτια που δεν είχε ξανά πάει.

Με στόχο να αυξήσει την κερδοφορία μέσα από το άνοιγμα της γκάμας, ο Sardarov είχε αποφασίσει να αραιώσει την πυκνότητα της MV με μοντέλα που έχουν σχεδιάσει, αλλά δεν κατασκευάζουν. Απόδειξη ήταν το 5.5 που είδαμε από κοντά στην EICMA το 2021 σε πρωτότυπη μορφή και ευτυχώς έμεινε έτσι.

Στην ουσία ήταν ένα Benelli TRK 502 με νέα εμφάνιση, αντικειμενικά η ομορφότερη από τις QJMOTOR σε σημείο που η QJ διαπραγματευόταν να αγοράσει το ποσοστό της MV στο συγκεκριμένο σχέδιο, για να βγάλει το επόμενο TRK, όταν τελικά εξαγοράστηκε η εταιρεία από την KTM, η οποία αμέσως τερμάτισε το άνοιγμα της γκάμας με κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλέτες. Αντιθέτως επένδυσε στην γραμμή παραγωγής στο Varese και στον Made in Italy χαρακτήρα της MV Agusta.

Ο δεσμός με την QJMOTOR δεν κόπηκε όμως σε αυτό το μεσοδιάστημα καθώς ο μεγάλος κατασκευαστής είναι ταυτόχρονα και ο διακινητής της MV Agusta στην Κίνα, την πλέον σημαντική νέα αγορά, ενώ παράλληλα ήταν και ο Ν1 πελάτης του σχεδιαστικού γραφείου της MV Agusta. Για αυτό και πολλά από τα sport μοντέλα της QJMOTOR έχουν σαφέστατη αναφορά στα μοντέλα της MV Agusta.

MV Agusta: Πτώση 27,8% μετά την KTM – Σενάριο εξαγοράς γραμμένο στην Κίνα
Από όλα τα QJMOTOR, μαζί και των Benelli, αυτό θα ήταν το ομορφότερο που θα έβγαινε σε παραγωγή! 

Η εξαγορά από την KTM αρχικά σε πλειοψηφικό ποσοστό και έπειτα σε κινήσεις ολοκληρωτικής απόκτησης που δεν πρόλαβε να στεριώσει, έφερε ριζικές αλλαγές μέσα στην MV Agusta. Αρχικά μεγάλωσε το σχεδιαστικό τμήμα εντός του Varese δημιουργώντας ένα κανονικό υποκατάστημα του KISKA.

Όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο Pierer σε συνέντευξη που έδωσε στον μόνιμο συνεργάτη του MOTO, Alan Cathcart, ο KISKA είχε τεράστιο κόστος μισθοδοσίας γιατί κάθε νέος εργαζόμενος περνούσε από μακρά διαδικασία εκπαίδευσης μέχρι να φτάσει σε επίπεδο να σχεδιάσει μία μοτοσυκλέτα, που συχνά έφτανε σε βάθος τριετίας. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν Ιταλοί οι οποίοι μέσα στην πενταετία ήθελαν να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη, μάλιστα είχε πει χαρακτηριστικά ο Pierer πως τους έπιανε η νοσταλγία για το σπιτικό φαγητό και έφευγαν για να βρουν δουλειές αλλού, συχνά διαφορετικής δυναμικής από αυτή που είχαν στο γραφείο της Αυστρίας.

Ένα παράρτημα μέσα στο Varese έλυνε λοιπόν ένα πρόβλημα, «επαναπατρίζοντας» εργαζομένους που είχαν ήδη εκπαιδευτεί στα πρότυπα του Ομίλου. Παράλληλα η KTM επένδυσε και σε εξορθολογισμό των διαδικασιών της MV Agusta, κινήσεις βελτιστοποίησης λοιπόν που δεν πρόλαβε να αποσβέσει και τις κληρονόμησε ο Timur Sardarov.

Η πληροφορία τώρα είναι πως βρίσκεται σε συζητήσεις για εκ νέου πώληση της MV Agusta αυτή τη φορά απευθείας σε Κινέζο κατασκευαστή.

Εννοείται πως το λογικό βήμα είναι η QJMOTOR, αν και το κατώφλι στο Varese θα το περάσουν και άλλοι, όχι απαραίτητα γιατί έχουν πραγματικό ενδιαφέρον εξαγοράς, αλλά γιατί είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να έχουν μία ματιά εκ των έσω σε όσα φτιάχνει η MV Agusta αλλά και στο τι θα αποκτήσει ο επόμενος.

Η πληροφορία για εκ νέου πώληση του Timur Sardarov δένει με το γεγονός πως δεν εμπλέκεται τους τελευταίους μήνες στον σχεδιασμό της γκάμας, ούτε ασκεί τον βαθμό ελέγχου, όπως έκανε στο παρελθόν και επιβεβαίωσε στέλεχος του εργοστασίου. Η εξαγορά της MV Agusta διαφέρει στο μεταξύ από οτιδήποτε άλλο έχουμε δει το τελευταίο διάστημα, όπου σαρώνεται κάθε παλιό και ξεχασμένο όνομα και κυριολεκτικά ξεθάβεται από την λήθη για να μπει ως ταμπέλα σε κάτι με το οποίο δεν είχε ποτέ σχέση. Η QJMOTOR έτσι μπήκε αρχικά στην Ευρώπη, ενώ τώρα θέλει να κάνει την μετάβαση κάνοντας γνωστό το δικό της όνομα.

Μία γραμμή παραγωγής στην Ευρώπη και μία τεχνογνωσία όπως αυτή της MV Agusta, θα ανακάτευε την τράπουλα ανοίγοντας μία βεντάλια νέων δυνατοτήτων. Μένει να δούμε αν ο Timur Sardarov θα κάνει την κίνηση να ολοκληρώσει την εξαγορά με τους Κινέζους, όπως επίσης και ποιο ακόμη εργοστάσιο εκτός της QJMOTOR θα περάσει και δεύτερη φορά την πύλη στο Varese, καθότι αυτό θα σήμαινε πραγματικό ενδιαφέρον και όχι απλά μία διάθεση για διερευνητική ματιά δοθείσης της ευκαιρίας που ξαφνικά υπήρξε. Η επένδυση στην MV Agusta δεν μπορεί όμως να έχει μόνο επιχειρηματικό χαρακτήρα, καθώς τα κουκιά δεν βγαίνουν. Ο Pierer την απόκτησε γιατί κάποτε -όχι πολύ καιρό πριν- δεν τον άφησαν να πάρει την Ducati ενώ έφτασε στο τελικό στάδιο των υπογραφών έχοντας συμφωνήσει και το νούμερο, αλλά και γιατί ήθελε να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο το γκρουπ Pierer Mobility. Είχε στόχο να κρατήσει το Made in Italy για αυτό και επένδυσε προς εκείνη την κατεύθυνση. Ο νέος αγοραστής θα πρέπει να μπορεί να αξιοποιήσει αυτό το σημαντικό κομμάτι της εταιρεία για να έχει νόημα μία τόσο μεγάλη κίνηση και όχι απλά γιατί θέλει ένα ευρωπαϊκό όνομα.

 

Το πρόβλημα πάντως για την MV Agusta είναι πιο άμεσο. Το 2025 ολοκληρώθηκε με πτώση πωλήσεων που έφτασε το 27,8% ενώ την επόμενη χρονιά περιμένουν πωλήσεις που δεν θα ξεπεράσουν τις 2.000 μονάδες.

Στο μεταξύ η πτώση του 2025 έρχεται μετά από ένα κύκλο διάθεσης στοκ μοτοσυκλετών της προηγούμενης χρονιάς, γεγονός που αξιώνει την εύρεση επενδυτή, μία πιο επιτακτική διαδικασία από αυτό που ήταν πριν την KTM.