Honda Golwing Retriever – 15 χρόνια υπηρεσίας αντί φορτηγού Οδικής Βοήθειας [VIDEO]

Μία λύση που έχει εξαπλωθεί κι εκτός Σουηδίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/3/2021

Στην αρχή έμοιαζε με αστείο, αλλά συμπληρώνοντας πλέον δεκαπέντε χρόνια σε ενεργό υπηρεσία και αποτελώντας και εξαγώγιμο προϊόν από την Σουηδία όπου γίνεται η ανακατασκευή, η Honda Goldwing Retriver είναι με σιγουριά μία από τις πιο περίεργες μοτοσυκλέτες που μπορεί να έρθει προς εξυπηρέτησή σου, όταν παρουσιαστεί ανάγκη. Στο Παρίσι οι Goldwing είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες ως μοτο-ταξί, αλλά λίγο πιο βόρεια μετακινούν και το αυτοκίνητό σου όταν αυτό χαλάσει, που είναι δύο τελείως διαφορετικά παραδείγματα χρήσης, από την αμιγώς ασφάλτινη τουριστική, για την οποία προορίζεται.

Ξεκινώντας το 2005 τις πρώτες βόλτες ως όχημα οδικής βοήθειας και λίγο αργότερα αποτελώντας κανονικό προϊόν για την εταιρεία που τα προμηθεύει, συμπληρώνοντας πλέον 15 χρόνια, η Goldwing Retriver έχει μία μακρά εξελικτική πορεία. Ήταν αρχές του 2000 όταν ξεκίνησαν στην Σουηδία να πειραματίζονται με την ιδέα. Το έναυσμα ήταν η απογοήτευση πελατών για καθυστερήσεις, πράγμα που δεν λυνόταν προσθέτοντας φορτηγά οχήματα από την στιγμή που το πρόβλημα ήταν καθαρά κυκλοφοριακό. Το ζήτημα άλλωστε ήταν η μετάβαση σε εκείνον που χρειαζόταν βοήθεια και όχι το πόσο γρήγορα θα βρίσκεται το αυτοκίνητο στο συνεργείο καθώς όλοι μας ξέρουμε πως ο χρόνος της αναμονής στην άκρη του δρόμου κυλά με διπλάσια ταχύτητα.

Πέντε χρόνια χρειάστηκαν από την ιδέα μέχρι την πρώτη υλοποίηση και αδειοδότηση για να βγει η Goldwing Retriever στους δρόμους και το 2005 έκανε αίσθηση σε όλο τον κόσμο η εικόνα μίας Goldwing να ρυμουλκεί ένα αυτοκίνητο. Εκείνη την εποχή φανταστήκαμε πως ήταν κάτι το οποίο δεν θα είχε συνέχεια, πόσο μάλλον πως θα πολλαπλασιαζόντουσαν. Κι όμως, ακριβώς αυτό έγινε. Τώρα μετράμε 15 χρόνια από την ημέρα που άρχισαν να πωλούνται, και δεν τις βλέπει κανείς μονάχα στην Σουηδία.

Διαθέτουν ένα πτυσσόμενο σύστημα που έχει εξελιχθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια αλλά παραμένει ίδιο σαν φιλοσοφία λειτουργίας. Οι πρόσθετοι τροχοί σηκώνουν το βάρος του αυτοκινήτου με το φορητό αυτό τρέιλερ να έχει την απαιτούμενη αντοχή στους μικρούς του τροχούς και την μοτοσυκλέτα την ροπή που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει την ρυμούλκηση χωρίς προβλήματα.

 

Ετικέτες

Ο Michael Dunlop παρασημοφορήθηκε από τον Βασιλιά Κάρολο

Ο 33 φορές νικητής του Isle of Man TT τιμήθηκε για τη συμβολή του στους αγώνες μοτοσυκλέτας
MIchael Dunlop MBE
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/11/2025

Ο θρύλος του Isle of Man TT, Michael Dunlop, τιμήθηκε με παράσημο από τον Βασιλιά Κάρολο, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Κάστρο του Windsor, ως αναγνώριση της πολυετούς προσφοράς του στους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Ο Dunlop κατέκτησε το 2024 τον τίτλο του πλέον πολυνίκη στην ιστορία του TT, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 26 νικών που είχε θέσει ο θείος του, Joey Dunlop, πριν τον τραγικό χαμό του. Έκτοτε, έχει επεκτείνει το ρεκόρ του, φτάνοντας τις 33 συνολικά νίκες, με τέσσερις το 2025 στις κατηγορίες Supersport και Supertwin, όπου επικράτησε και στους δύο αγώνες κάθε κατηγορίας.

Το παράσημο MBE (Member of the Order of the British Empire) απονεμήθηκε στον Dunlop την Τρίτη 4 Νοεμβρίου, ως αναγνώριση των εξαιρετικών του επιτευγμάτων, όχι μόνο στο Isle of Man TT αλλά και στο σύνολο της αγωνιστικής του καριέρας.

Ο ίδιος ο Michael Dunlop δήλωσε βαθιά τιμημένος που έλαβε την συγκεκριμένη διάκριση από τον Βασιλιά λέγοντας πως είναι προνόμιο να αναγνωρίζεται με αυτόν τον τρόπο η δουλειά και οι επιτυχίες του.

Με αυτή τη διάκριση, ο Michael Dunlop εντάσσεται σε ένα ιδιαίτερο γκρουπ θρύλων του TT, καθώς ακολουθεί τα βήματα του John McGuinness, ο οποίος είχε τιμηθεί με MBE το 2022. Ο McGuinness, με 23 νίκες στο TT, αποτελεί μια ακόμη εμβληματική μορφή των αγώνων.

Πέρα από τον εντυπωσιακό αριθμό των νικών του, ο Dunlop ξεχωρίζει και για τη συνέπεια του, καθώς έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα κάθε χρονιά στο TT από το 2016. Η πρώτη του νίκη ήρθε το 2009, στον δεύτερο αγώνατης κατηγορίας Supersport.

Το 2025, ο Dunlop συμμετείχε επίσης στον 24ωρο αγώνα του Le Mans, οδηγώντας μια BMW M1000 RR μαζί με τους Danny Webb και Enzo Boulom, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την ευελιξία και το πάθος του για τους αγώνες μοτοσυκλέτας.