This is HONDA - Μαγικό βίντεο-χρονοκάψουλα από το μακρινό 1962

Μία ματιά μέσα στις εγκαταστάσεις του ιαπωνικού εργοστασίου και τους τότε τρόπους κατεργασίας και χύτευσης μετάλλων, πριν την εποχή των εργαλειομηχανών CNC

motomagThis is HONDA – Βίντεο-χρονοκάψουλα από το μακρινό 1962

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

4/12/2023

Η Honda Ιαπωνίας ανέβασε ένα βίντεο στο κανάλι της, το οποίο αποτελεί στην ουσία μία χρονοκάψουλα που μας φέρνει σε επαφή με το μακρινό 1962, όπου βλέπουμε μεταξύ άλλων και τις ρίζες του εμβληματικού Monkey, προτού γίνει μοντέλο μαζικής παραγωγής.

Πριν την εποχή της διαδικτυακής προβολής, των κοινωνικών δικτύων και γενικότερα της προώθησης μέσω του ίντερνετ, η Honda είχε την ευφυή ιδέα να βιντεοσκοπήσει -με παραδοσιακό έγχρωμο (!) φιλμ παρακαλώ, εξ' ου και η αναλογική ποιότητα- ένα βίντεο που μας προσφέρει μία κλεφτή ματιά, πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργοστασίων της. Εκείνη την εποχή το Big H είχε ήδη δημιουργήσει διάφορες εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την Ιαπωνία, πέραν από της αρχικής στο Hamamatsu, κατασκευάζοντας το αυθεντικό Benly, το Dream 250 και πολλά ακόμα, αλλά και το θρυλικό Cub 50, ένα όνομα που εξακολουθεί από τότε να βρίσκεται στην γκάμα της Honda, έχοντας δεχθεί τις αλλαγές που έφεραν το πέρασμα των χρόνων και η πρόοδος της τεχνολογίας.

Μέσα στο βίντεο βλέπουμε ακόμα τα θρυλικά RC, με τα οποία η Honda ένα χρόνο πριν είχε κατακτήσει τον πιο επικίνδυνο αγώνα στον κόσμο, το Isle of Man TT στις κατηγορίες 125 και 250 κυβικών με τον θρυλικό Mike Hailwood. Με αφορμή αυτή τη σαρωτική επέλαση, το ιαπωνικό εργοστάσιο για το 1962 αποφασίζει να συμμετάσχει σε δύο ακόμη κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης και της νεοσύστατης τότε των 50 κυβικών. Έτσι, το RC -το αγωνιστικό τμήμα της Honda (Racing Service Center) πριν μετονομαστεί σε HRC- επιφορτίστηκε με την δημιουργία δύο νέων μοντέλων στα 50 και 350 κυβικά.

This is HONDA – Βίντεο-χρονοκάψουλα από το μακρινό 1962

Σε μία εποχή που οι εργαλειομηχανές CNC δεν αποτελούσαν επιλογή, ο κυριότερος τρόπος κατασκευής των μεταλλικών μερών ήταν με τη χύτευση μετάλλων, μία διαδικασία την οποία η Honda μας δείχνει στο βίντεο. Οι κινητήρες εκείνη την εποχή συναρμολογούνταν ως επί το πλείστον στο χέρι με τα εξαρτήματα (μπιέλες, έμβολα κ.α.) να είναι κατά κύριο λόγο από πρεσσαριστό ατσάλι. Σε άλλα πλάνα βλέπουμε δοκιμές αντοχής των διάφορων εξαρτημάτων που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή μοτοσυκλετών, παπιών και σκούτερ (ναι από τότε είχε σκούτερ η Honda και μάλιστα με... boxer κινητήρα!), αλλά και ο χώρος του δυναμόμετρου, όπου μετρούσαν τις επιδόσεις των μοντέλων πριν αυτά σταλούν στα καταστήματα. Ακόμη υπάρχει χώρος για την μελέτη της αεροδυναμικής των μοτοσυκλετών του Big H, μία πρώιμη μορφή της αεροσήραγγας που ξέρουμε σήμερα. Μάλιστα, η Honda αξιοποιεί ήδη από εκείνη την εποχή τα δεδομένα τηλεμετρίας που συγκεντρώνει από εκεί, για τη διαρκή βελτίωση των μοτοσυκλετών της.

Από τις λήψεις δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ο νεαρός τότε Soichiro Honda, ο δαιμόνιος ιδρυτής του ιαπωνικού κολοσσού. Μάλιστα σε κάποια από τα πλάνα τον βλέπουμε να γευματίζει μαζί με τους εργαζόμενους, δίνοντάς μας και μία ευρύτερη άποψη για τη ζωή μέσα στο εργοστάσιο.

Σε επόμενα πλάνα βλέπουμε ένα πάρκο αναψυχής για μικρούς και μεγάλους, που σήμερα ξέρουμε ως Honda Mobilityland, όπου πλέον περιλαμβάνεται και η πίστα της Suzuka, η οποία εγκαινιάστηκε το 1962, και έχουμε την ευκαιρία να δούμε την αρχική διαδρομή της μέσα στο βίντεο. Εκεί βρίσκουμε και τις πρώτες εικόνες του πρώιμου Monkey, πριν ακόμα βγει στην παραγωγή, όπου εκτελεί χρέη οχήματος αναψυχής στο πάρκο της Honda. Στο τέλος, βλέπουμε τις σειρές από Cub 50 να φεύγουν από το εργοστάσιο πάνω σε φορτηγά που θυμίζουν διώροφα λεωφορεία και να φορτώνονται στα καράβια, με τελικό προορισμό τις διάφορες αντιπροσωπείες της Honda ανά τον κόσμο.

Το μοντάζ του βίντεο είναι δημιουργικό με ιδέες πολύ προχωρημένες για την εποχή του. Οι ηχητικές επιλογές είναι διασκεδαστικές, ενώ σε μερικά σημεία έχουν υιοθετηθεί ήχοι μέσα από το εργοστάσιο, που βοηθούν στην αφήγηση της ιστορίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το βίντεο είναι στα ιαπωνικά, όμως υπάρχουν υπότιτλοι στα αγγλικά (με ελλείψεις στη μεταγλώττιση), με την βοήθεια των οποίων μπορείτε να εξάγεται ένα γενικό συμπέρασμα και να καταλάβετε τι λέγεται μέσα στο βίντεο.

Σας προτείνουμε να αφιερώσετε λίγο από τον χρόνο σας να δείτε το βίντεο, το οποίο θα σας ταξιδέψει σε μία άλλη εποχή, τόσο από θέμα φιλοσοφίας, όσο και από θέμα μηχανολογίας και τεχνολογίας.

Ακολουθεί το βίντεο διάρκειας 30 λεπτών:

Ετικέτες

soichiro

https://bit.ly/MOTO_680

Τεχνικά άρθρα

Επικαιρότητα

Κράνος μοτοσυκλέτας με έμπνευση από τις ζώνες ασφαλείας αυτοκινήτων

Νέα πατέντα της Autoliv φέρνει τον μηχανισμό αδράνειας στους ιμάντες του κράνους

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/4/2026

Η Autoliv μεταφέρει την τεχνολογία των ζωνών ασφαλείας στα κράνη μοτοσυκλέτας, με στόχο την καλύτερη εφαρμογή και αυξημένη προστασία σε περίπτωση σύγκρουσης.

Η σουηδική Autoliv, η μεγαλύτερη προμηθεύτρια συστημάτων παθητικής ασφάλειας στον κόσμο δεν είναι άγνωστη στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παρότι ο κύριος τομέας που δραστηριοποιείται αφορά τα αυτοκίνητα.

Με στόχο να συμβάλει στη προστασία ζωών, η εταιρεία επενδύει έντονα στην ασφάλεια και των δύο τροχών. Μετά από προηγούμενες τεχνολογίες που έχει παρουσιάσει, όπως ενσωματωμένοι αερόσακοι σε μοτοσυκλετιστικά μπουφάν και σακίδια ή αυτόνομα γιλέκα-αερόσακοι, αλλά και συνεργασίες όπως αυτή με την ιταλική Airoh για κράνη με αερόσακο ή τη Yamaha για τον αερόσακο του Tricity, τώρα στρέφεται σε μια διαφορετική αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα κατεύθυνση, την εφαρμογή της τεχνολογίας ζωνών ασφαλείας στους ιμάντες του κράνους.

Η βασική ιδέα πίσω από τη νέα πατέντα είναι η ενσωμάτωση ενός μηχανισμού προέντασης και αδράνειας, ακριβώς στη λογική του μηχανισμού που χρησιμοποιείται στις σύγχρονες ζώνες τριών σημείων στα αυτοκίνητα. Πρόκειται για ένα σύστημα που επιτρέπει στον ιμάντα να ξετυλίγεται ελεύθερα όταν τραβιέται ομαλά, τον ασφαλίζει και μαζεύει αυτόματα, αλλά και τον κλειδώνει άμεσα σε περίπτωση έντονης κίνησης, όπως σε ένα ατύχημα.

Στην περίπτωση του κράνους, αυτό μεταφράζεται σε έναν ιμάντα που προσαρμόζεται αυτόματα στο κεφάλι του αναβάτη. Ο χρήστης τραβά τον ιμάντα για να φορέσει το κράνος και, μόλις αυτό τοποθετηθεί και ο ιμάντας κλείσει, ο μηχανισμός σαν ζώνη αυτοκινήτου τον σφίγγει αυτόματα, εξαλείφοντας τον κίνδυνο να παραμείνει χαλαρός. Είναι μια προσέγγιση που ουσιαστικά αφαιρεί την ανθρώπινη αβλεψία, η οποία αποτελεί συχνά κρίσιμο παράγοντα σε ζητήματα ασφάλειας.

Παράλληλα, το σύστημα μελετά και εφαρμογές με έναν πρόσθετο ιμάντα που περνά πίσω από τον αυχένα, εμπνευσμένο από τις ζώνες τριών σημείων. Αυτό το στοιχείο αυξάνει τη σταθερότητα του κράνους, ειδικά τη στιγμή που ενεργοποιείται ο μηχανισμός κλειδώματος, περιορίζοντας περαιτέρω την πιθανότητα μετακίνησης του κράνους.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της πατέντας είναι η ευκολία χρήσης. Σύμφωνα με την περιγραφή, ο αναβάτης δεν χρειάζεται καν να ανοίξει τον ιμάντα για να φορέσει ή να αφαιρέσει το κράνος. Αρκεί να τραβήξει τους ιμάντες στην άκρη ώστε να δημιουργηθεί αρκετός χώρος, να τοποθετήσει το κράνος και στη συνέχεια το σύστημα αναλαμβάνει να το ασφαλίσει στη σωστή θέση.

Σε περίπτωση ατυχήματος, ο μηχανισμός αδράνειας ενεργοποιείται άμεσα, εμποδίζοντας οποιαδήποτε χαλάρωση των ιμάντων. Με αυτόν τον τρόπο, το κράνος παραμένει σταθερά στη θέση του, μεγιστοποιώντας την προστασία του αναβάτη.

Η Autoliv δεν σταματά εκεί. Το σύστημα συνοδεύεται και από ηλεκτρονική επιτήρηση: αισθητήρες στον μηχανισμό κλειδώματος ανιχνεύουν αν ο ιμάντας δεν έχει ασφαλίσει σωστά και ειδοποιούν τον χρήστη μέσω δονήσεων, ηχητικών σημάτων ή ακόμη και οπτικών ενδείξεων στη ζελατίνα. Για την τροφοδοσία αυτών των λειτουργιών, η εταιρεία διερευνά λύσεις όπως ενσωματωμένα ηλιακά πάνελ ή μικρές γεννήτριες που αξιοποιούν τη ροή του αέρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, προς το παρόν, πρόκειται για πατέντα και όχι για έτοιμο προϊόν σε στάδιο παραγωγής. Ωστόσο, η λογική πίσω από τη συγκεκριμένη προσέγγιση είναι αρκετά σαφής, αν η σωστή εφαρμογή του κράνους μπορεί να γίνει αυτόματη και αλάνθαστη, τότε ένα κρίσιμο κομμάτι της ασφάλειας όλων μας βελτιώνεται σημαντικά.

Σε έναν κόσμο όπου πολλά ατυχήματα δεν οφείλονται μόνο στην έλλειψη εξοπλισμού αλλά και στη λανθασμένη χρήση του, η ιδέα της Autoliv δείχνει όχι απλώς ενδιαφέρουσα, αλλά και σημαντική. Αν και μένει να δούμε αν θα περάσει στην παραγωγή, πώς θα επηρεάσει το συνολικό βάρος του κράνους και το εάν η υλοποίηση αυτής της καινοτομίας είναι κάτι που θα αγκαλιάσει ο κόσμος της μοτοσυκλέτας. Σε κάθε περίπτωση η πατέντα αυτή αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς ένα μέλλον όπου η τεχνολογία αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην προστασία ζωών.