Honda, Nissan και Mitsubishi - Άδοξα τελείωσε η διερεύνηση συνεργασίας... [VIDEO]

Διαφορετικές ανακοινώσεις Honda και Nissan για ακύρωση του Μνημονίου Κατανόησης (Memorandum of Understanding)
Honda - Nissan: Έληξε άδοξα η προσπάθεια συμφωνίας
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2025

Οι πληροφορίες για την κατάρρευση των συνομιλιών μεταξύ Honda, Nissan και Mitsubishi (με την τελευταία να ανήκει εν μέρει στη Nissan) είχαν διαρρεύσει στον ιαπωνικό τύπο εδώ και μια εβδομάδα τουλάχιστον, με τη Nissan μάλιστα να προβαίνει και σε ανακοίνωση με ύφος "τα δημοσιεύματα δεν ισχύουν, αναμείνατε ανακοίνωση στα μέσα του μήνα". Η ανακοίνωση ήρθε και ΔΕΝ ήταν κοινή μεταξύ Honda-Nissan, με τη Honda να προτιμά να μην κατονομάσει τους λόγους της αποτυχίας του Μνημονίου, όμως η Nissan έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για αυτούς.

Η ανακοίνωση των τριών Ιαπώνων που δημοσιεύεται στις 13/2/2025 είναι λιτή, αναφέροντας τα εξής: "Η Nissan Motor Co., Ltd. (Nissan), η Honda Motor Co., Ltd. (Honda) και η Mitsubishi Motors Corporation (Mitsubishi Motors) ανακοίνωσαν σήμερα ότι συμφώνησαν να τερματίσουν το μνημόνιο κατανόησης (MOU) μεταξύ των τριών εταιρειών, το οποίο αφορούσε την εξέταση μιας τριμερούς συνεργασίας που είχε συναφθεί στις 23 Δεκεμβρίου 2024. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται σε συνδυασμό με τον τερματισμό του μνημονίου κατανόησης (MOU) σχετικά με την έναρξη συζητήσεων και εξετάσεων για μια επιχειρηματική ενοποίηση μεταξύ της Nissan Motor Co., Ltd. και της Honda. Στο εξής, οι δύο εταιρείες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται στο πλαίσιο μιας στρατηγικής εταιρικής σχέσης για την εποχή των ευφυών και εξηλεκτρισμένων αυτοκινήτων, βάσει του μνημονίου κατανόησης που υπογράφηκε την 1η Αυγούστου 2024, με στόχο τη δημιουργία νέας αξίας."

Αντίθετα, η ανακοίνωση της Nissan ήταν σαφώς εκτενέστερη, δείχνοντας μάλιστα και τον λόγο για τον οποίο η Nissan αποφάσισε να μην προχωρήσει στη συνεργασία με τη Honda.

Στην ανακοίνωση της nissan διαβάζουμε τα εξής: "Η Nissan Motor Co., Ltd. (Nissan) και η Honda Motor Co., Ltd. (Honda) ανακοίνωσαν σήμερα ότι οι δύο εταιρείες συμφώνησαν να τερματίσουν το μνημόνιο κατανόησης (MOU) που υπεγράφη στις 23 Δεκεμβρίου 2024, σχετικά με την εξέταση μιας επιχειρηματικής συγχώνευσης μεταξύ των δύο εταιρειών, καθώς και να διακόψουν τις σχετικές συζητήσεις και διεργασίες. Από την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης, οι διοικητικές ομάδες και των δύο εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των Διευθύνοντων Συμβούλων, εξέτασαν και συζήτησαν το περιβάλλον της αγοράς, τον σκοπό της επιχειρηματικής συγχώνευσης και τη στρατηγική και τη δομή διοίκησης μετά τη συγχώνευση. Επιπλέον, δεδομένης της σημασίας αυτής της συγχώνευσης, διεξήχθησαν επανειλημμένα προσεκτικές διαβουλεύσεις με κάθε ενδιαφερόμενο μέρος.

Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, οι δύο εταιρείες εξέτασαν επανειλημμένα όλες τις διαθέσιμες επιλογές σχετικά με τη μορφή της επιχειρηματικής συγχώνευσης, συμπεριλαμβανομένης της πρότασης της Honda να αλλάξει η δομή που είχε αρχικά προβλεφθεί στο μνημόνιο κατανόησης. Σύμφωνα με την πρόταση αυτή, η Honda θα ίδρυε μια κοινή εταιρεία συμμετοχών (holding company), στην οποία θα είχε την πλειοψηφία των διευθυντών και θα διόριζε τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο, ενώ και οι δύο εταιρείες θα ήταν εξ ολοκλήρου θυγατρικές. Εξετάστηκε επίσης μια εναλλακτική δομή, σύμφωνα με την οποία η Honda θα ήταν η μητρική εταιρεία και η Nissan η θυγατρική μέσω ανταλλαγής μετοχών.

Ως αποτέλεσμα αυτών των συζητήσεων, οι δύο εταιρείες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα στην ταχύτητα λήψης αποφάσεων και στην εφαρμογή στρατηγικών διοίκησης σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον αγοράς, εν όψει της εποχής του εξηλεκτρισμού, είναι σκόπιμο να αναβληθεί η υλοποίηση μιας επιχειρηματικής συγχώνευσης. Ως εκ τούτου, αποφασίστηκε η διακοπή των σχετικών συζητήσεων και διεργασιών.

Προχωρώντας μπροστά, οι δύο εταιρείες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής συνεργασίας, καθώς εισερχόμαστε στην εποχή των έξυπνων και εξηλεκτρισμένων αυτοκινήτων, με στόχο τη δημιουργία νέας αξίας και τη μεγιστοποίηση της εταιρικής αξίας τόσο της Nissan όσο και της Honda."

Όπως φαίνεται οι προτάσεις της Honda που έγιναν από θέσης ισχύος δεν έγιναν αποδεκτές από τη Nisssan, καθώς παρά τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, η Nissan θέλει να παραμείνει αυτόνομη. Μένει να δούμε αν η Nissan καταφέρει να ορθοποδήσει με διαφορετικό τρόπο, ή αν οδηγηθεί αργότερα σε λύση παρόμοια με αυτή που της πρότεινε η Honda.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.