Honda NR750 με 5.300 χιλιόμετρα σε δημοπρασία στην Ιαπωνία!

Εξαιρετικά χαμηλή τιμή εκκίνησης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/8/2020

Κάθε φορά που μία σπάνια κι εξωτική μοτοσυκλέτα βγαίνει σε δημοπρασία αποτελεί είδηση, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την Honda NR 750! Μία μοτοσυκλέτα – σταθμό στην ιστορία της μηχανοκίνησης που το ΜΟΤΟ είχε την τιμή να την αποκτήσει, μόνο και μόνο για να καταφέρουμε να την οδηγήσουμε! Για να θυμίσουμε επιγραμματικά στους νεότερους αναγνώστες ποια είναι η NR: Μοτοσυκλέτα περιορισμένης παραγωγής, η ακριβότερη της εποχής της, με οβάλ πιστόνια σε έναν τετρακύλινδρο V κινητήρα που είχε όμως 8 μπιέλες και 32 βαλβίδες.

Ήταν η πολιτική έκδοση της αγωνιστικής NR500 με την οποία η Honda ήθελε να επικρατήσει στα MotoGP έναντι των δίχρονων τότε αγωνιστικών. Εξαιτίας της τεχνολογικής της υπεροχής και της προσπάθειας της Honda να επικρατήσει των δίχρονων με οβάλ πιστόνια, αλλά και της περιορισμένης παραγωγής, χτίστηκε ένας μύθος που ακολουθούσε την μοτοσυκλέτα, και αναβάθμισε σε άθλο απλά και μόνο να μπει κανείς στην ουρά των παραγγελιών.

Όμως, όταν πρόκειται για τέτοιες εμπειρίες, το ΜΟΤΟ δεν αφήνει περιθώρια. Η ΠΡΩΤΗ μοτοσυκλέτα που πέρασε στην Ευρώπη, η NR με αριθμό πλαισίου 0044, αγοράστηκε από το περιοδικό για να την οδηγήσει και να την δυναμομετρήσει. Η αγορά ήταν για την NR ο μοναδικός τρόπος να βρεθούμε στη σέλα της! Η δυναμομέτρηση εκείνη ήταν η πρώτη ανεξάρτητη, και η φήμη του περιοδικού μας εκτοξεύεται τότε σε όλη την Ευρώπη. Την αγοράσαμε την δυναμομετρήσαμε, την οδηγήσαμε, κι έπειτα πωλήθηκε καταλήγοντας… στο Hollywood!

Οπότε μία νέα NR σε κατάσταση καινούριας δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη για εμάς καθώς μιλά στο συναίσθημα, ιδιαίτερα όταν η δημοπρασία κινείται σε ιδιαίτερα χαμηλή τιμή για τα δεδομένα αυτής της μοτοσυκλέτας, τουλάχιστον προς το παρόν.

Ιδιοκτήτης της NR που πωλείται τώρα, είναι ένας Καναδός που μένει στο Τόκυο. Εργάζεται σε πολυεθνική με το συμβόλαιό του να λήγει και να ετοιμάζεται να μετακομίσει εκτός Ιαπωνίας. Την πουλά γιατί φεύγει από την χώρα. Στην κατοχή του βρίσκεται μόνο δύο χρόνια και έχει κάνει μονάχα 500 χιλιόμετρα. Όταν την παρέλαβε άλλαξε λάδια σε ένα συνεργείο που είναι ιδιοκτησίας ενός πρώην αρχιμηχανικού μηχανικού της Honda. Με «εργοστασιακή» λοιπόν φροντίδα άλλαξε ελαστικά, σωληνάκια τροφοδοσίας και φρένων, τακάκια και ελαστικά, με τον κινητήρα να δουλεύει σαν καινούριος και να μην έχει ανοιχτεί ποτέ.

Ο ιδιοκτήτης απολάμβανε να την βγάζει βόλτα στους δρόμους του Τόκυο, νιώθοντας πως εκπληρώνει μια υποχρέωση απέναντι στην ιστορικότητα αυτής της μοτοσυκλέτας, αλλά και σε βραδινές συναντήσεις μοτοσυκλετιστών, συγκεντρώνοντας τα βλέμματα. Όλοι στην Ιαπωνία, παλιοί και νέοι, ξέρουν ποια είναι η NR και αν έχουν την ευκαιρία να την ακούσουν να παίρνει μπροστά, θα περιμένουν όση ώρα χρειαστεί. Για αυτό και σε αυτές τις συναντήσεις ο Καναδός ιδιοκτήτης δεν χρειαζόταν να θυμάται ακριβώς δίπλα σε ποια έχει παρκάρει, η μοτοσυκλέτα του ήταν αυτή που είχε πάντα τον περισσότερο κόσμο να την περιστοιχίζει. Σε κατάσταση καινούριας λοιπόν, μονάχα με μία γρατζουνιά στην ζελατίνα, η NR αυτή ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια για άλλη μία φορά, από το 1992 που έφυγε από το εργοστάσιο της Honda. Αν πάλι δεν φτάσει το επιθυμητό ποσό, ο Καναδός θα την πάρει μαζί του φεύγοντας από την Ιαπωνία, δεν έχει σκοπό να την δώσει πολύ πιο χαμηλά από αυτό που της αξίζει…

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.