Honda - Πατέντες για φαίρινγκ με κινούμενα πάνελ που θα... σπρώχνουν τα πόδια του αναβάτη!

Για την ενημέρωση του στην περίπτωση παρέμβασης ενός συστήματος ασφαλείας, αλλά και για να τον τοποθετούν στη βέλτιστη στάση οδήγησης
Πατέντα Honda για κινούμενα πάνελ
Από το

motomag

28/9/2023

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε η Honda στην ευρωπαϊκή επιτροπή έγκρισης τύπου, φαίνεται να πηγαίνει την ενεργητική ασφάλεια ένα βήμα παραπέρα, με τη δημιουργία κινούμενων πάνελ στο φαίρινγκ. Αυτά θα πιέζουν το εσωτερικό των μηρών του αναβάτη, πληροφορώντας τον για την επέμβαση των ηλεκτρονικών βοηθημάτων της μοτοσυκλέτας, αλλά και βοηθώντας τον να πάρει τη βέλτιστη στάση σώματος για μια πλειάδα περιπτώσεων!

Όπως έχει ήδη ανακοινώσει η Honda, στόχος της είναι όχι να μειώσει, αλλά να μηδενίσει τα τροχαία δυστυχήματα, τόσο με τα αυτοκίνητα όσο και τις μοτοσυκλέτες της, μέχρι και το 2050. Στον δρόμο για την επίτευξη αυτού του στόχου, το Big H δουλεύει συνεχώς πάνω σε πατέντες που αφορούν την ενεργητική ασφάλεια της μοτοσυκλέτας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον αερόσακο που θα τυλίγεται γύρω από τον αναβάτη και το σύστημα "Lane Keep Assist.

Τώρα, στις πατέντες που κατέθεσε στον αρμόδιο ευρωπαϊκό φορέα, φαίνεται ένα CBR1000RR με κινούμενα πάνελ, στο σημείο που τα γόνατα του αναβάτη έρχονται σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα.

Πατέντα της Honda με κινούμενα πάνελ στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας
Τα πάνελ θα κινούνται με σερβομηχανισμό

Όπως δείχνουν τα σχέδια, πίσω από αυτά τα κινούμενα μέρη, βρίσκουμε έναν περιστροφικό σερβομηχανισμό ενεργοποίησης. Στο άνω άκρο τους τα πάνελ έχουν δύο μεντεσέδες, οι οποίοι τα κρατούν στην θέση τους, ενώ ταυτόχρονα τα βοηθούν να εκταθούν προς τα έξω.

Πατέντα της Honda με κινούμενα πάνελ στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας
Τα κινούμενα πάνελ φαίνονται στο διάγραμμα ως 72L & 72R

Η Honda έχει σκοπό να χρησιμοποιήσει το παραπάνω σύστημα ως μέθοδο πληροφόρησης αναβάτη, σε μία σειρά από ηλεκτρονικά βοηθήματα, όπως αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Αν για παράδειγμα η μοτοσυκλέτα φρενάρει μόνη της -όπως ας πούμε συμβαίνει με το Adaptive Cruise Control- και ο αναβάτης βρεθεί απροετοίμαστος, τότε η απότομη μείωση της ταχύτητας είναι πιθανό να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι λύνει. Εκεί ακριβώς έρχεται η χρήση των κινούμενων πάνελ, προκειμένου να ενημερώσουν από πριν τον αναβάτη, αλλά και να τον… τοποθετήσουν στη σωστή στάση.

Η ιδέα πίσω από την χρήση του συστήματος αυτού, είναι ότι με το άνοιγμα και των δύο πάνελ, ο αναβάτης έχει μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με την μοτοσυκλέτα, προκειμένου να μπορεί να σφίξει τα πόδια του κατά το φρενάρισμα, έχοντας πάρει καλύτερη θέση.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι να χρησιμοποιηθεί σε συνάρτηση με το “Lane Keep Assist”. Στην περίπτωση που ο αναβάτης αφαιρεθεί και ξεκινήσει να αλλάζει λωρίδα, τότε θα ανοίγει μόνο το πάνελ το οποίο βρίσκεται από την πλευρά που κατευθύνεται η μοτοσυκλέτα. Έτσι πιέζοντας τον μηρό του αναβάτη θα τον ενημερώνει για τον επικείμενο κίνδυνο, αλλάζοντας την ίδια στιγμή ελαφρώς το κέντρο βάρους για να τον διευκολύνει με τη μανούβρα, ώστε να επανέλθει στη λωρίδα του.

Ένα άλλο σημείο που μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο ένα τέτοιο σύστημα είναι στο να βοηθήσει τον αναβάτη να μάθει πως πρέπει να τοποθετεί το σώμα του στις στροφές.

Αν και δεν είναι πιθανό η Honda να βγάλει κάτι τέτοιο σύντομα στην παραγωγή, γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι ο Ιάπωνας κατασκευαστής θέλει να δημιουργήσει μία σουίτα ηλεκτρονικών, η οποία θα βοηθά τον αναβάτη ως… αυτόματος πιλότος. Όχι με την έννοια ότι ο αναβάτης δεν θα συμμετέχει ενεργά στην οδήγηση, αλλά στην περίπτωση που κάνει μία λάθος εκτίμηση ή επιλογή, τότε θα υπάρχει ένα “χέρι βοηθείας” που θα τον βοηθά να αποφύγει τον επερχόμενο κίνδυνο, εκμηδενίζοντας την πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαίο ατύχημα.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.