Honda - Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Πιο καθαρή εμφάνιση και βελτιωμένη κάθετη δύναμη με λιγότερη αεροδυναμική αντίσταση - Ίσως τα δούμε σε μία επόμενη ανανέωση του CBR 1000RR-R
motomagHonda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

4/1/2024

Μετά την ανανέωση που δέχτηκε το CBR1000RR/SP στην EICMA 2023, βλέπουμε να έρχονται στο φως νέες πατέντες, όπου φαίνεται η αναθεωρημένη θέση των αεροδυναμικών βοηθημάτων (“φτερα”), τα οποία φεύγουν από τη συμβατική τους θέση, προσδίδοντας μία πιο καθαρή εμφάνιση στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας.

Για το 2024 είδαμε μία εκ βάθρων ανανέωση από την Honda για το Fireblade, το οποίο είναι αυτή την στιγμή το ισχυρότερο ιαπωνικό superbike και ένα από τα πιο δυνατά γενικότερα. Οι αλλαγές αφορούσαν κάθε σημείο της μοτοσυκλέτας, με βασικότερα τον κινητήρα, το πλαίσιο, το ψαλίδι και τα ηλεκτρονικά. Όσον αφορά την εμφάνιση, μπορεί να μην είναι ολοκληρωτικά νέα, ωστόσο τα φαίρινγκ έχουν ανασχεδιαστεί με γνώμονα την καλύτερη αεροδυναμική. Τα φτερά είναι και αυτά νέα για το 2024 για μεγαλύτερη κάθετη δύναμη και 10% μειωμένη αντίσταση της μοτοσυκλέτας στις αλλαγές κατεύθυνσης.

Honda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Αποτελώντας την πιο σημαντική εξωτερική ανανέωση για το CBR1000RR-R 2024, τα νέα φτερά έρχονται από τα MotoGP, τοποθετημένα στο μπροστινό τμήμα της μοτοσυκλέτας. Αντικαθιστούν έτσι τα τοποθετημένα στα πλευρικά τμήματα με πολλαπλές στρώσεις, που είχαμε δει στον προκάτοχό του. Η λύση που υιοθέτησε η Honda έχει δοκιμαστεί στο σκληρό πεδίο των αγώνων, προσφέροντας ταυτόχρονα λίγη από την αίγλη των MotoGP σε μία μοτοσυκλέτα για… κοινούς θνητούς. Γενικότερα, η προσθήκη αεροδυναμικών βοηθημάτων στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας επηρεάζει την αντίσταση που προβάλει στις αλλαγές κατευθύνσεων και στην τελική, σε σύγκριση με ένα λείο φαίρινγκ χωρίς αυτά. Όπως είναι λογικό υπάρχουν και εξαιρέσεις (για παράδειγμα η BMW ανακοινώνει 10 χλμ μεγαλύτερη τελική για το M 1000 RR σε σχέση με το S 1000 RR, παρά τα μεγαλύτερα φτερά του πρώτου), όμως αυτός είναι ο γενικότερος κανόνας. Στις πατέντες που βλέπουμε εδώ, το Big H προσπαθεί να συνδυάσει το καλύτερο δύο κόσμων, φέρνοντας τα φτερά πιο μέσα και πιο κοντά μεταξύ τους, ενώ ταυτόχρονα φέρνει πρωτοποριακό σχεδιασμό για το μπροστινό τμήμα της μοτοσυκλέτας, με στόχο να εξισορροπήσει τις απώλειες στην κάθετη δύναμη που θα φέρει η έλλειψη των φτερών.

Honda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Στην ουσία, η ιδέα είναι να μεταφερθούν τα αεροδυναμικά βοηθήματα από την θέση που βρίσκονται συνήθως εκατέρωθεν της μοτοσυκλέτας, στο μπροστινό μέρος και να έρθουν πιο κοντά μεταξύ τους. Στην συνέχεια με την χρήση εισαγωγών και αεραγωγών ο αέρας θα περνάει μέσα από το μπροστά μέρος της μοτοσυκλέτας. Όπως εξηγείται στις πατέντες της Honda: “…όταν προσθέτεις φτερά στα άκρα του μπροστινού φαίρινγκ, αυξάνεται η κάθετη δύναμη. Ταυτόχρονα, όμως, το ίδιο συμβαίνει και με την αεροδυναμική αντίσταση ”. Και συνεχίζει: “Στα παρόντα σχέδια, η κάθετη δύναμη μπορεί να αυξηθεί στο μπροστινό τμήμα του φαίρινγκ με σχήμα ανεστραμμένου φτερού. Επιπλέον, λόγω του ότι τα πλαϊνά φτερά καθίστανται περιττά, η αεροδυναμική αντίσταση μειώνεται. Έτσι οι επιδόσεις (μέγιστη ταχύτητα και επιτάχυνση) βελτιώνονται και ως αποτέλεσμα η κατανάλωση καυσίμου μπορεί να βελτιωθεί κι αυτή.”

Εξωτερικά, ένα από τα βασικά στοιχεία που μπορούμε να διακρίνουμε στα σχέδια είναι οι εισαγωγές εκατέρωθεν της ζελατίνας, μπροστά από τα clip-on. Ένα δεύτερο σετ εισαγωγών είναι τοποθετημένο πιο χαμηλά, στο κοίλο τμήμα ακριβώς κάτω από τη “μύτη” του μπροστινού μέρους. Οι εισαγωγές αυτές συνδυάζονται με αντίστοιχες εξαγωγές στο πίσω μέρος του φαίρινγκ. Αυτό που δεν γίνεται άμεσα ορατό είναι το σχήμα του φαίρινγκ εσωτερικά, απ’ όπου περνάει ο αέρας. Σε μία από τις εικόνες, ωστόσο, βλέπουμε εγκάρσια κομμένο το μπροστινό τμήμα, όπου αποκαλύπτεται ότι ο αέρας ρέει γύρω από ένα πτερύγιο με επιθετικό προφίλ, μέσα στην μοτοσυκλέτα.

Honda – Πατέντες για νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στο Fireblade

Εκτός τώρα από τη δημιουργία κάθετης δύναμης και την μείωση της μετωπικής επιφάνειας της μοτοσυκλέτας, η Honda ισχυρίζεται πως ο συγκεκριμένος σχεδιασμός προσθέτει επιπλέον αεροδυναμικά οφέλη και πιο πίσω, καθώς ανακατευθύνει τη ροή του αέρα πιο καθαρά γύρω και πάνω από τον αναβάτη. Η πατέντα αναφέρει ότι περνώντας μέσα από το μπροστινό μέρος και τα εσωτερικά τοποθετημένα φτερά “ο αέρας που εξέρχεται λειτουργεί ως “κουρτίνα”. Αυτό σημαίνει ότι η αεροδυναμική προστασία του αναβάτη μπορεί να μειωθεί σε όγκο, κάνοντας και τη μοτοσυκλέτα να μοιάζει μικρότερη όταν την κοιτάζεις από μπροστά. Μικρότερη μετωπική επιφάνεια, σημαίνει με την σειρά της ότι θα μπορούσε να ρίξει ακόμα χαμηλότερα τον συντελεστή αεροδυναμικής αντίστασης.

Μπορεί στα σχέδια της πατέντας να βλέπουμε το CBR1000RR-R, με την εξάτμιση, το πλαίσιο και το ψαλίδι να ταιριάζουν εμφανισιακά με το νέο Fireblade του 2024, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ιδέα αυτή αφορά αποκλειστικά τη superbike ναυαρχίδα της Honda. Με την κατάθεση της πατέντας, η εταιρεία μπορεί να αποσκοπεί απλώς στο να κατοχυρώσει τη συγκεκριμένη λύση, αποτρέποντας τους υπόλοιπους κατασκευαστές από το να την ακολουθήσουν.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.