Honda Super Cub Africa Twin - Το παπί που κλάπηκε, βρέθηκε, ανακατασκευάστηκε και στη συνέχεια έλαβε μέρος στον διαγωνισμό custom μοτοσυκλετών Art of Speed Malaysia

Ένα παπί του οποίου η ιστορία θα μπορούσε να γίνει βιβλίο
Super Cub Africa Twin
Από το

motomag

6/9/2023

Το ανακατασκευασμένο Honda Super Cub ενός Μαλαισιανού αναβάτη απέκτησε νέα και μοναδική ταυτότητα, για να μεταμορφωθεί σε... Super Cub Africa Twin ενώ απέκτησε διεθνή αναγνώριση μετά και από τη συμμετοχή του στον διαγωνισμό custom μοτοσυκλετών Art of Speed Malaysia.

Το πιο καλοπουλημένο όχημα όλων των εποχών, που έχει αλλάξει την ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη είναι όπως άπαντες γνωρίζουν το παπί Super Cub της Honda. Με εκατομμύρια πωλήσεις, σε όποια γωνιά του πλανήτη και να πας θα ακούσεις κάποια ιστορία που να το συνοδεύει. Πριν από μερικές ημέρες είδαμε μία ξεχωριστή custom δημιουργία ενός Super Cub, η οποία παρουσιάστηκε στον διαγωνισμό custom μοτοσυκλετών Art of Speed Malaysia από τον Nasir Morni. Η συγκεκριμένη δημιουργία ωστόσο κρύβει μια ενδιαφέρουσα ιστορία που ξεκινά πολλά χρόνια πριν, καθώς το Super Cub του 1983 το οποίο ανήκε στον πατέρα του Morni κλάπηκε το 2005 και έκτοτε χάθηκαν τα ίχνη του. Ωστόσο μετά από 15 χρόνια η μοίρα ήθελε το συγκεκριμένο παπί να επιστρέψει στον ιδιοκτήτη του, και ως εκ τούτου το Super Cub το οποίο ήταν παροπλισμένο σε μία μάντρα της αστυνομίας της Μαλαισίας γύρισε πίσω στο “σπίτι” του.

Honda Super Cub

Φυσικά όπως ήταν λογικό το συγκεκριμένο παπί της Honda ήταν σε άθλια κατάσταση λόγω της φθοράς του χρόνου ενώ το μωβ χρώμα στον σκελετό ήταν ότι είχε απομείνει από την αρχική μορφή του Super Cub. Παρολαυτά ο Nasir Morni αποφάσισε πως πρέπει να δώσει μια νέα ζωή στο παπί με το οποίο είχε μοιραστεί πολλές κοινές στιγμές της καθημερινότητας του όταν ήταν μικρός. Κάπως έτσι, ο Morni είχε την τρελή ιδέα να δημιουργήσει ένα παπί το οποίο θα βασίζεται στην Honda Africa Twin RD03 του 1988!

Honda cub africa twin

Με γνώμονα αυτή τη σκέψη ξεκίνησε το project, με το πλαίσιο να είναι το μόνο που είχε απομείνει από το Cub, καθώς τα υπόλοιπα μέρη του παπιού ήταν διαλυμένα ή μη λειτουργικά. Ο Morni για να πετύχει αυτό που είχε στο μυαλό του ζήτησε από έναν φίλο του ο οποίος εργαζόταν στον οίκο σχεδιασμού Rocketeer Custom Art να του δημιουργήσει τα νέα χρώματα τα οποία θα κοσμούσαν το ανακατασκευασμένο Super Cub της Honda. Εκείνος με τη σειρά του έκανε απίστευτη δουλειά καθώς αποτύπωσε τον χρωματικό συνδυασμό του HRC -λευκό, μπλε και κόκκινο- με κάθε λεπτομέρεια. Ένα πρόβλημα που έπρεπε να ξεπεραστεί για τον Morni ήταν η εύρεση των γραφικών του Honda Africa Twin RD03 του 1988, για αυτόν τον λόγο τα δημιούργησε μόνος του χρησιμοποιώντας το Adobe Illustrator!

Super Cub

Στη συνέχεια ξεκίνησε με τα υπόλοιπα μέρη του παπιού. Τα ελαστικά της Michelin απέκτησαν ζάντες χρυσού χρώματος με ακτίνες ενώ στο μπροστινό δισκόφρενο ο Morni τοποθέτησε προστατευτικό όμοιο με αυτό που είχε το Honda Africa Twin RD03. Οι αλλαγές φυσικά συνεχίστηκαν, το τιμόνι αλλάχτηκε με ένα της ProTaper χρυσού χρώματος το οποίο εφοδιάζεται με χούφτες της Barkbusters, ενώ αναβαθμίστηκαν και οι αναρτήσεις. Εμπρός το Super Cub απέκτησε πιρούνι μεγαλύτερης διαδρομής με φυσούνες καλαμιών μπλε χρώματος, ενώ στην πίσω ανάρτηση συναντάμε δύο πλήρως ρυθμιζόμενα αμορτισέρ.

Super Cub

Ο κινητήρας έχει ανακατασκευαστεί αποκτώντας νέα βαφή ενώ το aftermarket φίλτρο αέρα βοηθά στην καλύτερη εισαγωγή, αυτό όμως που κλέβει την παράσταση στη νέα δημιουργία του Morni είναι η εξάτμιση η οποία είναι ιδιοκατασκευή. Αυτή είναι προσαρμοσμένη πέριξ της δεξιάς πλευράς του παπιού, και καταλήγει στο πίσω μέρος με ένα ιδιαίτερο κωνικό τελικό το οποίο φιλοξενεί το λογότυπο του HRC.

Honda Super Cub Africa Twin

Για να είναι ακόμη πιο κοντά στη Honda Africa Twin RD03 του 1988, το Super Cub του Morni έχει στρογγυλό προβολέα ο οποίος εδράζεται σε ένα ειδικά διαμορφωμένο πλαίσιο, ζελατίνα καθώς και μία σχάρα γκρι χρώματος η οποία υπάρχει ανάμεσα στα πόδια του αναβάτη. Η δημιουργία του Morni ολοκληρώνεται με την μπλε κομμένη σέλα, τη μακριά σχάρα για αντικείμενα και το μπιτόνι για μεταφορά καυσίμου το οποίο έχει τοποθετηθεί στην αριστερή πλευρά του παπιού.

Honda Super Cub Africa Twin

Το Honda Super Cub Africa Twin του Nasir Morni μετά την ανακατασκευή του έλαβε μέρος στον διαγωνισμό custom μοτοσυκλετών Art of Speed Malaysia, όπου και ξεχώρισε.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.