Χρόνια πολλά στον “Fast Freddie"!

Γενέθλια για τον βασιλιά της δεκαετίας του ‘80
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/12/2017

Σαν σήμερα, 20 Δεκεμβρίου 1961, γεννήθηκε ο Freddie Spencer ή "Fast Freddie", όπως άρχισαν να τον αποκαλούν οι οπαδοί των MotoGP, στο Shreveport της Louisiana. Ο Spencer αγαπά πολύ την Ελλάδα για τις διακοπές του και οι αναγνώστες του MOTO, θα θυμούνται πως τα τελευταία δύο χρόνια μας έχει δοθεί τρεις φορές η ευκαιρία, να οδηγήσουμε μαζί του σε δρόμο και πίστα!

θυμηθείτε:

Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Οδηγούμε στο Portimao Honda CBR1000RR & CBR1000RR SP

O Freddie Spencer στέλνει χαιρετίσματα στο MRCG, την μεγάλη ελληνική ομάδα Restoring & Customizing όπως και φέτος, εδώ, αδυνατισμένος από την υποχρεωτική δίετα της χορτοφάγου συντρόφου του -όπως τόνισε με μία αψάδα πίκρας-

Ο Spencer αυτή την στιγμή διοργανώνει μαθήματα ασφαλούς οδήγησης με έδρα την Ν. Γαλλία, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο, και παράλληλα τελεί πρεσβευτής εταιρικής παρουσίας για αρκετούς κατασκευαστές, όπως η Bridgestone και η Honda. Αποσύρθηκε επίσημα από την αγωνιστική δράση το 1996 και πλέον συζεί με την νεότερη κατά σχεδόν είκοσι χρόνια γραμματέα του, αν και σε όλη την πορεία της καριέρας του προσπαθούσε να μην δίνει αναφορές για την προσωπική του ζωή.

Ο Freddie Spencer ξεκίνησε να οδηγεί τεσσάρων χρονών και πήρε μέρος στον πρώτο του αγώνα ένα χρόνο μετά, ενώ μέχρι τα 11 μετρούσε ήδη μία σειρά από πρωταθλήματα σε dirt track αγώνες στο Τέξας και την Λουισιάνα. Σιγά – σιγά πέρασε στους αγώνες ταχύτητας και μόλις το ’79 κέρδισε τον πρώτο του αγώνα και αμέσως μετά έκλεψε κυριολεκτικά το πρωτάθλημα των 250 από τον Eddie Lawson! Εκείνη η σεζόν ήταν καθοριστική, καθώς δοκίμασε και τις superbike, αποφασίζοντας πλέον τον τρόπο που ήθελε να κινηθεί η καριέρα του. Η νίκη του με Kawasaki τον έκανε τον νεαρότερο πρωταθλητή στην ιστορία  του αμερικάνικου Superbike, ήταν μόλις 18,8 ετών.

Η Honda αμέσως του έδωσε την ευκαιρία την επόμενη χρονιά να αγωνιστεί μαζί της και ο Spencer ανταπέδωσε με μία νίκη, ενώ την ίδια χρονιά θα νικούσε τους θρύλους Barry Sheene και Kenny Roberts ξεχωρίζοντας μία για πάντα, παρόλο που εκείνη την χρονιά τερμάτισε τρίτος. Πλέον θεωρείται πως οι μάχες του με τον Lawson το ΄81 έφεραν τον κόσμο στο άθλημα και ευθύνονται για την απήχησή του σε πιο ευρύ κοινό. Ήδη όμως από το ’81 ο Spencer δοκίμαζε τους αγώνες στην Ευρώπη, ενώ συμμετείχε στην εξέλιξη της NR500, οπότε το ’82 φυσικά και υπέγραψε για να αγωνιστεί στα GP. Στην διάρκεια της καριέρας του ο Spencer θα κέρδιζε τρία παγκόσμια πρωταθλήματα και το ’85 θα κατάφερνε κάτι απλά εξωπραγματικό, θα κέρδιζε ταυτόχρονα τους τίτλους στα 250 και 500!

 

 

 

φωτογραφία από την αποστολή του MOTO στην παγκόσμια παρουσίαση της νέας Honda Fireblade CBR1000RR, όπου ο Spencer απόλαυσε ιδιαίτερα...

Θα θυμίσουμε κάτι που έχουμε γράψει λίγο καιρό πριν. Ο Freddie Spencer, ο άνθρωπος που δάμασε ατίθασες μοτοσυκλέτες, δηλώνει πλέον υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, τινάσσοντας θεωρίες «αγωνιστών του internet» για περιορισμένη απόλαυση κτλ.. Απλά θεωρεί πως η αγωνιστική εκμάθηση, σε πίστα και όχι σε δρόμο, θα πρέπει να ξεκινά με τα ηλεκτρονικά απενεργοποιημένα και ο αναβάτης να συνεχίζει στις ιπποδυνάμεις των 200 και βάλε αλόγων, με όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά.

Χρόνια Πολλά στον "Fast Freddie" λοιπόν, τον θρύλο μίας τόσο σημαντικής δεκαετίας για τους αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο!

Ετικέτες

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 9ο - Στον δρόμο της επιστροφής [Gallery]

Κωνσταντίνος Μητσάκης και SYM ADXTG 400 κατευθύνονται προς Montreal
SYM Arctic Route 2025 - Κωνσταντίνος Μητσάκης - SYM ADXTG 400
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/7/2025

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης βρίσκεται στην επιστροφή του SYM Arctic Route 2025, αυτή τη φορά με κατεύθυνση ανατολικά στον δρόμο προς το Montreal.


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη από την όγδοη του ανταπόκριση:

“Αποχαιρετώντας την Dawson City, το αξιόπιστο SYM ADXTG 400 ξεκινούσε τη μεγάλη επιστροφή για Montreal. Για να φτάσω όμως στην ανατολική πλευρά της τεράστιας βορειοαμερικανικής χώρας είχα να διανύσω περί τα 6.200 χλμ., με την κόκκινη διαδρομή του χάρτη να ακολουθεί – σε αντίθετη όμως κατεύθυνση – την ίδια ακριβώς πορεία που είχα υιοθετήσει για να φτάσω ως εδώ. Πάμε τώρα ανατολικά…

Μέσα στις επόμενες ημέρες, ταξιδεύοντας κάτω από άστατες καιρικές συνθήκες κατά μήκος της διαδρομής Dawson City – Whitehorse – Edmonton – Regina – Winnipeg – Thunder Bay – Toronto, βρέθηκα σχετικά ξεκούραστα στον προθάλαμο του Ανατολικού Καναδά. Καθοδόν, τα εξαίσια ορεινά τοπία των Rocky Mountains ομόρφυναν τη ματιά μου, αλλά οι βασανιστικές ευθείες των απέραντων πεδιάδων δοκίμασαν τις αντοχές μου…

Στην πόλη Regina, η αξιολάτρευτη οικογένεια του Γιώργου και της Λίτσας Ντούλια μού ξανάνοιξε την φιλόξενη αγκαλιά της, ενώ στη διάρκεια της διήμερης παραμονής μου δεν έπληξα διόλου: απόλαυσα έναν εξαιρετικό φραπέ στο κατάστημα MIKEL COFFEE (το δεύτερο της αλυσίδας MIKEL COFFEE που λειτουργεί στην Regina), θαύμασα στο μουσείο Royal Saskatchewan Museum τον Τυραννόσαυρο Scotty (τον μεγαλύτερο και γηραιότερο Τυραννόσαυρο του κόσμου), επισκέφθηκα την ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Παύλου, συνευρέθηκα με αρκετούς Έλληνες της τοπικής ομογένειας και άλλαξα (μετά από 14.300 χλμ.) το πίσω ελαστικό του SYM ADXTG 400. Παρεμπιπτόντως, το ελαστικό μού στάλθηκε από το Montreal και ήταν δώρο του επιστήθιου φίλου Νίκο Μανούσο! Nik σε ευχαριστώ πολύ, είσαι αρχηγός…    
 
Η ξαδέλφη μου Αθανασία Ντάνου εκτέλεσε (και πάλι) χρέη οικοδεσπότη στην πόλη Winnipeg. Έχοντας για συνδαιτυμόνες αγαπημένους συγγενείς και φίλους, γιορτάσαμε την επιστροφή μου από την Αλάσκα με ένα κλασικό ελληνικότατο τραπέζωμα. Και μετά τη Winnipeg, ο χρόνος και ο δρόμος “μ’ έσπρωξαν” στο Τορόντο, που απλώνει τις πολυπολιτισμικές γειτονιές του στη βορινή ακτή της λίμνης Οντάριο.

Το SYM ARCTIC ROUTE 2025 είχε μπει πλέον στην τελική φάση του, η οποία προβλεπόταν άκρως συναρπαστική…”