Χτύπησε μοτοσυκλετιστή και αθωώθηκε

Τα αυτόνομα αυτοκίνητα έχουν τον νόμο με το μέρος τους;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/12/2017

Όπως ίσως γνωρίζετε, στην Καλιφόρνια κυκλοφορούν πλέον πολλά πλήρως αυτόνομα αυτοκίνητα και οι περισσότεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν μόνιμη βάση εκεί, με σκοπό την εξέλιξη της τεχνολογίας αυτόνομης οδήγησης. Τα ατυχήματα με αυτοκίνητα που κινούνται αυτόνομα δεν είναι καινούρια είδηση. Τα περισσότερα από αυτά αφορούσαν πρωτότυπα των εταιρειών, κατά τη διάρκεια δοκιμών κι αρκετές φορές η ευθύνη ξεκάθαρα δεν ήταν της τεχνολογίας. Όμως το ατύχημα που έγινε πρόσφατα σε έναν μποτιλιαρισμένο δρόμο τριών λωρίδων, ανάμεσα σε ένα τέτοιο αυτοκίνητο και έναν μοτοσυκλετιστή, μας βάζει σε σοβαρή ανησυχία σχετικά με το νομικό πλαίσιο που υπάρχει και βάσει του οποίου η αστυνομία και τα δικαστήρια θα αποφασίζουν ποιος είναι υπεύθυνος για το ατύχημα.

Στο συγκεκριμένο περιστατικό, το αυτόνομο αυτοκίνητο ήταν στη μεσαία από τις τρεις λωρίδες (με ταχύτητα 20km/h) και ο μοτοσυκλετιστής βρισκόταν πίσω του και δεξιά (με ταχύτητα 24 km/h), κινούμενος ανάμεσα στα αυτοκίνητα (νόμιμο στην πολιτεία της Καλιφόρνια). Κάποια στιγμή τα ραντάρ του αυτόνομου αυτοκινήτου ανίχνευσαν ένα κενό στις αριστερή λωρίδα και έστριψε το τιμόνι με πρόθεση να αλλάξει λωρίδα.

Πριν ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας, το κενό στα αριστερά του που ήθελε να συμπληρώθει μειώθηκε εξαιτίας φρεναρίσματος των προπορευόμενων με αποτέλεσμα να αποφασίσει να επιστρέψει στην μεσαία λωρίδα όπου βρισκόταν αρχικά.

Εκείνη τη στιγμή ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στην άκρη της μεσαίας λωρίδας, αλλά μέσα σε αυτή, δηλαδή στο κενό που είχε δημιουργηθεί από την αρχική κίνηση του αυτοκινήτου να αλλάξει λωρίδα προς τα αριστερά. Επιστρέφοντας το αυτόνομο αυτοκίνητο στην αρχική του θέση χτύπησε στο πλάι τη μοτοσυκλέτα με αποτέλεσμα την πτώση.

Το πόρισμα της αστυνομίας έριξε το φταίξιμο στον μοτοσυκλετιστή, με το σκεπτικό ότι έπρεπε να περιμένει το αυτοκίνητο να ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας και μετά να μπει αυτός στη μεσαία λωρίδα. Έχει λογική το σκεπτικό τους, όμως υποτίθεται ότι τα ραντάρ και η τεχνολογία των αυτόνομων αυτοκινήτων θα έπρεπε να είχε ανιχνεύσει την ύπαρξη της μοτοσυκλέτας. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι στην περίπτωση που όντως τα ραντάρ είχαν “δει” την μοτοσυκλέτα να κινείται δίπλα στο αυτοκίνητο, αλλά παρ΄όλα αυτά αποφάσισαν να χτυπήσουν τον μοτοσυκλετιστή στη δεξιά λωρίδα, αντί για να χτυπήσουν τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα. Με άλλα λόγια, με ποια κριτήρια τα αυτόνομα αυτοκίνητα αποφασίζουν ποιον θα χτυπήσουν σε περίπτωση που οι συνθήκες τα φέρουν σε δίλλημα;

Τέτοιου είδους ατυχήματα είναι αυτή την στιγμή η αχίλλειος πτέρνα των αυτόνομων οχημάτων καθώς ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν είναι η διάγνωση της κίνησης αρκετών προπορευόμενων οχημάτων - που ο οδηγός ενός αυτοκινήτου έχει την δυνατότητα να πραγματοποιεί αυτή την στιγμή πιο εύστοχα. Για αυτό και προωθείται έντονα η διασύνδεση των οχημάτων, καθώς σε αυτή την περίπτωση το αυτόνομο όχημα θα γνώριζε ότι το κενό στην αριστερή λωρίδα θα μειωνόταν πολύ πριν κάνει την κίνηση να το καλύψει.

Όσο για το δίλλημα πάνω σε πιο όχημα θα πέσει, αν δεν μπορεί να αποφύγει κανένα από τα δύο, είναι αυτό που παραμένει ανοικτό και δυστυχώς θα παραμείνει για μεγάλο διάστημα, μέχρι να αποκαλυφθεί ο τρόπος των αποφάσεων του λογισμικού.

Δύο είναι τα ισχυρά λόμπι εκεί έξω, εκείνα που θέλουν όλα τα οχήματα να είναι αυτόνομα και διασυνδεδεμένα, μαζί με τις μοτοσυκλέτες, στερώντας ελευθερία κινήσεων, τομέας που όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές εργάζονται. Δύο τέτοια παραδείγματα είναι το Motobot της Yamaha ή τα Concept της Honda.

Το άλλο είναι να δοκιμαστούν τα αυτόνομα σε δρόμους της Ινδίας (δεν κατανομάζεται, αλλά φωτογραφίζεται) και γενικότερα στο χάος της Ασίας. Αν μπορούν να προβλέψουν τις κινήσεις τους εκεί, τότε θα έχουν υπερκαλύψει τις περιπτώσεις ατυχημάτων στις ΗΠΑ και τις Ευρωπαϊκές χώρες. Φυσικά, κι ευτυχώς, η λύση αυτή έχει προσκρούσει σε σοβαρές ηθικές αντιστάσεις, καθώς μέχρι να "μάθουν" θα έχουν προκαλέσει αμέτρητα ατυχήματα.

Η δική μας θέση, είναι πως η αυτόνομη κίνηση είναι κομμάτι ενός μέλλοντος μη αναστρέψιμου. Θα γίνει όσο κι αν την παλέψει κανείς. Ζητάμε και επιδιώκουμε όμως να μην επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες, και τα αυτόνομα αυτοκίνητα να σέβονται τους κανόνες κίνησης των μοτοσυκλετών, μέσα στους οποίους είναι και η παράνομη (προς το παρόν) αλλά μη διωκόμενη (αυτή την στιγμή) διήθηση. Σε ένα διασυνδεδεμένο μέλλον αυτό μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια από ότι τώρα. Γιατί τα αυτοκίνητα θα γνωρίζουν από χιλιόμετρα πριν, πως πλησιάζει μοτοσυκλέτα που κινείται ανάμεσα στις λωρίδες!

Kawasaki: Δοκιμές με πρωτοποριακό φυγοκεντρικό συμπιεστή υδρογόνου [VIDEO]

Ξεκίνησε δοκιμές σε μονάδες υγροποίησης υδρογόνου - Πρώτης στο είδος της τεχνολογίας
Kawasaki H2 Compressor
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/3/2026

Η Kawasaki κάνει ένα καθοριστικό βήμα προς μια ενεργειακά βιώσιμη εποχή, με τεχνολογία που υπόσχεται μείωση κόστους και αύξηση απόδοσης.

Η Kawasaki Heavy Industries ανακοίνωσε στις 19 Μαρτίου 2026 την έναρξη δοκιμών ενός πρωτοποριακού συστήματος συμπίεσης υδρογόνου, θέτοντας τις βάσεις για την επόμενη γενιά ενεργειακών υποδομών.

Στις εγκαταστάσεις Harima Works στην Ιαπωνία, η εταιρεία έχει ήδη θέσει σε λειτουργία τον νέο φυγοκεντρικό συμπιεστή KM Comp-H2, ο οποίος είναι σχεδιασμένος για αυτή τη χρήση και λειτουργεί με 100% καθαρό υδρογόνο από τον Ιανουάριο του 2026.

KM Comp-H2

Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος “Εξέλιξης Εξοπλισμού Υψηλής Απόδοσης και για Μεγάλης Κλίμακας Υγροποίηση Υδρογόνου”, που χρηματοδοτείται από τον Οργανισμό Νέων Ενεργειών Βιομηχανικής και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (NEDO). Πρόκειται για την πρώτη στον κόσμο δοκιμή φυγοκεντρικού συμπιεστή σχεδιασμένου ειδικά για εγκαταστάσεις υγροποίησης υδρογόνου, ένα πεδίο που ενδέχεται να εξελιχθεί σε κρίσιμο για τη μελλοντική ενεργειακή αυτάρκεια.

Το πρόβλημα που καλείται να λύσει

Η ευρεία υιοθέτηση του υδρογόνου ως χρηστική μορφή ενέργειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη μείωση του κόστους παραγωγής και διανομής. Παράλληλα, η παγκόσμια ζήτηση οδηγεί στην ανάγκη για ολοένα μεγαλύτερες μονάδες υγροποίησης. Μέχρι σήμερα, ωστόσο, δεν υπήρχε διαθέσιμος εξοπλισμός που να μπορεί να προσφέρει υψηλό λόγο συμπίεσης μεγάλων ποσοτήτων υδρογόνου.

Αυτό ακριβώς το κενό έρχεται να καλύψει ο συμπιεστής υδρογόνου της Kawasaki, KM Comp-H2. Χάρη στη νέα αρχιτεκτονική του, επιτυγχάνει υψηλή απόδοση σε συμπίεση μεγάλων όγκων υδρογόνου, στοιχείο κομβικό για τη λειτουργία αποδοτικών μονάδων υγροποίησης.

kawasaki h2

Ο νέος συμπιεστής της Kawasaki δεν αποτελεί απλώς μια βελτίωση υπάρχουσας τεχνολογίας, αλλά μια εντελώς νέα προσέγγιση. Σχεδιασμένος ειδικά για υδρογόνο, το οποίο είναι απαιτητικό λόγω των φυσικών του ιδιοτήτων, ο KM Comp-H2 υπόσχεται σημαντική αύξηση της ενεργειακής απόδοσης σε σχέση με τις υπάρχουσες λύσεις.

Η σημασία του είναι ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθεί υπόψη ότι η διαδικασία υγροποίησης υδρογόνου απαιτεί μεγάλες πιέσεις και είναι ιδιαίτερα ενεργοβόρα, πράγμα που αποτελεί βασικό παράγοντα αύξησης του κόστους στην εφοδιαστική αλυσίδα. Με την αναβάθμιση της απόδοσης σε αυτό το στάδιο, ανοίγει ο δρόμος για πιο οικονομικά βιώσιμες εφαρμογές σε παγκόσμια κλίμακα.

kawasaki h2

Ευρύ πεδίο εφαρμογών

Αν και η βασική του χρήση αφορά τις μονάδες υγροποίησης, η τεχνολογία του KM Comp-H2 έχει σαφώς ευρύτερες προοπτικές. Η Kawasaki εκτιμά ότι μπορεί να αξιοποιηθεί σε ένα μεγάλο εύρος εφαρμογών, από αγωγούς μεταφοράς υδρογόνου και υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης, μέχρι βιομηχανικές χρήσεις σε διυλιστήρια, χαλυβουργίες και μονάδες παραγωγής αμμωνίας.

Η επένδυση σε τέτοιου είδους τεχνολογίες δείχνει ξεκάθαρα την κατεύθυνση που παίρνει η παγκόσμια ενεργειακή στρατηγική. Το υδρογόνο θεωρείται ένας από τους βασικούς πυλώνες για την απανθρακοποίηση της οικονομίας, όμως η επιτυχία του εξαρτάται από την εξέλιξη κρίσιμων υποδομών όπως αυτή.

Με τον KM Comp-H2, η Kawasaki κάνει ένα αποφασιστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, φέρνοντας πιο κοντά ένα μέλλον όπου το υδρογόνο θα αποτελεί βασικό καύσιμο όχι μόνο για τη βιομηχανία, αλλά, γιατί όχι, και την μετακίνηση της επόμενης γενιάς.

kawasaki h2