Η γερμανική Blistein είναι πασίγνωστη στους φανατικούς του αυτοκινήτου (aka petrolheads) και όχι μόνο, μέσα απ’ την έντονη δραστηριότητάς της σε διάφορα πρωταθλήματα αγώνων αυτοκινήτων και την τεράστια ιστορία της, που μετρά πάνω από 140 χρόνια απ’ την ίδρυσή της. Τη δεκαετία του ’50 η Blistein εκμεταλλεύτηκε την ανακάλυψη του Γάλλου Bourcier de Carbon και δημιούργησε το πρώτο αμορτισέρ πίεσης αερίου μονού σωλήνα, συνεισφέροντας σημαντικά στην ενεργητική ασφάλεια των αυτοκινήτων.
Πίσω στη δεκαετία του '70 και του '80s η Blistein είχε επεκταθεί και στη δημιουργία αναρτήσεων για μοτοσυκλέτες, χωρίς όμως να εντρυφήσει σε αυτό το τομέα. Ωστόσο, τα τελευταία περίπου πέντε χρόνια, η γερμανική εταιρεία εργαζόταν πάνω στην έρευνα και ανάπτυξη της δημιουργίας αναρτήσεων με υψηλές επιδόσεις για supersport μοτοσυκλέτες. Στο κόσμο των δύο τροχών η Öhlins, που πρόσφατα αγοράστηκε απ’ την αμερικάνικη Tenneco, κατέχει τον τίτλο - και τις δάφνες φυσικά - της καλύτερης εταιρείας αναρτήσεων μέσα απ’ την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει απ’ τη συμμετοχή της στα παγκόσμια πρωταθλήματα αγώνων μοτοσυκλέτας, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν πάρα πολλά δυνατά ονόματα στην αγορά όπως οι WP, Showa, HyperPro κλπ. τα οποία προσφέρουν τις δικές τους εναλλακτικές.
Η Blistein χρησιμοποιώντας ως βάση ένα BMWS1000RR ανέπτυξε και δημιούργησε ένα ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και ένα αμορτισέρ – πλήρως ρυθμιζόμενα – τα οποία ίσως παρουσιαστούν επίσημα μέσα στην χρονιά -έστω και διαδικτυακά, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο ακύρωσης και της EICMA- ενώ παραμένει άγνωστο το πότε θα κυκλοφορήσουν στην αγορά. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση απ’ την Blistein σχετικά με τις αναρτήσεις της, ούτε για το αν προορίζονται αυστηρά και μόνο για την γερμανική supersport της BMW. Για αυτό το λόγο, αναφέρονται και οι σκέψεις της πιθανής αποκλειστικής συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών. Αυτά θα επιβεβαιωθούν στο μέλλον, όμως η είσοδος της Blistein στον κόσμο της μοτοσυκλέτας δείχνει σίγουρη και αυτό είναι κάτι που θα αυξήσει τον ανταγωνισμό, με τους αναβάτες να επωφελούνται περισσότερο, καθώς ως γνωστόν ο ανταγωνισμός βελτιώνει και την ποιότητα.
Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες
Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/3/2026
Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.
Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.
O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό
Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.
Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.
Μπαταρίες που… επισκευάζονται
Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.
Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.
Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.
Open-source και δικαίωμα στην επισκευή
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.
Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.
Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.
Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.
Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.
Περισσότερο από τεχνολογία
Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.
Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.
Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.