Η Harley-Davidson διώκεται στις Η.Π.Α. γιατί περιορίζει το δικαίωμα της επισκευής

Από την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου για το περίφημο “Right to Repair”
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/6/2022
Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των Η.Π.Α. (Federal Trade Commission ή FTC) στρέφεται κατά της Harley-Davidson, κατηγορώντας την πως περιορίζει το δικαίωμα των αγοραστών της να επισκευάζουν τις μοτοσυκλέτες τους και εκτός του επίσημου δικτύου service της εταιρείας.
 
Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των Η.Π.Α. (Federal Trade Commission ή FTC) στρέφεται κατά της Harley-Davidson, κατηγορώντας την πως περιορίζει το δικαίωμα των αγοραστών της να επισκευάζουν τις μοτοσυκλέτες τους και εκτός του επίσημου δικτύου service της εταιρείας.
 
Η FTC αναφέρει πως τα χαρτιά των μοτοσυκλετών της Harley-Davidson περιέχουν όρους που δίνουν το μήνυμα πως η εγγύηση παύει να ισχύει αν ο πελάτης χρησιμοποιήσει dealer ή μηχανικούς εκτός του δικτύου της εταιρείας για να τοποθετήσει μη επίσημα αξεσουάρ ή να κάνει επισκευές.
 
Παράλληλα, η FTC καταγγέλλει την Harley-Davidson πως δεν παρείχε όλους τους όρους της εγγύησης στο χαρτί της, με τον πελάτη να πρέπει να επικοινωνήσει με το επίσημο δίκτυο των dealer της για να τους μάθει.
“Οι καταναλωτές αξίζουν να έχουν επιλογές όσον αφορά στην επισκευή των προϊόντων τους, και οι ανεξάρτητοι dealer αξίζουν να έχουν τη δυνατότητα του ανταγωνισμού”, δήλωσε ο Διευθυντής του Γραφείου Προστασίας Καταναλωτών της FTC Samuel Levine.
 
Στις Η.Π.Α. το δικαίωμα του καταναλωτή να επισκευάζει τη μοτοσυκλέτα του και εκτός του επίσημου δικτύου της κατασκευάστριας εταιρείας προστατεύεται από τον νόμο Magnuson Moss Warranty Act, νόμο που δεν επιτρέπει στις εταιρείας να αποκλείουν τη χρήση ανεξάρτητων dealer από τον πελάτη / ιδιοκτήτη.
 
Κατόπιν τούτου, η FTC αποφάσισε ομόφωνα (5-0) και επιβάλλει στη Harley-Davidson να διορθώσει την εγγύηση της, αφαιρώντας παράνομους όρους, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα στην επισκευή, δίνοντας καθαρές εξηγήσεις στους πελάτες της, και βεβαιώνοντας πως οι dealer της θα ανταγωνίζονται δίκαια με τους ανεξάρτητους dealer και μηχανικούς.
 
Αν η Harley-Davidson δεν συμμορφωθεί άμεσα με τις επιταγές της FTC, τα ομοσπονδιακά δικαστήρια θα μπορούν να της επιβάλουν πρόστιμο έως και 46.517 δολαρίων Η.Π.Α. για κάθε παράβαση.
 
Να επισημάνουμε πως η φράση “Right to Repair”, το δικαίωμα δηλαδή στην επισκευή, μπορεί να έχει πολλαπλές εφαρμογές και ερμηνείες (δικαίωμα στην επισκευή σε τεχνικούς εκτός των επίσημων δικτύων των εταιρειών, δικαίωμα στην επισκευή μετά το πέρας της εγγύησης, κ.α.), ενώ σε αυτό πρωτοστατεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
 
Στόχοι του Right to Repair είναι να γλιτώσει χρήματα ο καταναλωτής, αλλά και να βοηθήσει στη δημιουργία μιας κυκλικής οικονομίας.  
 
Από την άλλη, είναι λογικό οι εταιρείες να θέλουν να στηρίζονται στο επίσημο δίκτυο και στα επίσημα ανταλλακτικά, ώστε να καλύπτονται από τους κακούς επαγγελματίες και τους κακούς μηχανικούς, που μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στη μοτοσυκλέτα του πελάτη εντός εγγύησης, με την εταιρεία να πρέπει κατόπιν να επωμιστεί την αποκατάσταση της.
 
Ο νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρει πως οι καταναλωτές μπορούν να χρησιμοποιούν συνεργεία για service εκτός του επίσημου δικτύου, όμως από  ότι γνωρίζουμε, για να ισχύσει η εγγύηση οι ειδικευμένοι μηχανικοί εκτός δικτύου θα πρέπει να παρέχουν στον πελάτη παραστατικό με τους κωδικούς επίσημων ανταλλακτικών της εκάστοτε εταιρείας, αλλά και αποδείξεις πως έχουν τις τεχνικές γνώσεις για να κάνουν service την εκάστοτε μοτοσυκλέτα ή πως έχουν παρακολουθήσει τεχνικά σεμινάρια για το συγκεκριμένο μοντέλο.
 
Όπως καταλαβαίνετε η κατάσταση είναι αρκετά περίπλοκη και είναι λογικό οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δικύκλου να εμπιστεύονται μόνο το επίσημο δίκτυο της κάθε αντιπροσωπείας -τουλάχιστον εντός του χρονικού διαστήματος της εγγύησης-, ώστε να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο πως η εγγύηση τους ισχύει στο ακέραιο.
 
Άποψη του ΜΟΤΟ είναι πάντως πως τα τεχνικά σεμινάρια της κάθε εταιρείας θα πρέπει να είναι ανοιχτά και στους μηχανικούς εκτός του επίσημου δικτύου, έστω κι αν αυτό γίνεται επί πληρωμή, σε αντίθεση με την δωρεάν παρακολούθηση από τους επίσημους.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.