Η Hero MotoCorp πέρασε το κατώφλι των 100 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

Έφτιαξε 50 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες σε 7 χρόνια!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2021

Ο καταιγιστικός ρυθμός με τον οποίο γιγαντώνεται η Hero, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών του κόσμου, είναι πρωτόγνωρος στην μακρά πορεία της μοτοσυκλέτας. Η Hero γίνεται μία από τις λίγες εταιρείες που πατά στο σκαλοπάτι των 100 εκατομμυρίων δίκυκλων με την διαφορά πως μόλις πριν από επτά χρόνια ήταν στην μέση αυτής της σκάλας! Κάθε χρόνο η Hero πουλά πάνω από 10 εκατομμύρια δίκυκλα όταν μάλιστα μόλις πριν από λίγα χρόνια δεν μπορούσε να εξάγει τα οχήματά της από την Ινδία.

Κι αυτό γιατί εκείνη την περίοδο που δεν μπορούσε να εξάγει μοτοσυκλέτες, ονομαζόταν Hero Honda και κατασκεύαζε όλα τα μοντέλα της με βάση τα σχέδια και την τεχνογνωσία της Honda. Η Hero υπάρχει από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 κατασκευάζοντας ποδήλατα, εκατομμύρια από αυτά καθώς ήταν το κυρίαρχο όχημα για ένα τεράστιο ποσοστό της ανθρωπότητας που στριμώχνεται στην Ινδία και τις γειτονικές χώρες, όπως και εξακολουθεί το ποδήλατο να είναι το πρώτο όχημα. Και οι μοτοσυκλέτες αναλαμβάνουν αμέσως μετά αυτόν το ρόλο για μία μεγάλη μερίδα, που είναι και ο λόγος που το 2017 η Ινδία προσπέρασε την Κίνα και από τότε συνεχίζει σταθερά να είναι η χώρα που πωλούνται εκατομμύρια καινούρια δίκυκλα κάθε χρόνο.

Όταν η Hero αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί από την Honda, κατέστρωσε ένα πλάνο σε διαδοχικές φάσεις σε μεγάλο εύρος χρόνου, ώστε να διασφαλίσει πως θα μπορέσει να παραμείνει η κορυφαία εταιρεία στην Ινδία, συνδυάζοντας αξιοπιστία και μικρό κόστος κτήσης και χρήσης. Αντίστοιχα η Honda κατέβηκε στην Ινδία με κάθετη μονάδα ξεκινώντας την παρουσία της στην τεράστια αυτή χώρα με τον τρόπο που αρμόζει στην απήχηση που έχει στην Ινδία το όνομα αυτό, απευθείας χωρίς μεσάζοντες. Η Hero όμως είχε ήδη χτίσει τον δικό της μύθο και συμπληρώνοντας 8 εργοστάσια που δουλεύουν σε πλήρες ωράριο έφτιαχνε τις μοτοσυκλέτες που κυρίως ήθελαν οι Ινδοί.

Αυτή είναι η αξιοσημείωτη πορεία της τα τελευταία χρόνια:

Έτος
Πωλήσεις
Διάρκεια που χρειάστηκε να φτάσει
1994
1 εκατ.
10
2001
5
7
2004
10
3
2008
25
4
2013
50
5
2017
75
4
2021
100

4

 

Η Hero, όπως θα θυμάστε, μας απασχόλησε πρόσφατα ξανά καθώς βρίσκεται πίσω από το νέο εγχείρημα της επανεκκίνησης της Buell με απώτερο σκοπό την είσοδο στην αγορά των ΗΠΑ ενώ έτσι κι αλλιώς έχει κάνει μεγάλα βήματα στην ήπειρο εκεί, με μεγάλα ποσοστά σε χώρες της Λ. Αμερικής. Τελικός σταθμός για την Hero είναι φυσικά και η αγορά της Ευρώπης χωρίς όμως να βιάζεται καθώς γνωρίζει πολύ καλά πως για να γίνει αυτό, θα πρέπει να κατασκευάσει νέα μοντέλα. Και σύμφωνα με παλαιότερη δήλωση των ίδιων σε εμάς στο ΜΟΤΟ, θα κάνουν το βήμα μία και καλή, όταν και η αγορά της Ινδίας θα είναι έτοιμη να υποστηρίξει κάτι τέτοιο.

Προς το παρών συνεχίζουν ακάθεκτοι να κατασκευάζουν μοτοσυκλέτες σε τεράστιες ποσότητες και με ρυθμό ανάπτυξης που απαιτεί τεράστια βήματα στην εξέλιξη της παραγωγής, την προσθήκη εργοστασίων και τον έλεγχο των προμηθευτών.

Επίσημα η Hero ανεξαρτητοποιήθηκε από την Honda, είπαμε τα βήματα ήταν πολλαπλά, το 2011, με το λογότυπό της να παρουσιάζεται τον Αύγουστο στο Λονδίνο, την χώρα που κάθε Ινδός θέλει να διαπρέψει και σε έναν αγώνα κρίκετ μεταξύ Αγγλίας και Ινδίας. Σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα, βλέπετε πως η αλλαγή αυτή όχι μόνο δεν έβαλε φρένο στον ρυθμό ανάπτυξης αλλά ο διπλασιασμός των πωλήσεων κάθε πενταετία (σχεδόν) συνεχίζει αμείωτος. Ήδη όμως η ανάπτυξη της συνολικής αγοράς της Ινδίας κοντεύει να φτάσει στο προβλεπόμενο μέγιστο ετήσιο νούμερο συνολικών πωλήσεων και ακόμη κι αν το ξεπεράσει, δεν αναμένεται να είναι για πολύ. Αυτό σημαίνει πως ο ταχύτητος αυτός ρυθμός θα δείξει επιβράδυνση και θα αρχίσει για την Hero ένας κύκλος σκληρότερου ανταγωνισμού με τους υπόλοιπους κατασκευαστές. Έναν ανταγωνισμό ποιότητας και τεχνολογίας που ιδιαίτερα η Bajaj περιμένει εναγωνίως να ξεκινήσει πιο έντονα…

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα
Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2026

Το κόλπο των απευθείας αναθέσεων που σκαρφίστηκε το Υπουργείο Μεταφορών για να μετριάσει το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων δεν λειτούργησε και πλέον με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στις νέες μοτοσυκλέτες η Πολιτεία επιβάλλει πρόσθετη φορολογία κατά παράβαση των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα μέρος των εσόδων που εισπράττονται από αυτή την τακτική δεν καταλήγει στα Ταμεία του Κράτους, αλλά φεύγει στην Ε.Ε. για να καλύψει το πρόστιμο που μας επιβάλλουν.

Στο παραπάνω που αποτελεί παγιωμένη τακτική, προστίθεται και το νέο πρόβλημα στην πώληση νέων μοτοσυκλετών, να μην μπορούν να πάρουν πινακίδα κυκλοφορίας. Αν πραγματικά ήθελε η Πολιτεία να πολεμήσει για κάποιο λόγο την αγορά της μοτοσυκλέτας, δεν θα χρειαζόταν να κάνει περισσότερα από όσα προβλήματα δημιουργεί ήδη με τους χειρισμούς της.

Το ζήτημα το έχουμε αναδείξει από το τελευταίο τετράμηνο του 2025, όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως ξέμεινε από «τσίγκο» ο προμηθευτής και δημιουργείται έλλειψη πινακίδων.

Οι πινακίδες δεν είναι τσίγκινες και ο προμηθευτής δεν είχε ξεμείνει από πρώτες ύλες, ο διαγωνισμός του Υπουργείου Μεταφορών δεν είχε προχωρήσει, αυτό ήταν το πρόβλημα. Αρχικά φάνηκε αυτό στην Αττική και πολύ γρήγορα το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την πώληση και να προχωρήσουν σε είσπραξη καθώς είχαν ήδη αποδώσει ΦΠΑ και μάλιστα ορισμένα καταστήματα έχοντας πληρώσει και την μοτοσυκλέτα στην εισαγωγική εταιρεία, μερίδα επαγγελματιών άρχισε να εκδίδει πινακίδες από άλλες περιοχές. Εκτός από την αλλοίωση των στατιστικών για το που κυκλοφορούν τα οχήματα, το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων γρήγορα γιγαντώθηκε.

Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου όμως ο ανάδοχος ξεκίνησε να κόβει και να εκδίδει νέες πινακίδες, θυμίζουμε εδώ την ανάσα που δόθηκε εκείνη την περίοδο.

Αυτό συνέβη με απευθείας ανάθεση του Υπουργείου Μεταφορών με ένα σχετικά μικρό ποσό, που είναι κάτω από το όριο στο οποίο επιβάλλονται οι διαγωνισμοί.

Το πρόβλημα ήταν πως η εταιρεία που δεν κέρδισε τον διαγωνισμό έκανε ένσταση, κάτι αναμενόμενο όμως, και φυσικά συνέχισε να κάνει ενστάσεις, μεταφέροντας τις προσφυγές της ολοένα και σε ψηλότερο επίπεδο.

Αυτός ο πόλεμος για το ποιος θα πάρει την δουλειά, δεν γίνεται να αποτελεί δικαιολογία από την μεριά του Υπουργείου Μεταφορών, διότι είναι αναμενόμενο και θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες προτού στερέψει η αγορά.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο λοιπόν προχώρησαν σε απευθείας αναθέσεις ενώ παράλληλα μαινόταν ο πόλεμος των αναδόχων εταιρειών με την συγκεκριμένη ενέργεια να ανακοινώνεται από τον κ. Κυρανάκη ως επιτυχία, την στιγμή που όχι μόνο άργησε -θα μπορούσε να γίνει πριν δημιουργηθεί αυτή η τεχνική έλλειψη- αλλά δεν ήταν και μόνιμη λύση.

Με το νέο πλαίσιο οι απευθείας αναθέσεις προς έναν συγκεκριμένο ανάδοχο για μία συγκεκριμένη ενέργεια δεν γίνεται να έχουν την μορφή της παράκαμψης του διαγωνισμού, όπως ξεκάθαρα συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και έτσι πάγωσαν και αυτές.

Τα Ιόνια Νησιά, Νομοί στην Β. Ελλάδα και σε άλλες περιοχές που έχουμε καταγράψει, το πρόβλημα είναι απόλυτο, ενώ ελάχιστες είναι αυτή την στιγμή οι πινακίδες κυκλοφορίας που εκδίδονται, ενώ βαδίζουμε στην πλήρη διακοπή λίγο πριν την έναρξη της εμπορικής σεζόν.

Η ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών ξεκινά από την καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και έπειτα στον χειρισμό της υπόθεσης και χρειάζεται να δοθεί άμεση λύση.