Η πιο μοτοσυκλετιστική κυβέρνηση

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/1/2015

Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες όλοι ασχολούνται με το νέο κυβερνητικό σχήμα, τις πρόσφατες εξαγγελίες των υπουργών και του πρωθυπουργού, αλλά και με το τι μέλλει γενέσθαι σε ό,τι αφορά το πολιτικό και οικονομικό μέλλον της χώρας.
Σε ένα πιο απτό, όμως, και καθημερινό επίπεδο, εμείς εντοπίσαμε μια άλλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν: αναμφίβολα πρόκειται για την κυβέρνηση με το μεγαλύτερο ποσοστό μοτοσυκλετιστών μέχρι σήμερα, και εξηγούμεθα πάραυτα.
Οι περισσότεροι θα θυμούνται την cult φιγούρα του Βύρωνα Πολύδωρα να προσέρχεται στη βουλή καβάλα σε ένα Harley Davidson Sportster, με το πέτο από το σακάκι να ανεμίζει ατίθασα και φυσικά χωρίς κράνος, ενώ κάποιοι υπουργοί προτιμούσαν να ανεβαίνουν ως συνεπιβάτες στις μοτοσυκλέτες της συνοδείας τους για να φτάνουν πιο γρήγορα στα ραντεβού τους.
Εδώ όμως μιλάμε για κανονικό… μοτοσυκλετιστικό club, καθώς πρωθυπουργός και τουλάχιστον δύο υπουργοί είναι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών, τις οποίες μάλιστα τις χρησιμοποιούν και για τις μετακινήσεις τους προς το πρωθυπουργικό μέγαρο και τη βουλή.


Ο Αλέξης Τσίπρας, από την εποχή ακόμη που ο ΣΥΡΙΖΑ "έπαιζε" σε μονοψήφια ποσοστά, είχε κάνει εντύπωση επειδή κυκλοφορούσε σχεδόν αποκλειστικά με το προσωπικό του BMW F650GS, για το οποίο μάλιστα είχε δημιουργηθεί και θέμα σχετικά με το αν είχε δηλωθεί στο πόθεν έσχες του (παρά το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες δεν ήταν απαραίτητο να δηλωθούν), αλλά και για το ότι ο αρχηγός ενός αριστερού κόμματος οδηγούσε ένα σύμβολο της καπιταλιστικής πολιτικής της Γερμανίας. Κανείς βέβαια δεν είπε πως το μονοκύλινδρο 650, πέρα του ότι ήταν η πιο οικονομική επιλογή στην γκάμα της BMW, κόστιζε και πολύ λιγότερο από τις λιμουζίνες των συναδέλφων του.

Μάλιστα, έχουν κυκλοφορήσει και φωτογραφίες από την περίοδο που ήταν νεαρός και ποζάριζε πάνω σε ένα παπί όπως όφειλε κάθε "ατίθασο νιάτο" της εποχής, δείχνοντας μια υποτυπώδη μοτοσυκλετιστική παράδοση.


Ο έτερος biker της κυβέρνησης είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης. Πιο ουσιαστική από το ροζ μπλοκάκι του και τις στιλιστικές του επιλογές, είναι η Yamaha XJR1300 που διαθέτει και με την οποία μετέβη στο Μαξίμου για τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό κι έκανε τους δημοσιογράφους και την αστυνομική φρουρά να αποσυντονιστούν πλήρως, μην ξέροντας πώς να αντιδράσουν στον τύπο με την μοτοσυκλέτα, το κράνος και στο σακίδιο στην πλάτη που… κόρναρε να του ανοίξουν την πύλη του μεγάρου, ο οποίος μάλιστα και την πάρκαρε δίπλα στα σκαλιά της κεντρικής εισόδου. Φυσικά τα ρεπορτάζ που ακολούθησαν μας διασκέδασαν αφάνταστα με τα κλισέ του τύπου "μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού" και "αποχώρησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα", την ώρα που ο υπουργός Οικονομικών ίσα που άνοιξε λίγο μια δευτέρα. Όταν τα στερεότυπα κάνουν πάρτι, η δημοσιογραφία πάει περίπατο…

Να σημειώσουμε για την ιστορία, ότι και ο Βαρουφάκης έχει ένα μοτοσυκλετιστικό παρελθόν όπως μαρτυρά η φωτογραφία του πάνω σε ένα Kawasaki KLR 650 έξω από την είσοδο του πανεπιστημίου.


Το τρίτο κυβερνητικό στέλεχος που κυκλοφορεί με μοτοσυκλέτα, είναι ο Αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Τσιρώνης. Ο προερχόμενος από το στρατόπεδο των Οικολόγων-Πράσινων, κυκλοφορεί με ένα Honda XR125. Βέβαια, τα λάδια που χάνει και τα πλαστικά που είναι έτοιμα να εγκαταλείψουν το μηχανάκι, δεν τονίζουν το οικολογικό προφίλ που θα ταίριαζε στον υπουργό, ο οποίος θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι μια σωστά συντηρημένη μοτοσυκλέτα επιβαρύνει λιγότερο το περιβάλλον…

 

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.