Η σπάνια συλλογή μοτοσυκλετών του John Parham δημοπρατείται τον Σεπτέμβριο

Περισσότερα από 300 κλασικά μοντέλα μεγάλης αξίας, από μουσείο που κλείνει
Δημοπρασία της συλλογής του John Parham
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/4/2023

Ο γνωστός αμερικάνικος οίκος δημοπρασιών Mecum Auctions, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2023 θα προσφέρει στους συλλέκτες τη δυνατότητα να αποκτήσουν σημαντικά κομμάτια της προσωπικής συλλογής του αποβιώσαντα John Parham που βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Anamosa στην Iowa.

O John Parham, Hall of Famer της AMA και ιδρυτής της J & P Cycles, από τις μεγαλύτερες εταιρείες πώλησης αξεσουάρ μοτοσυκλετών παγκοσμίως τόσο μέσω διαδικτύου όσο και με φυσική παρουσία στις Η.Π.Α., αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του -και σεβαστό χρηματικό ποσό- στη διατήρηση της ιστορίας της μοτοσυκλέτας στην Αμερική. Ο ίδιος ήταν υπεύθυνος επίσης για τη μεταφορά του Εθνικού Μουσείου Μοτοσυκλέτας στην Anamosa της Iowa. Στο εν λόγω μουσείο βρίσκονται εκατοντάδες μοτοσυκλέτες οι οποίες έχουν βρεθεί στα χέρια διάσημων ιδιοκτητών ή έχουν κάποια σπουδαία αγωνιστική η μη κληρονομιά.

Καθώς το μουσείο πρόκειται να κλείσει τις πόρτες του για το κοινό αυτόν τον Σεπτέμβριο, ο οίκος δημοπρασιών Mecum Auctions επιλέχθηκε να διοργανώσει μια ξεχωριστή δημοπρασία στις 6-9 Σεπτεμβρίου. Τη συγκεκριμένη ημερομηνία, συλλέκτες από όλον τον κόσμο θα έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν κάποιο κομμάτι της προσωπικής συλλογής του John Parham. Περισσότερες από 300 μοτοσυκλέτες σημαντικής αξίας που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων μια Norton International Road Racer του 1936, μια Brough Superior SS100 Pendine του 1927, μια Black Shadow του 1952, μια Harley-Davidson EL Knucklehead του 1937 κ.α., καθώς και 6.000 έργα μοτοσυκλετιστικής τέχνης, όπως ένα χειροποίητο κράνος από τον ίδιο τον σχεδιαστή Von Dutch, ένα μπρούντζινο γλυπτό κινητήρα μοτοσικλέτας που δημιουργήθηκε από τον διάσημο καλλιτέχνη Jeffrey Decker βρίσκονται ανάμεσα στα εκθέματα που θα δημοπρατηθούν.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.